Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • ZAREJESTROWANE WYKŁADY I SPOTKANIA ART+SCIENCE

    Aktualności | 30-03-2020
    Zebraliśmy dla Państwa najbardziej interesujące zarejestrowane wykłady, spotkania i panele dyskusyjne w CSW ŁAŹNIA w ramach programu Art+Science Meeting od rozpoczęcia projektu w 2011 roku. Wydarzenia zostały pogrupowane według kategorii oraz języka, w którym można je obejrzeć.     WYKŁADY W JĘZ. POLSKIM    Ryszard Kluszczyński – W stronę kreacji post-ludzkiej. Od sztuki kinetycznej do bio-robotycznej     W latach 50. minionego wieku, za sprawą Nicolasa Schöffera wyłoniła się tendencja artystyczna koncepcyjnie osadzona w ideach cybernetyki. Rzeźby cybernetyczno-spacjodynamiczne Schöffera to dzieła, które cechuje pewien zakres autonomii, pozwalający im w granicach wyznaczanych przez ich konstrukcję, reagować na zachowania publiczności, czy też, szerzej to ujmując, na zmiany zachodzące w ich otoczeniu. Proces autonom
    Czytaj więcej

    Aktualności | 30-03-2020
    123345
    Czytaj więcej
  • BEZ GRANIC. PRZETWORZONE CIAŁO - POSZERZONY MÓZG - USIECIOWIONA SPRAWCZOŚĆ

    Aktualności | 11-03-2020
    18.12.2019 - 16.02.2020 Wernisaż: 18.12.2019 Artyści: Marek Chołoniewski, Gina Czarnecki, Marco Donnarumma, Ulrike Gabriel, Jill Scott, Karolina Żyniewicz Kurator: Ryszard W. Kluszczyński ŁAŹNIA 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk - Dolne Miasto ŁAŹNIA 2, ul. Strajku Dokerów 5, Gdańsk - Nowy Port     Wystawa odnosiła się do współczesnych tendencji artystycznych pozostających w interakcjach z nauką, a w szczególności z neurologią i neuroinżynierią, badaniami nad sztuczną inteligencją i robotyką, biologią syntetyczną oraz psychologią. Poprzez zaproponowany zestaw dzieł proponuje także rozważania dotyczące współczesnych dyskursów transhumanistycznych i ich manifestacji w polu sztuki. Kierując uwagę w stronę problemów i praktyk podejmowanych zwykle w środowiskach naukowych wystawa poddaje refleksji konsekwencje ich przeniesienia w pole działań artystycznych, a tym samym i przest
    Czytaj więcej

    CIAŁO-MASZYNA

    Aktualności | 27-03-2020
    TERMIN: 16 STYCZNIA O 18.00 MIEJSCE: CSW ŁAŹNIA 1 DOLNE MIASTO POKAZ TYLKO DLA WIDZÓW PEŁNOLETNICH UWAGA: NIEKTÓRE Z FILMÓW POPRZEZ MIGANIE OBRAZU I ZMIANY W NATĘŻENIU ŚWIATŁA MOGĄ PRZYCZYNIĆ SIĘ DO ATAKU EPILEPSJI. KATEGORIA WIEKOWA: +18 Znaczny postęp w dziedzinie sztucznej inteligencji, przetwarzania danych i robotyki uaktualnia stare pytania, zarówno filozoficzne, jak i naukowe. W czym tkwi niezwykłość życia? Co odróżnia człowieka od maszyny? Pytania te podejmowane są przez twórców animacji, oferujących swoją wizję świata, w którym ciała są w trakcie procesu hybrydyzacji.    Zapraszamy na wyjątkowy pokaz filmowy, który odbędzie się  w ramach wystawy "Bez granic. Przetworzone ciało - Poszerzony mozg - Usieciowiona sprawczość". Zaprezentowanych zostanie 9 filmów kr&
    Czytaj więcej
  • KSIĄŻKA BEZ GRANIC - PRZETWORZONE CIAŁO – POSZERZONY MÓZG – ROZPROSZONA SPRAWCZOŚĆ

    Aktualności | 27-03-2020
    Publikacja towarzysząca zbiorowej wystawie „Bez granic. Przetworzone ciało - poszerzony mózg - usieciowiona sprawczość”  w CSW ŁAŹNIA.  Zebrane w książce teksty napisane zarówno przez badaczy jak i prezentujących na wystawie prace artystów podejmują temat interakcji działań artystycznych z nauką, a w szczególności z neurologią i neuroinżynierią, badaniami nad sztuczną inteligencją i robotyką, biologią syntetyczną oraz psychologią. Kierując uwagę w stronę problemów i praktyk podejmowanych zwykle w środowiskach naukowych wystawa oraz książka poddają refleksji konsekwencje ich przeniesienia w pole działań artystycznych, a tym samym i przestrzeń refleksji kulturowej, poddając je wielopłaszczyznowej analizie (estetycznej, poznawczej, etycznej). Autorzy/Autorki: Ryszard W. Kluszczyński, Karolina Żyniewicz, Jill Scott, Marile Hahn, Robert Atkins, Urszula Skiepko, Gina 
    Czytaj więcej

    ZBIGNIEW OKSIUTA - STUDIOLO. KOSMICZNE OGRODY

    Aktualności | 18-07-2019
    9 sierpnia–4 października 2019 Wernisaż: 9 sierpnia 2019, godz. 18:00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA 2, Gdańsk - Nowy Port, ul. Strajku Dokerów 5     Studiolo (z włoskiego) oznacza małe studio, gabinet, który służy do nauki, doświadczeń i badań. Zyskało popularność w dobie renesansu, jednak wywodzi się ze średniowiecza, kiedy tak określano przestrzeń do eksperymentów alchemicznych. W tym znaczeniu studiolo jest zalążkiem współczesnego laboratorium. Na wystawie „Studiolo. Kosmiczne ogrody” będzie prezentowane współczesne studiolo, eksperymentalna  przestrzeń do badan i hodowli roślin w nietypowych warunkach. Badania zgrupowane zostaną w trzy bloki: pierwszy jest poświęcony materiałom biologicznym, drugi technologiom, dzięki którym da się je kształtować i wykorzystać jako podłoże hodowlane, a trzeci pokazuje wachlarz
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Wywiad z Royem Ascottem | Aleksandra Hirszfeld

Teksty | 19-11-2017
Roy Ascott, profesor Uniwersytetu w Plymouth, jeden z czołowych współczesnych twórców i teoretyków sztuki nowych mediów. Specjalizuje się w obszarze cybernetyki i telematyki, koncentrując się na wpływie sieci cyfrowych i telekomunikacyjnych na świadomość. Wytrwały i przekornie obstający przy swoim poszukiwacz nowej kreatywności w systemie edukacji, za co trzy razy w przeciągu swojej kariery akademickiej został zwolniony z uniwersytetów. Twórca wielu nowych pojęć, w tym technoetics – dziedziny łączącej sztukę, naukę, technologię i świadomość – czy mokrych mediów (wetware/moist media). Poszukiwacz alternatywnych koncepcji świadomości, obieżyświat i entuzjasta ayahuaski. Prezes Planetary Collegium i wykładowca w Akademii De Tao w Szanghaju. W 2014 roku dostał jedną z najważniejszych nagród na Ars Electronice, czyli Golden Nica za Pionierstwo i Wizjonerstwo w Sztuce Nowych Mediów. 18 maja 2016 roku, wraz z australijskim artystą Stelarkiem, został odznaczony przez Wydział Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Egejskiego w Korfu nagrodą honoris causa za prekursorskie osiągnięcia na gruncie sztuki współczesnej, nauki i teorii.     Z twoją teorią i praktyką wiążą się przede wszystkim pojęcia partycypacji i szt
Czytaj więcej
Ludzie
  • Artyści / współpracownicy
    B

    Maurice Benayoun (aka MoBen)

    Francuski artysta i teoretyk zajmujący się sztuką nowych mediów. Urodzony w 1957 roku w Mascarze, w Algierii. Obecnie mieszka i pracuje z żoną i córką w Paryżu. W kręgu jego zainteresowań znajdują się m.in. prace i instalacje audiowizualne, wirtualna rzeczywistość, nowe technologie, sztuka performansu, interaktywne wystawy i sztuka w przestrzeni miejskiej. Jego prace są prezentowane i nagradzane na całym świecie.   Tworzy posługując się różnymi mediami łącząc niejednokrotnie w jedną całość wideo, sieć internetową, bezprzewodowe technologie, przestrzeń publiczną, wielkoskalowe instalacje oraz wystawy interaktywne.   W latach 80-tych reżyserował instalacje wideo i filmy krótkometrażowe współczesnych artystów takich, jak Daniel Buren, Jean Tinguely, Sol LeWitt i Martial Raysse. Działalność ta zaowocowała wprowadzeniem do własnej twórczości, rozwiniętej później w innych mediach, koncepcji „sytuacji” jako środka służącego rozszerzeniu znaczenia symbolicznego kontekstu poprzez immersję w multimedialnych środowiskach.   W celu badania potencjału nowych artystycznych narzędzi, w 1987 założył Z-A - zaawansowane technologicznie laboratorium grafiki komputerowej i wirtualnej rzeczywistości, które w krótkim czasie stało się miejscem, które wydało szereg nagradzanych projektów. Przez ponad 15 lat działalność Z-A skupiała się na poszukiwaniach na polu animacji komputerowej, interaktywności oraz grafiki real-time.   W latach 1990 – 1993 Benayoun pracował z belgijskim artystą François Schuitenem nad dziełem „Quarks” - pierwszym serialem telewizyjnym zrealizowanym w grafice komputerowej 3D w wysokiej rozdzielczości, który zdobył cały szereg międzynarodowych nagród.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    C

    Marek Chołoniewski

    (ur. 1953, Kraków), kompozytor, artysta dźwiękowy, performer, wykładowca i organizator.Kierownik Studia Muzyki Elektroakustycznej Akademii Muzycznej w Krakowie oraz PracowniAudiosfery Wydziału Intermediów ASP w Krakowie. Założyciel StowarzyszeniaArtystycznego Muzyka Centrum oraz Polskiego Stowarzyszenia Muzyki ElektroakustycznejPSeME. Od 2011 Prezes Międzynarodowej Konfederacji Muzyki ElektroakustycznejCIME/ICEM. Inicjator i dyrektor Festiwalu Audio Art. Założyciel i współtwórcawielu zespołów, m.in. Pociąg Towarowy, ch&k&k, dizzy kinetics, GrupLab. Autor wieluprojektów artystycznych, kompozycji instrumentalnych, elektroakustycznych, instalacjidźwiękowych i wideo, projektów interaktywnych, przestrzennych, audiowizualnych i sieciowych.Otrzymał Nagrodę Honorową Związku Kompozytorów Polskich oraz NagrodęMinistra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także Independent Project grant of theCEC ArtsLink w Nowym Jorku.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Rudy Decelière

    Francuski artysta dźwiękowy, który eksploruje pojęcia przestrzeni i wymiaru. Głównie zajmuje się tworzeniem zewnętrznych/wewnętrznych instalacji dźwiękowych, silnie nawiązujących do ich architektonicznego lub urbanistycznego kontekstu. W centrum jego zainteresowań jest przestrzeń w znaczeniu wizualnym i dźwiękowym – a wszystko to połączone bardzo delikatnym procesem twórczym. Decelière pracuje ponadto jako inżynier dźwięku. Jego prace prezentowane były w Szwajcarii, Francji, Macedonii, Grecji i w Niemczech. Mieszka i pracuje w Genewie. www.rudydeceliere.net  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • F
    Artyści / współpracownicy
    F

    Masaki Fujihata

    Masaki Fujihata – ceniony w Japonii i poza jej granicami pionier sztuki nowych mediów. W latach 80. XX wieku odnosił sukcesy jako twórca dzieł wykorzystujących grafikę komputerową, potem skupił się na tworzeniu rzeźb 3D, posługując się technikami druku trójwymiarowego. Do jego najważniejszych prac z tego okresu należą Geometric Love, wykonana przy użyciu komputerowego sterowania numerycznego (1987), stereolitograficzny cykl Forbidden Fruits (1989) oraz małoformatowe rzeźby zrealizowane technologią mikromaszynową. W połowie lat 90. Fujihata stworzył swe kanoniczne dzieła w obszarze nazwanym później „sztuką interaktywną”; wśród nich instalację multimedialną Beyond Pages (1995) oraz oparty na technologiach sieciowych Global Interior Project (1995). W pracach tych zgłębiał cały wachlarz zagadnień, od rozmaitych trybów interakcji z interfejsami po możliwe sposoby porozumiewania się w przestrzeni wirtualnej. Szczególnie frapujące są jego prowadzone od roku 1992 eksperymenty z technologią GPS, w ramach których w niespotykany dotąd sposób gromadzi i łączy ze sobą dane, tworząc pieczołowicie skonstruowany, niepowtarzalny cykl prac cyberprzestrzennych, które nazwać można by „kinem przyszłości” lub „nadchodzącą postacią mediów”. Na projekt Field-Work@Alsace (2003) składały się wywiady dotyczące granic międzypaństwowych. Muzyczna praca Simultaneous Echoes z roku 2009 powstała w Północnej Irlandii. Zaś najnowsze, charakterystyczne dla jego twórczości dzieło Voices of Aliveness (2012) Fujhata stworzył we francuskim Nantes, gromadząc w przestrzeni wirtualnej krzyki wydawane przez jeżdżących na rowerach uczestników projektu.Global Interior Project #2 zdobył w roku 1996 nagrodę Golden NIKA Award, praca Voices of Aliveness została wyróżniona na festiwalu Ars E
    Czytaj więcej
  • G
    Artyści / współpracownicy
    G

    Michał Górczyński

    absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej im. F.Chopina. Od 1998 roku zajmuje się pisaniem muzyki na różne składy instrumentalne („Zróżnicowanie” dwa fagoty i klarnet, „Rondo a la krakowiak” na  wrzeszczącego pianistę i klarnet basowy, „Malowanie” na dwa klarnety, fagot, kontrabas i śpiew, „Suita w stylu żydowskim” na klarnet, skrzypce i kontrabas oraz cykle utworów inspirowane językami świata na skrzypce, klarnet i wiolonczelę) oraz muzyki do teatru (około 25 spektakli dla teatrów dramatycznych i lalkowych). Czynnie zajmuje się improwizacją i interpretacją muzyki współczesnej. Występował jako solista z takimi zespołami jak: de Ereprijs, Kwartet Śląski, Orkiestra „Aukso”, Filharmonia Podlaska. Uczestniczył w Międzynarodowych Kursach Muzyki Współczesnej w Darmstadt gdzie prezentował swoje autorskie techniki wykonawcze na klarnecie basowym. Jest twórcą instalacji, tekstów teoretycznych na temat autorskich teorii, audycji radiowych oraz filmów undergroundowych. Od 2002 roku współtworzy zespół „Kwartludium” specjalizujący się w wykonywaniu muzyki współczesnej. Od 2008 roku pracuje nad poszerzaniem możliwości brzmieniowych klarnetu basowego inspirując się beatboxem i współpracując z jednym z najlepszych polskich beatboxerów „Tik Takiem” Patrykiem Matelą. Twórca pojęcia „edukacja komponowana”. Stypendysta Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu tworzenia alternatywnych podręczników edukacyjnych. http://www.edukacjakomponowana.pl/ 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Damien Hirst

    Urodził się w 1965 r. w Bristolu, dorastał w Leeds. W 1984 r. przeniósł się do Londynu, gdzie pracował jako robotnik budowlany, po czym rozpoczął studia licencjackie na kierunku sztuk pięknych na Goldsmiths College (1986–1989). Na drugim roku opracował i zorganizował wystawę grupową „Freeze”, której był kuratorem. Obecnie uznaje się ją za platformę, dzięki której wybił się nie tylko on, ale i całe pokolenie brytyjskich artystów. Od końca lat 80. XX w. Hirst eksperymentuje z różnymi środkami wyrazu, jak np. instalacje, rzeźby, obrazy czy rysunki, śledząc skomplikowane związki między sztuką, życiem i śmiercią. Jak sam stwierdził: „Sztuka jest o życiu, tak naprawdę nie może być o niczym innym… Nie ma nic innego”.   Za pomocą takich prac jak kultowy już rekin w formaldehydzie zatytułowany „Fizyczna niemożliwość śmierci w umyśle istoty żyjącej” (1991) czy „Na miłość boską” (2007) – platynowy odlew ludzkiej czaszki, w którym zatopiono 8 601 nieskazitelnych diamentów, Hirst analizuje i podaje w wątpliwość współczesne systemy przekonań, dochodząc przy tym do sedna wątpliwości nieodłącznie towarzyszących ludzkiej egzystencji. Damien Hirst mieszka i tworzy w Gloucester, hrabstwie Devon i Londynie.  Od 1987 r. na całym świecie zorganizowano ponad 80 indywidualnych wystaw Damiena Hirsta, a jego prace były pokazywane na ponad 260 wystawach grupowych. Najważniejsze wystawy indywidualne artysty: Qatar Museum Authority, ALRIWAQ Doha (2013–2014), Tate Modern, Londyn (2012), Palazzo Vecchio, Florencja (2010), Muzeum Oceanograficzne, Monako (2010), The Wallace Collection, Londyn (2009–2010), Galerie Rudolfinum, Praga (2009), Rijksmuseum, Amsterdam (2008), Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst, Oslo (2005), Museo Archeologico Nazionale, Neapol (2004).
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    J

    James Auger and Jimmy Loizeau (GB)

    James Auger (ur. 1970, Derby) i Jimmy Loizeau (ur. 1968, St. Asaph) – współpracują od roku 2001. Brali udział w wystawach w Wielkiej Brytanii i poza nią, między innymi w Don’t tempt me (ICA, Londyn; MoMA, Nowy Jork, 2001), Future products (Londyn, 2002), Mobilise (Dublin, 2003), Open Borders (Lille, 2004), Betes de style (MUDAC, Lozanna, 2006), Philips Design exhibition (Eindhoven, 2007), Design and the Elastic Mind (MoMA, Nowy Jork, 2008), What If (Dublin, 2009), Action! Design over Time (MoMA, Nowy Jork, 2010–2012), New Energy in Art and Design (Rotterdam, 2012). Uczestniczyli również w festiwalach, takich jak Experimenta (Lizbona, 2003), ISEA (San Jose, 2006), Transmediale (Berlin, 2010) i Tech Fest (Bombaj, 2011), w konferencjach na temat sztuki i designu w Hanowerze, Bazylei, Seulu, Berlinie i Nowym Yorku. Zdobyli tytuł Designer of the Year przyznawany przez Köln School of Design, „Time” umieścił ich na liście Top 100 designs of 2002, są także laureatami wyróżnienia festiwalu Ars Electronica (Linz, 2004).  
    Czytaj więcej
  • K
    Artyści / współpracownicy
    K

    Marta Karalus

    Absolwentka etnologii i antropologii kulturowej UMK w Toruniu. W latach 2009 – 2011 prowadziła warsztaty dla dzieci i młodzieży w Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu, członkini kolektywu CoCa. Prezeska Stowarzyszenia Sztuka Cię Szuka oraz członkini Fundacji Fabryka UTU. Zawodowo zajmuje się alternatywną edukacją. http://fabrykautu.wordpress.com/   
    Czytaj więcej
  • L
    Artyści / współpracownicy
    L

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • Ż
    Artyści / współpracownicy
    Ż

    Karolina Żyniewicz

    Karolina Żyniewicz  to artystka i badaczka, absolwentka Wydziału Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych im.Wł. Strzemińskiego w Łodzi, doktorantka w programie Nature – Culture na wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Realizując projekty artystyczne w laboratoriach biologicznych prowadzi jednocześnie obserwacje etnograficzne/autoetnograficzne, które stanowią bazę dla jej rozważań o roli nie ludzkich aktorów: bytów liminalnych, biofaktów, organizmów transgenicznych w tworzeniu współczesnej kultury. Jej projekty prezentowane są zarówno w ramach wystaw (np. Pokusa nieśmiertelności –Centrum Nauki Kopernik, Uporczywe upodobanie – Galeria Labirynt w Lublinie), jak i konferencji i festiwali (np. Taboo, Transgresion, Transcendance in Art&Science (Grecja, Meksyk), FEMeeting (Portugalia), Foro de Estudias Visuales (Meksyk). Istotną częścią jej praktyki stanowi pisanie tekstów, które umożliwiają prezentację performatywnego procesu tworzenia projektów art&science (Art&science –Autoetnografia artystki realizującej projekty w laboratoriach biologicznych, ,,Kultura i społeczeństwo’’, Ciało w świecie post-natury – byty liminalne. Projekt safe suicide, ,,Cięcie ciał-ruchome obrazy’’). Karolina Żyniewicz podkreśla w swojej pracy epistemiczny i dydaktyczny wymiar sztuki. W latach 2016-2018 współpracowała z działami edukacji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, zebrane doświadczenia wykorzystuje w warsztatach prowadzonych wokół własnych projektów.   www.karolinazyniewicz.com
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    M

    Oleg Mavromatti

    (ur. 1965, Rosja) to interdyscyplinarny artysta i filmowiec, a także jeden z czołowych przedstawicieli moskiewskiego akcjonizmu – radykalnego fenomenu, który pojawił się na moskiewskiej scenie performansu w latach 90. XX w. Był członkiem legendarnych moskiewskich grup zajmujących się performance artem, takich jak „Wywłaszczenie z terytorium sztuki” oraz NECEZIUDIK. W 1995 r. Mavromatti założył niezależny związek filmowy SUPERNOVA, który stał się twierdzą radykalnego moskiewskiego kina. Za swoje krytyczne prace i filmy (np. słynny performans „Nie wier’ glazam” – „nie wierz swoim oczom”) Mavromatti został w 2000 r. postawiony przed sądem, a jego archiwum artystyczne i filmowe zostało skonfiskowane. W konsekwencji większość jego wczesnych prac została zniszczona lub można je obejrzeć tylko na kasetach VHS. Mavromatti wyjechał z kraju w 2000 r. i od tamtej pory mieszka w Bułgarii i Nowym Jorku.   W Bułgarii Rossa i Mavromatti założyli kolektyw artystyczny ULTRAFUTURO – międzynarodową grupę artystów zaangażowanych w kwestie technologii i nauki oraz ich implikacje dla społeczeństwa. Ich prace były prezentowane m.in. na Biennale Sztuki Elektronicznej (BEAP) w Perth, a także w Fundacji Sztuki i Technologii Kreatywnych (FACT) w Liverpoolu i Stowarzyszeniu na rzecz Sztuki i Technologii (SAT) w Montrealu.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    O

    Zbigniew Oksiuta

    Zbigniew Oksiuta jest artystą, architektem i badaczem urodzonym w Mulawiczach na białostocczyźnie. W latach 1970-78 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1981-2010 r. mieszkał i pracował w Kolonii w Niemczech. Od 2010 wykłada na Wydziale Architektury, Rensselaer Polytechnic Institute w Troy, New York w USA. Artysta pracuje nad wizją biologicznej przyszłości. Jego projekty stanowią interdyscyplinarne przenikanie się elementów sztuki, architektury i nauk przyrodniczych. Brał udział w wielu wystawach międzynarodowych, między innymi: w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, na Międzynarodowych Targach Designu w Kolonia, w ArchiLab w Orleanie we Francji. W 2004 reprezentował Polskę na wystawie zbiorowej na Biennale Architektury w Wenecji. Prezentował swoje projekty na Ars Electronica w Linz w Austrii, na Biennale Sztuki Elektronicznej w Perth w Australii, w FACT Foundation for Arts and Creative Technology w Liverpoolu w Wielkiej Brytanii, na Biennale for Electronic and Unstable Art w Stavanger w Norwegii, w Galerii Arsenał w Białymstoku oraz w Broad Art Museum w Lansing w USA.  Wykładał gościnnie na wielu międzynarodowych uniwersytetach, w instytucjach artystycznych i naukowych.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    P

    Prof. Michael Punt

    Profesor na Wydziale Sztuki i Technologii Uniwersytetu w Plymouth, gdzie zwołuje zebrania grupy badawczej Transtechnology. Jest także redaktorem naczelnym „Leonardo Reviews”. Doktorat obronił na Uniwersytecie w Amsterdamie (Wczesne kino i świat obrazów technologicznych). Jest współautorem dwóch książek na temat mediów audio-wizualnych i świadomości. Opublikował ponad 80 artykułów na temat historii kina oraz technologii cyfrowej w najważniejszych pismach naukowych. Od kwietnia 2010 roku przewodzi dużemu projektowi badawczemu finansowanemu poprzez HERA i skupiającemu się na kreatywnej wymianie pomiędzy eksperymentalnymi i komercyjnymi filmowcami. http://www.trans-techresearch.net
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    R

    Jasia Reichardt

    Krytyk sztuki, redaktorka i organizatorka wystaw. Urodziła się w Polsce, ale od kilkudziesięciu lat mieszka w Londynie. Była zastępcą dyrektora ICA (Instytut Sztuki Współczesnej) w Londynie w latach 1963-71 oraz dyrektorem galerii sztuki Whitechapel w latach 1974-76. W szczególności interesuje się związkami pomiędzy sztuką i technologią oraz sztuką i historią idei. Niektóre z jej najważniejszych wystaw, takie jak „Between Poetry and Painting” (1965) czy „Cybernetic Serendipity” (1968) poświęcone były właśnie powiązaniom pomiędzy rozmaitymi dziedzinami. Główną ideą wystawy „Cybernetic Serendipity” było zbadanie roli cybernetyki w sztuce współczesnej. Jest autorką kilku publikacji, w tym „The Computer in Art” (1971), „Robots – Fact, Fiction and Prediction” (1978) oraz redaktorką „Cybernetics, Art and Ideas” (1971). Pracowała także nad wizualizacją matematyki – projektem zatytułowanym „Fantasia Mathematica”. Była jednym z dyrektorów biennale ARTEC (poświęconych sztuce i technologii) w Japonii w latach 1989-98. W 1988 roku zorganizowała wystawę w Tokyo Metropolitan Museum of Photography zatytułowaną „Electronically Yours”, poświęconą sztuce portretu elektronicznego. Od 1988 roku opiekuje się archiwum Themersonów – archiwum pisarza i artystki, których awangardowa oficyna wydawnicza Gaberbocchus Press w 1957 roku uruchomiła specjalną przestrzeń dla artystów zainteresowanych nauką oraz naukowców zainteresowanych sztuką. Obecnie Jasia Reichardt kontynuuje swoje poszukiwania w dziedzinie powiązań sztuki i nauki.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    S

    Stelarc

    Australijski artysta tworzący performanse i instalacje artystyczne. W 1997 roku artysta został honorowym profesorem sztuki i robotyki na Uniwerystecie Carnegie Mellon (Pittsburgh, USA). W latach 2000–2003 pracował jako samodzielny pracownik naukowy na Uniwersytecie Nottingham Trent (Nottingham, UK), gdzie opracował Muscle Machine – chodzącą maszynę o średnicy pięciu metrów wykorzystującą pneumatyczne gumowe mięśnie. W 2003 roku artysta otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Monash. W latach 2006–2011 pracował jako samodzielny pracownik naukowy i artysta wizytujący w MARCS Auditory Labs na Uniwersytecie Zachodniego Sydney w Australii. W 2010 roku Stelarc otrzymał grant od Rady Australijskiej na budowę mikrorobota i w tym samym roku został też wyróżniony prestiżową nagrodą Prix Ars Electronica Hybrid Arts. W latach 2006–2012 artysta udzielał się jako profesor sztuki performansu w szkole artystycznej na Uniwersytecie Brunel w Londynie. Obecnie Stelarc pracuje jako dyrektor Laboratorium Alternatywnych Anatomii w Szkole Projektowania i Sztuki (SODA) na Uniwersytecie Curtin w Perth. Jest też honorowym pracownikiem naukowym uczelni. Jego twórczość reprezentowana jest przez Scott Livesey Galleries w Melbourne.   Wystawiał swoje prace na całym świecie, a jego performanse można było podziwiać w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Australii. Zmieniał swoje ciało wizualnie i amplifikował je akustycznie. Nakręcił trzy filmy wewnątrz swojego ciała, filmując wnętrza swoich płuc, żołądka i trzy metry jelita grubego. W latach 1976–1988 stworzył dwadzieścia pięć performansów, w których jego ciało zwisało na hakach wbitych w skórę.    W swojej twórczości wykorzystuje narzędzia medyczne, protetykę, robotykę, systemy wirtualnej rzeczywistości, Internet i biotechnologię.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    T

    Krzysztof Topolski

    Elektroakustyczny improwizator, autor soundartowych projektów, perkusista. W jego pracy kluczowe pojęcia to noise i soundscape. Interesują go poszukiwania w sferze perkusji oraz live electronic, muzyka improwizowana i elektroakustyczna, komponuje przy użyciu komputera, tworzy instalacje dźwiękowe i interaktywne. Organizuje prezentacje i wykłady poświęcone muzyce współczesnej i sztuce dźwięku, prowadzi warsztaty. www.arszyn.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    V

    Victoria Vesna

    Artystka mediów i profesor na Wydziale Projktowania Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles oraz dyrektorem centrum Art|Sci w School of the Arts oraz California Nanosystems Institute (CNSI). Obecnie jest takźe profesorem wizytującym  dyrektorem badań w Parsons Art, Media + Technology w New School for Design w Nowym Jorku, a także badaczem w IMeRA -  L’Institut Méditerranéen de Recherches Avancées w Marsylii. Vesna pełni funkcję Artist in Residence przy Instytucie Zaawansowanych Badań Uniwersytetu w Bristolu. Jej pracę można określić jako eksperymentalne, twórcze poszukiwania rozciągające się pomiędzy dyscyplinami i technologiami. Swoimi  instalacjami bada jaki wpływ technologie wywierają na nasze zbiorowe zachowania i jak percepcja toźsamości zmienia się w zależności od innowacji naukowych. Victoria obroniła doktorat na Uniwersytecie Walijskim pokazywała swoje prace na przeszło dwudziestu wystawach indywidualnych i ponad siedemdziesięciu zbiorowych. Jej pracom powięcone są rozdziały wielu książek, sama jest autorką przeszło dwudziestu artykułów publikowanych w pismach. W ciągu ostatniej dekady wystąpiła ponad 100 razy z odczytami. Jej najnowsze instalacje Blue Morphe, Mood Swings oraz Walter Bowls, podnoszą problem naszej relacji z systemami naturalnymi. Inne ważne jej prace to Bodeies INCorporated, Datamining Bodies, nOtime oraz Cellular Trans_Action. Vesna jest redaktorem “Al & Society” na Amerykę Północną, a w 2007 roku opublikowała książkę Database Aesthetics : Art inthe age of Information Overflow, wydaną przez Minnesota Press. Niedawno ukazała się nowa ksiąźka pod jej redakcją (wraz z Christiane Paul i Margot Lovejoy) pod tytułem Context Providers: Conditions of Meaning in Media Arts (Intellect Press, 2011).   www.victoriavesna.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    W

    Jon Wozencroft

    Założyciel wytwórni Touch (1982 r.), którą stworzył jako środek służący poszukiwaniu „potężnej chemii” istniejącej pomiędzy dźwiękiem a wizualnymi środkami przekazu. Pośród najnowszych wydawnictw w katalogu wytwórni znajdują siępłyty takich artystów, jak Fennesz, Biosphere oraz Chris Watson, a także wielu innych. Wozencroft jest autorem książki pod tytułem „The Graphic Language of Neville Brody 1&2″, wydawanej przez wydawnictwo Thames & Hudson kolejno w latach 1988 i 1994. Był również kuratorem wystawy o tym samym tytule w londyńskim Victoria and Albert Museum w 1988 r. i w tokijskim Parco w 1990 r. W tym samym roku założył wraz z Nevillem Brodym FUSE, panel dyskusyjny o wpływie cyfrowych mediów na typografię i komunikację wizualną. Prace Jona Wozencrofta z zakresu fotografii oraz projektowania pojawiły się nie tylko w wydawnictwach spod znaku Touch, ale również w wielu publikacjach, jak Fax Art, Sampler, G1, Merz to Emigre oraz Beyond, z których najnowszą jest publikacja w Cover Art By. Artysta pracował w 1992 r. na stanowisku wydawcy w magazynie Vagabond (redagowanym wspólnie z Jonem Savage’em), a także jako redaktor/projektant serii „Heart and soul” zespołu Joy Division, przy której wznowieniu przez Warner Bros w 2007 r. brał udział. Wozencroft uczył w londyńskim Central Saint Martin’s School of Art and Design oraz The London College of Printing. Wykładał na wielu artystycznych uczelniach wyższych. Obecnie pracuje na stanowisku starszego wykładowcy w Szkole Komunikacji w Royal College of Art, gdzie zajmuje się tematem dźwięku i ruchomego obrazu. Pracuje nad projektem badawczym „Landscape and Perception” we współpracy z Paulem Devereux. Skupia się on badaniach dotyczących pejzażu dźwiękowego w Preseli w zachodnio-południowej Walii, s
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    Z

    Dr Ionat Zurr

    Artystka i badaczka w SymbioticA – Centrum Doskonalenia w Sztukach Biologicznych Szkoły Anatomii Biologii Człowieka Uniwersytetu Zachodniej Australii. Wraz z Oronem Cattsem stworzyła znany na świecie projekt  Tissue Culture and Art . Jest artystką – rezydentką Szkoły Anatomii Biologii Człowieka od 1996 roku i miała decydujący wpływ na utworzenie o środka SymbioticA w 2000 roku. Zurr uważana jest za pioniera w dziedzinie sztuk biologicznych. Wyniki jej badań były wielokrotnie publikowane, a jej prace wystawiane na świecie i znajdują się w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Ionat Zurr jest laureatką nagrody Discovery Australian Research Council (2012). Była stażystką w InStem Institute NCBS, Bangalore (2010) i wizytującym wykładowcą w Experimental Art Centrena Uniwersytecie Stanforda (2007) oraz w Tissue Emgineering & Organ Fabrication Laboratory w Massachusetts General Hospitalna Harvard Medical School (2000 – 2001). Wystawiała prace w MoMA, Mori Museum w Tokio, na Ars Electronica w Linzu, GOMA w Brisbane i wielu innych.  www.tcaproject.org  
    Czytaj więcej