Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • Imbalance. Wystawa zbiorowa

    Aktualności | 24-07-2017
    Artyści: Xavier Ribas | Manuel Vázquez | Sergio Belinchón | Oligatega Numeric | Lua Coderch | Julius Von Bismark | Perejaume | Philip Fröhlich | Jun Ngunyen-Hatsushiba | Allan Sekula | Joan Fontcuberta | Máximo González | John Gerrard | Jennifer Steinckamp | Antoni Muntadas | Superflex | Federico Guzmán | Zwelethu Mthethwa | Marjetica Potrc | Andreas Gursky | Anri Sala | Lara Almarcegui | Chus García Fraile Wernisaż: 22 września 2017, godz. 18:00 Wystawa: 22 września–19 listopada 2017 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA 1, Gdańsk Dolne Miasto, ul. Jaskółcza 1 Kuratorka: Blanca de la Torre     Wystawa „Imbalance” kwestionuje nasze wyobrażenie Natury, wykazując, że dobrostan człowieka we wszystkich aspektach zależy – pośrednio lub bezpośrednio – od stopnia, w jakim uprzedmiotawia on otaczające go środowisko. „Imb
    Czytaj więcej

    WYKŁAD: Sztuka i nauka: Mózg James Gimzewski, Laury Micha, Witold Libionka – Kiedy roboty zostaną zastąpione humanoidami?

    Aktualności | 17-08-2017
    2 września 2017 (sobota), 17:00 Łaźnia 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk Mózgiem zajmują się zarówno artyści, jak i naukowcy, próbując tworzyć jego obrazy, rzeźby, instalacje albo – z drugiej strony – sztuczną inteligencję czy sieci neuronowe. Specjalizacja poszczególnych dziedzin wiedzy zawęziła i rozproszyła zakres tych poszukiwań, prowokując zarazem dyskusję o konieczności wypracowania platformy łączącej środowiska. Coraz częściej odczuwamy potrzebę konsyliencji – to znaczy wiedzy zjednoczonej, której rozmaite domeny przenikałyby się wzajemnie. Zgodnie z tym założeniem zapraszamy na spotkanie z przedstawicielami odmiennych, choć – jak zobaczymy – dopełniających się gałęzi wiedzy o mózgu: z prof. Jamesem Gimzewskim, biochemikiem zajmującym się nanotechnologiami, Michą Laury, artystą zafascynowanym mózgiem i sieciami neuronowymi, oraz z dr. Witoldem Libionką,
    Czytaj więcej
  • Masaki Fujihata. Poszerzanie świata / wideo z wernisażu

    Aktualności | 19-07-2017
     
    Czytaj więcej

    Wystawa Masaki Fujihata, Poszerzanie świata

    Aktualności | 26-04-2017
    19.05.2017 - 02.07.2017 Wernisaż: 19.05.2017, godz. 18:00 Łaźnia 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk   Masaki Fujihata należy do najwyżej cenionych w świecie, najbardziej innowacyjnych i wpływowych artystów wykorzystujących w swej twórczości nowe technologie medialne. Postrzegany jest też jako jeden z pionierów sztuki interaktywnej. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, u początków swojej twórczości, tworzył filmy animowane. Początkowo realizował dzieła na taśmie 8mm metodą stop motion. Następnie prace wideo. Podejmował przy tym problematykę percepcji wizualnej. Inicjowane już wówczas studia nad morfologią percepcji były pierwszym przejawem stale obecnej w jego twórczości, przybierającej różne formy postawy metaartystycznej. Artysta podejmował w swych dziełach refleksję nad systemami i technologiami wizualizacji, statusem obrazu, relacjami między technologią a e
    Czytaj więcej
  • Książka Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 11-05-2017
    Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana Redaktor: Dmitry Bulatov, język polski i angielski, 204 stron, Wydawca: Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia ISBN978-83-61646-81-5   Ta książka jest rezultatem wystawy oraz programu edukacyjnego o tym samym tytule, które miały miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej “Łaźnia” na przełomie 2016/17 roku. Podstawowym celem tego opracowania jest przedstawienie, w jaki sposób artyści i filozofowie doszukują się granic środków wyrazu, wychodząc poza granice “widzialnego” i “obecnego”. Sztuka jawi nam się tutaj jako ogół praktyki twórczej, w której obok zastosowania najnowszych środków z XXI wieku – biomedycyny, IT oraz robotyki – niemałym jest udział elementów “nienaukowych”: intuicji, metafor i przypuszczeń.  Rozważając naukowe i t
    Czytaj więcej

    Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński

    Aktualności | 24-01-2017
    Czwartek, 26 stycznia 2017, godz. 18.00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk SZTUKA, EKSPERYMENT I TECHNONAUKA Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński Czym właściwie zajmują się artyści działający w dziedzinie nauki i techniki? W mojej najnowszej książce Alien Agency: Experimental Encounters with Art in the Making (MIT Press, 2015) dociekam, jak twórcy-naukowcy kreują nowe performatywne asamblaże kwestionujące nasze tryby doświadczania świata oraz wywołujące, a jednocześnie destabilizujące nowe zjawiska i nasze sposoby postrzegania tych zjawisk. Jak artystyczna materia – „tworzywo świata” – zachowuje się i działa poza zamysłami twórcy, stając się czymś nieznanym i obcym? Jak to się dzieje, że
    Czytaj więcej
  • WYSTAWA: Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 22-11-2016
    LAZNIA 1 ul.Jaskółcza 1. Gdańsk - DOLNE MIASTO 25.11.2016 – 29.01.2017   Wernisaż: 25.11. 2016 (piątek), godz. 18.00 Perfromans inauguracyjny: 25.11.2016 (piątek), godz. 19.00 Panel dyskusyjny z udziałem artystów i kuratora: 26.11.2016 (sobota), godz. 13:00-20:00   Artyści: James Auger i Jimmy Loizeau, Dmitry ::vtol:: Morozov, Louise-Philippe Demers, Where Dogs Run: Olga Inozemtseva, Natalia Grekhova i Alexey Korzukhin, Thomas Feuerstein, Heather Dewey-Hagborg, Pedro Lopes, Verena Friedrich Kurator: Dmitry Bulatov Koordynacja: Jolanta Woszczenko
    Czytaj więcej

    Prezentacja:Three Robots named Paul. Patrick Tresset

    Aktualności | 22-11-2016
     Pokaz instalacji i promocja publikacji „Rysy ludzkie” z cyklu Art & Science Meeting w Centrum Nauki „Kopernik” w Warszawie   Pokaz instalacji: 1.09-4.09.2016 Panel dyskusyjny: 2.09.2016 (piątek), godz. 18.00 Kurator: Ryszard W. Kluszczyński Koordynacja : Michalina Domoń   W panelu wezmą udział prof. Ryszard Kluszczyński, Patrick Tresset i Jadwiga Charzyńska. Dyskusja odbędzie się w kawiarni na 1. piętrze. Organizatorem prezentacji jest CSW ŁAŹNIA w Gdańsku.   Prezentacja instalacji francuskiego artysty i naukowca, Patricka Tresseta, towarzysząca promocji wydawnictwa Art&Science Meeting, dotyczy problematyki twórczości, zarówno ludzkiej jak i komputerowej, oraz naszych relacji z maszynami nowej generacji. Dzieła artysty to formy robotyczne, które dzięki wykorzystaniu przygotowanych w tym celu programów kompu
    Czytaj więcej
  • Nowa publikacja z cyklu "Art and Science meeting"

    Aktualności | 21-11-2016
    Na początku tego roku ukazała się kolejna, dwujęzyczna publikacja z cyklu „Art plus Science Meeting” - „Sztuka bio -robotyczna i jej konteksty kulturowe”/„Bio- robotic art and its cultural contexts”. Tym razem książka poświęcona jest twórczości Guya Ben- Ary, artysty, którego wystawa „Nervoplastica” prezentowana była w CSW Łaźnia w czerwcu ubiegłego roku. Redaktorem wydania jest kurator projektu prof. Ryszard Kluszczyński, którego wstęp publikujemy poniżej. Fragment publikacji do pobrania:     Pół-żyjąca sztuka w poszukiwaniu autora   Biografia Guya Ben-Ary’ego, izraelskiego artysty urodzonego w Stanach Zjednoczonych i od wielu lat mieszkającego w Australii, swoją nomadyczną złożonością dobrze koresponduje z charakterem tworzonych przezeń dzieł. Jego twórczość łączy w sobie bowiem, w
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Do nowoczesności | A. Leszczyński

Teksty | 24-11-2016
Nowoczesność i zacofanie nie są, oczywiście, tylko sprawą technologii – ani nawet przede wszystkim sprawą technologii. Nigdy nią nie były. Materialne symbole nowoczesności – fabryki, czołgi i szkoły w XX w., a autostrady, szybkie pociągi, szerokopasmowy internet i wysokie technologie w XXI w. – pokazują tylko część, i to najbardziej oczywistą, tego gigantycznego przedsięwzięcia, którym miało być wydźwignięcie się kraju zacofanego ku nowoczesności. Podejmowano je wielokrotnie w różnych krajach świata i w różnych kontekstach kulturowych i politycznych – w tym przynajmniej parokrotnie na ziemiach polskich. W czasie, kiedy w Polsce słowo modernizacja odmieniają przez przypadki politycy z lewej i z prawej strony, warto wiedzieć, że nie stąpamy tu wcale po dziewiczym gruncie.    *** Jak dogonić Zachód?   To pytanie elity krajów ubogich i peryferyjnych stawiały sobie przynajmniej od trzystu lat. Nie trzeba było wiele czasu – w niektórych krajach wystarczyło kilka dziesięcioleci, a tylko najbardziej opornym potrzeba było stu lat i więcej – by przewaga gospodarcza i militarna Zachodu, a także wyższy poziom życia, jakim cieszyli się jego mieszkańcy, stały się przedmiotem podziwu i pożądania. Tym więks
Czytaj więcej
Ludzie
  • B
    Artyści / współpracownicy
    B

    Jahannes Bergmark

    Twórca m.in. surrealistycznego muzycznego teatru obiektowego, opartego na ewolucyjnych meta-instrumentach i/lub wzmocnionej scenie zwanej Platformą. Muzyk improwizujący, twórca eksperymentalnych instrumentów muzycznych, kompozytor elektroakustyczny, tekstowy i dźwiękowy. Tworzył w ramach butor, teatru jester i sztuki performansu, które rozwinął na kształt audiowizualnego teatru obiektów, którego koncerty stworzone są z surrealistycznej gry lalek, zabawek, narzędzi kuchennych, materiałów oraz dziwnych i kiczowatych elementów dekoracyjnych i śmieci, znalezionych na ulicach i pchlich targach. Obiekty wnoszą swoja historię i konotacje, a także często mikroskopijny potencjał dźwiękowy na małej scenie, zrobionej z drzwiczek od szafki kuchennej, z ukrytym pod sceną mikrofonem kontaktowym, zawieszone nad stołem z klamrą jak trampolina w utopię biednego człowieka, gdzie śmieci tańcują na własnych warunkach. Johannes Bergmark jest muzykiem freelancerem w trasie, od czasu gdy ukończył edukację w 1996 z dyplomem budowniczego pianin, brał udział w ponad 600 projektach. Mieszka w Sztokholmie, gdzie działa w grupie Fylkingen, Elektronmusikstudion, Surrealistgruppen and Vetenskap och Folkbildning. http://bergmark.org/    
    Czytaj więcej
  • C
    Artyści / współpracownicy
    C

    Radek Czajka

    Główny programista Fundacji Nowoczesna Polska i biblioteki internetowej WolneLektury.pl. Uczestnik ruchów Wolnego Oprogramowania i Wolnej Kultury. Autor Leśmianatora – automatycznego poety, którym, jak wyczytał w piśmie literackim, „wytyczył nowe kierunki w rozwoju gatunku” – później organizator konkursu automatycznej poezji „Turniej Elektrybałtów”. Autor strony StrataKazika.pl, bloger, uczestnik i obserwator debaty o prawie autorskim i monopolach intelektualnych. http://wolnelektury.pl/lesmianator/   
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Heather Dewey-Hagborg

    (ur. 1982, Filadelfia) – to artystka transdyscyplinarna i pedagog. Sztuka interesuje ją jako forma badań i krytycznych dociekań. Jej prace wystawiano na całym świecie na licznych festiwalach i wystawach, między innymi podczas World Economic Forum, na festiwalu Ars Electronica (Linz), Shenzhen Urbanism i Architecture Biennale, Mediations Biennale (Polska), Article Biennial (Norwegia), Transmediale (Berlin). Także w Science Gallery w Dublinie, Fotomuseum Winterthur, Centre de Cultura Contemporània de Barcelona, ZKM Museum of Contemporary Art w Niemczech, Museum Boijmans, Van Abbemuseum i MU Art Space w Holandii. Jej prace wstawiane były również w muzeach i galeriach w USA, między innymi w PS1 MoMA, New Museum, Eyebeam, New York Public Library i Utah Museum of Contemporary Art. Jej twórczość jest szeroko dyskutowana w mediach, począwszy od „New York Timesa” i BBC, a skończywszy na TED i „Wired”. Obecnie jest asystentem na Wydziale Sztuki i Badań nad Technologią w School of the Art Institute of Chicago.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    F

    Anna Friz

    Kanadyjska artystka dźwiękowa i radiowa, specjalizująca się w transmisji wielokanałowej oraz instalacjach audio i performansach. W wielu swoich pracach wykorzystuje radio (urządzenie) i transmisję radiową. Ponadto tworzy kompozycje teatralne, taneczne i filmowe. Występowała Ameryce Północnej i Południowej oraz w Europie. Jej prace były prezentowane w ponad 20 krajach. W 2011 roku uzyskała tytuł doktora York University w Toronto, a w ostatnich miesiącach odbyła post-doktoralną praktykę na Wydziale Dźwięku w School of the Art Institute of Chicago. Anna jest także członkinią centrum Wavefarm / free103point9 oraz członkinią Centrum Sztuki Dźwięku i Muzyki Eksperymentalnej Skalar na Islandii. nicelittlestatic.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    G

    James K. Gimzewski

    Profesor chemii Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, dyrektor Nano & Pico Characterization Core Facility w kalifornijskim NanoSystems Institute; dyrektor naukowy Art||Sci Center oraz główny badacz i wicedyrektor instytucji satelitarnych WPI Center for Materials Nanoarchitectonics (MANA) w Japonii. Zanim związał się z ULCA, był szefem zespołu w laboratorium badawczym IBM w Zurichu, gdzie przez ponad 18 lat zajmował się nanotechnologią.   Prof. Gimzewski był pionierem badań nad mechanicznym i elektrycznym kontaktem na poziomie pojedynczych atomów i molekuł z wykorzystaniem skanującej mikroskopii tunelowej (STM). Był też jedną z pierwszych osób, które przy wykorzystaniu tej technologii uzyskały obraz molekuły. Jego dokonania obejmują między innymi pierwsze wytworzenie opartych na technologii STM molekularnych nadstruktur w temperaturze pokojowej, przy wykorzystaniu sił fizycznych do przepychania molekuł na powierzchni, odkrycie jednomolekułowych silników i rozwój nowych mikromechanicznych sensorów nanotechnologicznych, które zgłębiają ostateczne granice czułości i mierzalności. To podejście zostało niedawno wykorzystane do zmieniania biochemicznego rozpoznania nanomechanikę. Jego obecne zainteresowania koncentrują się na nanomechanice komórek i bakterii. Zagadnienie to bada we współpracy ze szkołą medyczną i stomatologiczną UCLA.   Zaangażowany jest w projekty obejmujące takie techniki jak promieniowanie rentgenowskie, metoda piroelektryczna dokonywania fuzji jądrowej oraz profilowania DNA pojedynczej molekuły prof. Gimzewski angażuje  się także  w szereg projektów łączących sztukę i naukę, których efekty były pokazywane w muzeach na całym świecie.   W ostatnim czasie został wybrany na członka Royal Society oraz otrzymał dwa doktoraty honorowe. &
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Damien Hirst

    Urodził się w 1965 r. w Bristolu, dorastał w Leeds. W 1984 r. przeniósł się do Londynu, gdzie pracował jako robotnik budowlany, po czym rozpoczął studia licencjackie na kierunku sztuk pięknych na Goldsmiths College (1986–1989). Na drugim roku opracował i zorganizował wystawę grupową „Freeze”, której był kuratorem. Obecnie uznaje się ją za platformę, dzięki której wybił się nie tylko on, ale i całe pokolenie brytyjskich artystów. Od końca lat 80. XX w. Hirst eksperymentuje z różnymi środkami wyrazu, jak np. instalacje, rzeźby, obrazy czy rysunki, śledząc skomplikowane związki między sztuką, życiem i śmiercią. Jak sam stwierdził: „Sztuka jest o życiu, tak naprawdę nie może być o niczym innym… Nie ma nic innego”.   Za pomocą takich prac jak kultowy już rekin w formaldehydzie zatytułowany „Fizyczna niemożliwość śmierci w umyśle istoty żyjącej” (1991) czy „Na miłość boską” (2007) – platynowy odlew ludzkiej czaszki, w którym zatopiono 8 601 nieskazitelnych diamentów, Hirst analizuje i podaje w wątpliwość współczesne systemy przekonań, dochodząc przy tym do sedna wątpliwości nieodłącznie towarzyszących ludzkiej egzystencji. Damien Hirst mieszka i tworzy w Gloucester, hrabstwie Devon i Londynie.  Od 1987 r. na całym świecie zorganizowano ponad 80 indywidualnych wystaw Damiena Hirsta, a jego prace były pokazywane na ponad 260 wystawach grupowych. Najważniejsze wystawy indywidualne artysty: Qatar Museum Authority, ALRIWAQ Doha (2013–2014), Tate Modern, Londyn (2012), Palazzo Vecchio, Florencja (2010), Muzeum Oceanograficzne, Monako (2010), The Wallace Collection, Londyn (2009–2010), Galerie Rudolfinum, Praga (2009), Rijksmuseum, Amsterdam (2008), Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst, Oslo (2005), Museo Archeologico Nazionale, Neapol (2004).
    Czytaj więcej
  • J
    Artyści / współpracownicy
    J

    Katarzyna Jankowska

    Absolwentka malarstwa Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu oraz podyplomowych Muzealniczych Studiów Kuratorskich UJ w Krakowie. Związana ze środowiskiem toruńskich organizacji pozarządowych, Przewodnicząca Zarządu Fundacji Fabryka UTU. Autorka koncepcji i scenariuszy warsztatów oraz działań edukacyjno-artystycznych, członkini Stowarzyszenia SZTUKA CIĘ SZUKA. W latach 2009 – 2011 kuratorka edukacji Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu. www.dzwiekospacery.art.pl  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    K

    Christina Kubisch

    Absolwentka malarstwa, muzyki (flet oraz kompozycja) i elektroniki w Hamburgu, Grazu, Zurichu i Mediolanie. Początkowo pracowała jako flecistka wykonując muzykę współczesną, jednak po pewnym czasie zaczęła tworzyć własne kompozycje, które często łączyła z wideo. Od końca lat 70 skupiła się na instalacjach i rzeźbach dźwiękowych oraz na pracy ze światłem. Tworzy głównie kompozycje elektro-akustyczne, pisała także utwory dla zespołów i tworzyła prace audio dla radia. Artystka otrzymała wiele grantów oraz nagród, w tym grant kompozytorski miasta Berlina (1995), Niemiecką Nagrodę Sztuki Dźwięku (2008), wyróżnienie na Ars Electronica (2008), Nagrodę SR Media Art Award (2009), City Sound Art Bonn / Beethovenstiftung (2013). Od 1974 roku tworzyła wystawy solowe w Europie, USA, Australii, Japonii oraz Ameryce Południowej. Brała również udział w licznych międzynarowodych festiwalach i wystawach grupowych, takich jak: Pro Musica Nova, Bremen (1976 i 1980), Biennale w Wenecji (1980 i 1982), Ars Electronica, Linz (1987), Musik und Raum na festiwalu w Lucernie (2004), Europejska Stolica Kultury (2010). Jej muzykę publikowały takie wytwórnie jak Cramps Records, Edition RZ, ampersand, semishigure, Die Schachtel, Olof Bright, AA Records, Important Records, Gruenrekorder i inne. Christina Kubisch jest profesorem wizytującym na uniwersytetach w Maastricht, Paryżu, Oxfordzie i Berlinie. W latach 1994 – 2013 była profesorem Sztuk Audiowizualnych na Akademii Sztuk Pięknych w Saarbrücken. Od roku 1997 jest członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Obecnie, od 2013 roku, jest członkiem rady uniwersyteckiej zajmującym się badaniami naukowymi na Oxford Brookes University. www.christinakubisch.de  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    L

    Kristjan Loðmfjörð

    Pod koniec lat 90. Kristján Loðmfjörð założył wraz z reżyserem Hafsteinnem G. Sigurðssonem stowarzyszenie filmowe Lortur. Na przełomie stuleci Lortur stał się dość liczną grupą młodych artystów działających w Reykjaviku, na Islandii, zajmujących się produkcją eksperymentalnych filmów, a także urządzających biennale sztuk wizualnych Drum Solo. Po ukończeniu akademii sztuk pięknych w 2006 roku, Kristján pracował jako artysta wizualny oraz jako reżyser i montażysta filmowy. W medium filmowym Kristján bada granicę pomiędzy sztukami wizualnymi i kinem, co pozwala mu na podkreślenie języka narracji wizualnej. Nagrody: główna nagroda filmowa Edda w Islandii w 2007 r. za film „Sins of the Fathers” (za scenariusz i montaż); trzecia nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2002 r. za film „The Jacket Everybody Wanted to Wear”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film Festival w 2002 r. za film „Morocco: Pale Arrogance”. Druga nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2001 r. za film „Up on Kjölur”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film festival w 2000 r. za film „Georg: a living tune”.  
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    M

    Robert Mitchell

    (ur. 1969, Atlanta) – zajmuje stanowisko Marcello Lotti Professor of English i dyrektora Centrum Interdyscyplinarnych Badań nad Nauką i Teorią Kultury na Duke University (USA). Doktoryzował się na Uniwersytecie Waszyngtońskim w roku 2001. Jest współautorem książek Tissue Economies (Duke University Press, 2006), Sympathy and the State in the Romantic Era (Routledge, 2007), Bioart and the Vitality of Media (University of Washington Press, 2010), Experimental Life: Vitalism in Romantic Science and Literature (Johns Hopkins University Press, 2013). Robert Mitchell wygłaszał gościnne wykłady na amerykańskich i światowych uczelniach, na przykład w Stanford University (Palo Alto), New School (Nowy Jork), University of Toronto (Toronto), Université de Montréal (Montreal), Oxford University (Oksford), London School of Economics (Londyn), Nottingham Trent University (Nottingham). Obecnie jego badania skupiają się na związkach biopolityki, logiki populacji i sztuki.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    O

    Maciej Ożóg

    Artysta dźwięku, teoretyk kultury i mediów. Od początku lat 90. uczestniczył w scenie muzyki eksperymentalnej w Polsce. Założyciel i współzałożyciel licznych projektów muzycznych (m.in. Spear, Ben Zen, Aural Treat, Sub Spa, Quantum Vacuum Oscillator, Nonstate). Tworzy performansy audiowizualne, instalacje oraz filmy wideo. W swych solowych performansach dokonuje krytycznej eksploracji przestrzeni liminalnej pomiędzy fizyczną, biologiczną aktywnością ciała a niewidzialną sferą fal elektromagnetyczną generowanych przez urządzenia bezprzewodowe, tworzących wielopłaszczyznowe relacje w obrębie przestrzeni hybrydycznej. Wykorzystuje specjalnie zaprojektowane oraz zmodyfikowane instrumenty oraz urządzenia elektroniczne cyfrowe i analogowe. Ożóg jest autorem licznych tekstów teoretycznych dotyczących estetyki nowych mediów, sztuki krytycznej, filmu awangardowego, wideo i muzyki eksperymentalnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują studia nad nadzorem, problematykę społeczeństwa sieci, media taktyczne, sztukę biologiczną oraz posthumanizm. Pracuje w Zakładzie Mediów Elektronicznych Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1998-2002 prowadził wytwórnię płytową Ignis Projekt wydającą eksperymentalną muzykę elektroniczną i elektroakustyczną. Wśród artystów, których płyty ukazały się nakładem Ignis są m.in.: Francisco Lopez, Ultra Milkmaids, Vance Orchestra, Indra Karmuka, Crawl Unit, Origami Arktika, Chaos As Shelter, EA and Spear. Jako kurator organizował i współorganizował liczne koncerty i wystawy – 3 edycje multimedialnej wystawy “Die Kunst Ist Toth”, koncerty Coil, Noise Makers Fifes, Column One, Troum, Xaviere Charles, Zbigniew Karkowski, Aube, Tetsuo Furudate, Asmus Tietchens i wiele innych. W latach 2005-2009 był kuratorem programu „Poza horyzont” (muzyka eksperymentalna, nowe media). 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    P

    Prof. Michael Punt

    Profesor na Wydziale Sztuki i Technologii Uniwersytetu w Plymouth, gdzie zwołuje zebrania grupy badawczej Transtechnology. Jest także redaktorem naczelnym „Leonardo Reviews”. Doktorat obronił na Uniwersytecie w Amsterdamie (Wczesne kino i świat obrazów technologicznych). Jest współautorem dwóch książek na temat mediów audio-wizualnych i świadomości. Opublikował ponad 80 artykułów na temat historii kina oraz technologii cyfrowej w najważniejszych pismach naukowych. Od kwietnia 2010 roku przewodzi dużemu projektowi badawczemu finansowanemu poprzez HERA i skupiającemu się na kreatywnej wymianie pomiędzy eksperymentalnymi i komercyjnymi filmowcami. http://www.trans-techresearch.net
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    R

    Boryana Rossa

    (ur. 1972) to bułgarska artystka interdyscyplinarna i kuratorka zajmująca się sztuką performansu, video artem i fotografią. Jej prace były prezentowane na całym świecie, m.in National Gallery of Fine Arts w Sofii, Goethe Institute, Moscow Biennial, Centrum Sztuki Feministycznej Elizabeth A. Sackler w Brooklyn Museum,Exit Art w Nowym Jorku, Bienniale for Electronic Art w Perth i Foundation for Art and Creative Technologies w Liverpoolu. Często współpracuje z artystą i twórcą filmowym Olegiem Mavromatim, zwykle pod nazwą ULTRAFUTURO – w ramach międzynarodowego kolektywu artystycznego powstałego w 2004 roku. Otrzymała liczne stypendia i nagrody, m.in. Gaudenz B. Ruf Award for New Bulgarian Art, The Essential Reading for Art Writers Award from the Institute of Contemporary Art in Sofia i New York Foundation for the Arts Fellowship w 2014 w dziedzinie Digital/Electronic Arts.  Jest adiunktem na Wydziale Transmediów na Uniwersytecie Syracuse.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    S

    Stelarc

    Australijski artysta tworzący performanse i instalacje artystyczne. W 1997 roku artysta został honorowym profesorem sztuki i robotyki na Uniwerystecie Carnegie Mellon (Pittsburgh, USA). W latach 2000–2003 pracował jako samodzielny pracownik naukowy na Uniwersytecie Nottingham Trent (Nottingham, UK), gdzie opracował Muscle Machine – chodzącą maszynę o średnicy pięciu metrów wykorzystującą pneumatyczne gumowe mięśnie. W 2003 roku artysta otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Monash. W latach 2006–2011 pracował jako samodzielny pracownik naukowy i artysta wizytujący w MARCS Auditory Labs na Uniwersytecie Zachodniego Sydney w Australii. W 2010 roku Stelarc otrzymał grant od Rady Australijskiej na budowę mikrorobota i w tym samym roku został też wyróżniony prestiżową nagrodą Prix Ars Electronica Hybrid Arts. W latach 2006–2012 artysta udzielał się jako profesor sztuki performansu w szkole artystycznej na Uniwersytecie Brunel w Londynie. Obecnie Stelarc pracuje jako dyrektor Laboratorium Alternatywnych Anatomii w Szkole Projektowania i Sztuki (SODA) na Uniwersytecie Curtin w Perth. Jest też honorowym pracownikiem naukowym uczelni. Jego twórczość reprezentowana jest przez Scott Livesey Galleries w Melbourne.   Wystawiał swoje prace na całym świecie, a jego performanse można było podziwiać w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Australii. Zmieniał swoje ciało wizualnie i amplifikował je akustycznie. Nakręcił trzy filmy wewnątrz swojego ciała, filmując wnętrza swoich płuc, żołądka i trzy metry jelita grubego. W latach 1976–1988 stworzył dwadzieścia pięć performansów, w których jego ciało zwisało na hakach wbitych w skórę.    W swojej twórczości wykorzystuje narzędzia medyczne, protetykę, robotykę, systemy wirtualnej rzeczywistości, Internet i biotechnologię.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    T

    Patrick Tresset

    Francuski artysta i naukowiec, który zajmuje się działalnością artystyczną człowieka, sztuczną kreatywnością (computational creativity) i naszym stosunkiem do maszyn, w szczególności robotów. W kontekście swojej praktyki artystycznej Tresset wykorzystuje osiągnięcia robotyki do tworzenia autonomicznych, robotycznych urządzeń, które są sugestywnymi przedstawieniami artysty, a w pewien sposób także odzwierciedleniem jego samego. Roboty Tresseta powstają w oparciu o zaawansowane technologie, wykorzystując wyniki badań z dziedziny robotyki, widzenia komputerowego, sztucznej inteligencji i przetwarzania poznawczego (cognitive computing). Tresset od młodości czynnie interesował się programowaniem, malarstwem, rysunkiem i rzeźbą we Francji. Po uzyskaniu dyplomu w dziedzinie biznesowych systemów komputerowych przeniósł się do Londynu, gdzie zajmował się malarstwem. W latach 1991–2003 jego prace były wystawiane na wystawach indywidualnych i grupowych w Londynie i Paryżu. W 2003 r. Tresset utracił swoją umiejętność malowania i rysowania; od tamtej pory zajmuje się systemami komputerowymi i robotycznymi, które są w stanie symulować te działania artystyczne. W trakcie swoich badań Tresset rozpoczął studia magisterskie na kierunku informatyki w sztuce na Uniwersytecie Goldsmiths w Londynie, gdzie do 2013 r. kierował projektem Alkon II wspólnie z Prof. Frederickiem Fol Leymarie. Projekt Alkon II badał proces szkicowania z natury w oparciu o modelowanie komputerowe i robotykę. Tresset opracował także kurs robotyki kreatywnej dla studentów studiów podyplomowych na Goldsmiths w ramach programu magisterskiego na kierunku sztuk komputacyjnych. Tresset do niedawna pracował jako starszy wykładowca na Zukunftskolleg na Uniwersytecie w Konstancji (Niemcy), a aktualnie jest wizytującym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Goldsmiths w L
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    V

    Bill Vorn

    Kanadyjski artysta zamieszkały w Montrealu. Zajmuje się sztuką robotyczną od 1992 roku. W swoich instalacjach i performansach wykorzystuje robotykę i techniki śledzenia ruchu, a także dźwięk, światło, wideo i procesy cybernetyczne. Prowadzi badania nad tworzeniem sztucznego życia i technologiami Agent, wykorzystując artystyczną pracę opartą na estetyce sztucznych zachowań.  Równolegle do swej pracy artystycznej Bill Vorn wykłada nowe media na Uniwersytecie Concordia w Montrealu, związany jest z działającym tam Artificial Life Art Lab oraz kieruje robotyką w Hexagram. W roku 2001 uzyskał tytuł doktora za rozprawę Artificial Life as Media. Jego prace były prezentowane podczas licznych międzynarodowych wydarzeń, w tym Ars Electronica, ISEA, DEAF, Sonar, Art Futura, EMAF oraz Artec. Laureat nagrody Vida 2.0 (1999, Madryt), Leprecon Award for Interactivity (1998, Nowy Jork), Prix Ars Electronica Distinction (1996, Linz) oraz International Digital Media Award (1996, Toronto). Współpracował z wieloma kanadyjskimi artystami (m.in. Edouardem Lockiem, Robertem Lepage, Gilles’em Maheu, L.-P. Demersem oraz Istvanem Kantorem). Wraz z Tracym Howe’em powołał do życia w 1981 roku elektro-popowy zespoł Rational Youth. Wystawa Vorna pt. Histeryczne maszyny, odbyła się w 2014 roku w Centrum Sztku Współczesnej Łaźnia. Zaprezentowane histeryczne maszyny stanowiły doskonały przykład twórczości artysty. Każda z nich była aluminiową, ośmionożną formą zwisającą z sufitu, przypominającą kształtem ogromnego pająka. Roboty zaopatrzone w kilka systemów: sensoryczny, motoryczny i kontrolny, które wspólnie odgrywały rolę autonomicznego układu nerwowego. Sensory pozwalały maszynom odkryć obecność widzów w przestrzeni wystawienniczej a to, w dalszej kolejności, prowadziło je do podjęcia wobec nich różnych działań. billvorn.conc
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    W

    Jon Wozencroft

    Założyciel wytwórni Touch (1982 r.), którą stworzył jako środek służący poszukiwaniu „potężnej chemii” istniejącej pomiędzy dźwiękiem a wizualnymi środkami przekazu. Pośród najnowszych wydawnictw w katalogu wytwórni znajdują siępłyty takich artystów, jak Fennesz, Biosphere oraz Chris Watson, a także wielu innych. Wozencroft jest autorem książki pod tytułem „The Graphic Language of Neville Brody 1&2″, wydawanej przez wydawnictwo Thames & Hudson kolejno w latach 1988 i 1994. Był również kuratorem wystawy o tym samym tytule w londyńskim Victoria and Albert Museum w 1988 r. i w tokijskim Parco w 1990 r. W tym samym roku założył wraz z Nevillem Brodym FUSE, panel dyskusyjny o wpływie cyfrowych mediów na typografię i komunikację wizualną. Prace Jona Wozencrofta z zakresu fotografii oraz projektowania pojawiły się nie tylko w wydawnictwach spod znaku Touch, ale również w wielu publikacjach, jak Fax Art, Sampler, G1, Merz to Emigre oraz Beyond, z których najnowszą jest publikacja w Cover Art By. Artysta pracował w 1992 r. na stanowisku wydawcy w magazynie Vagabond (redagowanym wspólnie z Jonem Savage’em), a także jako redaktor/projektant serii „Heart and soul” zespołu Joy Division, przy której wznowieniu przez Warner Bros w 2007 r. brał udział. Wozencroft uczył w londyńskim Central Saint Martin’s School of Art and Design oraz The London College of Printing. Wykładał na wielu artystycznych uczelniach wyższych. Obecnie pracuje na stanowisku starszego wykładowcy w Szkole Komunikacji w Royal College of Art, gdzie zajmuje się tematem dźwięku i ruchomego obrazu. Pracuje nad projektem badawczym „Landscape and Perception” we współpracy z Paulem Devereux. Skupia się on badaniach dotyczących pejzażu dźwiękowego w Preseli w zachodnio-południowej Walii, s
    Czytaj więcej
  • Z
    Artyści / współpracownicy
    Z

    Kacper Ziemianin

    Artysta z klasycznym wykształceniem muzycznym, uczestnik licznych muzycznych przygód – od black metalu przez połamaną elektronikę aż po ambient, noise i circuit bending. Podróże dźwiękowe zaprowadziły go do Hagi, gdzie obecnie studiuje sonologię w konserwatorium muzycznym. Wcześniej ukończył kierunek Sonic Arts (licencjat na Middlesex University, Londyn). Uczył się także na Akademii Muzycznej w Krakowie u profesora Marka Chołoniewskiego, w Berlinie (UDK) u dr Alberto de Campo oraz na rezydencjach w Amsterdamie (STEIM). Grał też w kilku zespołach i projektach pod różnymi pseudonimami. Jest autorem instalacji audiowizualnych, dźwięku do filmów, oraz audycji „Polish Deli” w Londyńskiej radiostacji Resonance Fm (2010-2013), gdzie promował Polską muzykę i sztukę niezależną. Występował i pokazywał swoje prace w Irlandii, Anglii, Finlandii, Niemczech, Holandii i Polsce. Za swój utwór „Trans-formation” otrzymał pierwszą nagrodę w programie stypendialnym „Dolina Kreatywna” w dziedzinie muzyka (2004). Obecnie głównie zajmuje się budową własnych instrumentów i modyfikowaniem istniejących, a także interaktywnymi instalacjami audio-wizualnymi. Instalacja „Around the Clock” jest efektem miesięcznej rezydencji w sierpniu 2012 w Helsinkach w stowarzyszeniu MUU, we współpracy z galerią dźwięku „Akusmata”. ziemianin.net  
    Czytaj więcej