Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • Masaki Fujihata. Poszerzanie świata / wideo z wernisażu

    Aktualności | 19-07-2017
     
    Czytaj więcej

    Wystawa Masaki Fujihata, Poszerzanie świata

    Aktualności | 26-04-2017
    19.05.2017 - 02.07.2017 Wernisaż: 19.05.2017, godz. 18:00 Łaźnia 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk   Masaki Fujihata należy do najwyżej cenionych w świecie, najbardziej innowacyjnych i wpływowych artystów wykorzystujących w swej twórczości nowe technologie medialne. Postrzegany jest też jako jeden z pionierów sztuki interaktywnej. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, u początków swojej twórczości, tworzył filmy animowane. Początkowo realizował dzieła na taśmie 8mm metodą stop motion. Następnie prace wideo. Podejmował przy tym problematykę percepcji wizualnej. Inicjowane już wówczas studia nad morfologią percepcji były pierwszym przejawem stale obecnej w jego twórczości, przybierającej różne formy postawy metaartystycznej. Artysta podejmował w swych dziełach refleksję nad systemami i technologiami wizualizacji, statusem obrazu, relacjami między technologią a e
    Czytaj więcej
  • Książka Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 11-05-2017
    Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana Redaktor: Dmitry Bulatov, język polski i angielski, 204 stron, Wydawca: Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia ISBN978-83-61646-81-5   Ta książka jest rezultatem wystawy oraz programu edukacyjnego o tym samym tytule, które miały miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej “Łaźnia” na przełomie 2016/17 roku. Podstawowym celem tego opracowania jest przedstawienie, w jaki sposób artyści i filozofowie doszukują się granic środków wyrazu, wychodząc poza granice “widzialnego” i “obecnego”. Sztuka jawi nam się tutaj jako ogół praktyki twórczej, w której obok zastosowania najnowszych środków z XXI wieku – biomedycyny, IT oraz robotyki – niemałym jest udział elementów “nienaukowych”: intuicji, metafor i przypuszczeń.  Rozważając naukowe i t
    Czytaj więcej

    Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński

    Aktualności | 24-01-2017
    Czwartek, 26 stycznia 2017, godz. 18.00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk SZTUKA, EKSPERYMENT I TECHNONAUKA Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński Czym właściwie zajmują się artyści działający w dziedzinie nauki i techniki? W mojej najnowszej książce Alien Agency: Experimental Encounters with Art in the Making (MIT Press, 2015) dociekam, jak twórcy-naukowcy kreują nowe performatywne asamblaże kwestionujące nasze tryby doświadczania świata oraz wywołujące, a jednocześnie destabilizujące nowe zjawiska i nasze sposoby postrzegania tych zjawisk. Jak artystyczna materia – „tworzywo świata” – zachowuje się i działa poza zamysłami twórcy, stając się czymś nieznanym i obcym? Jak to się dzieje, że
    Czytaj więcej
  • WYSTAWA: Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 22-11-2016
    LAZNIA 1 ul.Jaskółcza 1. Gdańsk - DOLNE MIASTO 25.11.2016 – 29.01.2017   Wernisaż: 25.11. 2016 (piątek), godz. 18.00 Perfromans inauguracyjny: 25.11.2016 (piątek), godz. 19.00 Panel dyskusyjny z udziałem artystów i kuratora: 26.11.2016 (sobota), godz. 13:00-20:00   Artyści: James Auger i Jimmy Loizeau, Dmitry ::vtol:: Morozov, Louise-Philippe Demers, Where Dogs Run: Olga Inozemtseva, Natalia Grekhova i Alexey Korzukhin, Thomas Feuerstein, Heather Dewey-Hagborg, Pedro Lopes, Verena Friedrich Kurator: Dmitry Bulatov Koordynacja: Jolanta Woszczenko
    Czytaj więcej

    Prezentacja:Three Robots named Paul. Patrick Tresset

    Aktualności | 22-11-2016
     Pokaz instalacji i promocja publikacji „Rysy ludzkie” z cyklu Art & Science Meeting w Centrum Nauki „Kopernik” w Warszawie   Pokaz instalacji: 1.09-4.09.2016 Panel dyskusyjny: 2.09.2016 (piątek), godz. 18.00 Kurator: Ryszard W. Kluszczyński Koordynacja : Michalina Domoń   W panelu wezmą udział prof. Ryszard Kluszczyński, Patrick Tresset i Jadwiga Charzyńska. Dyskusja odbędzie się w kawiarni na 1. piętrze. Organizatorem prezentacji jest CSW ŁAŹNIA w Gdańsku.   Prezentacja instalacji francuskiego artysty i naukowca, Patricka Tresseta, towarzysząca promocji wydawnictwa Art&Science Meeting, dotyczy problematyki twórczości, zarówno ludzkiej jak i komputerowej, oraz naszych relacji z maszynami nowej generacji. Dzieła artysty to formy robotyczne, które dzięki wykorzystaniu przygotowanych w tym celu programów kompu
    Czytaj więcej
  • Nowa publikacja z cyklu "Art and Science meeting"

    Aktualności | 21-11-2016
    Na początku tego roku ukazała się kolejna, dwujęzyczna publikacja z cyklu „Art plus Science Meeting” - „Sztuka bio -robotyczna i jej konteksty kulturowe”/„Bio- robotic art and its cultural contexts”. Tym razem książka poświęcona jest twórczości Guya Ben- Ary, artysty, którego wystawa „Nervoplastica” prezentowana była w CSW Łaźnia w czerwcu ubiegłego roku. Redaktorem wydania jest kurator projektu prof. Ryszard Kluszczyński, którego wstęp publikujemy poniżej. Fragment publikacji do pobrania:     Pół-żyjąca sztuka w poszukiwaniu autora   Biografia Guya Ben-Ary’ego, izraelskiego artysty urodzonego w Stanach Zjednoczonych i od wielu lat mieszkającego w Australii, swoją nomadyczną złożonością dobrze koresponduje z charakterem tworzonych przezeń dzieł. Jego twórczość łączy w sobie bowiem, w
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Ciało to wielki obszar (według Helen Pynor i Peta Clancy) | Aleksandra Hirszfeld

Teksty | 24-11-2016
Ciało jako materia   Jak zdefiniować wyizolowany organ? Jak dookreślić ten szczególny stan, gdy z ciała zakwalifikowanego jako martwe[1] wyjmujemy np. bijące serce?  Czym jest ten fizjologiczny automat poza ciałem, które wprawia w ruch? Czy on nadal żyje, czy może jest już martwy? Helen Pynor i Peta Clancy w swoim ostatnim wspólnym projekcie The body is a big place (2011) prowokują te niełatwe pytania. Ciało nomadyczne             Najistotniejszym elementem pracy jest bio-rzeźba w formie sztucznie skonstruowanej instalacji polegającej na perfuzji cieczy przez dwa świeże świńskie serca. Instalacja ta za każdym razem musi być tworzona na nowo. Performance obarczony jest więc możliwością fiaska. Podczas dwóch testów i dwóch publicznych wystąpień w Leonardo Electronic Almanac i Performance Space w Sydney ilość udanych prób wynosiła 50%. Świńskie serca dostarczone jako odpady z pobliskich rzeźni, jeszcze świeże, acz przecież „już” nie pracujące, zostają podpięte do specjalnie przygotowanego urządzenia,  aby po chwili zacząć na nowo pracować, pompując przepływający przez nie przeźroczysty roztwór. Obserwowanie tego momentu przejścia ze stanu nie-d
Czytaj więcej
Ludzie
  • Artyści / współpracownicy
    B

    Dmitry Bułatov

    (ur. 1968, Kaliningrad) – jest artystą, kuratorem i teoretykiem sztuki. W swych badaniach zgłębia różne aspekty interdyscyplinarnej sztuki mediów oraz estetykę submedialną. Jest autorem wielu artykułów i książek na temat sztuki współczesnej, a także redaktorem tomów zbiorowych. Do jego najważniejszych publikacji należą: BioMediale. Contemporary Society and Genomic Culture (Kaliningrad, 2004) oraz Evolution Haute Couture: Art and Science in the Post-Biological Age (Kaliningrad, t. 1, 2009; t. 2, 2013). Był kuratorem ponad dwudziestu ważnych wystaw w Rosji i poza jej granicami, w tym SOFT CONTROL: Art, Science and the Technological Unconscious, stanowiącej część programu Europejskiej Stolicy Kultury Maribor 2012. Jest dwukrotnym laureatem nagrody National Innovation Awardw dziedzinie sztuki współczesnej (2008, 2013). Był również nominowany do nagrody Golden Nica w kategorii Visionary Pioneers of Media Art (Prix Ars Electronica, Linz, 2014). Od roku 1998 pełni funkcję kuratora Bałtyckiego Oddziału rosyjskiego Narodowego Centrum Sztuki Współczesnej.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    C

    Oron Catts

    Artysta, badacz i kurator.   Jego pionierska praca z powołanych do życia w 1996 roku współnie z Ionat Zurr Tissue Culture and Art Project uznawana jest za wiodący projekt sztuki biologicznej.   W 2000 roku założył SymbioticA – artystyczne centrum badań przy Szkole Anatomii, Fizjologii, Biologii Człowieka Uniwersytetu Zachodzniej Australii. Pod przewodnictwem Cattsa, SymbioticA zdobyła nagrodę Golden Nica w dziedzinie sztuki hybrydycznej na Ars Electronica w 2007 roku i stała się Centrum Doskonalenia w 2008 roku. Zainteresowania Cattsa koncentrują się wokół pojęcia życia, a w szczególności przesunięcia relacji i percepcji życia w świetle nowej wiedzy i jej aplikacji.   Często pracuje w kolaboracji z innymi artystami (głównie Ionat Zurr) i naukowcami. Dorobek Cattsa dotyka potrzeby znalezienia nowego języka do opisu ewoluujących koncepcji życia.   Oron Catts przebywał na stażu badawczym w Harvard Medical School, był także wizytującym wykładowcą Wydziału Sztuki i Historii na Uniwersytecie Stanforda. Obecnie pełni rolę dyrektora ośrodka SymbioticA, wizytującego profesora Design Interaction w Royal College of Arts w Londynie oraz wizytującego badacza/ konsultanta Future Base Uniwersytetu Aalto w Helsinkach.   W 2012 roku, w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, odbyła się wystawa Orona Cattsa i Ionat Zurr Crude Life. Na wystawie, zorganizowanej w ramach cyklu Art+Science Meeting, artyści zaprezentowali swoje klasyczne dzieła, jak Victimless Leather, The Semi-Living Worry Dolls, czy The Pig Wings Project, a także przygotowany specjalnie na wystawę w Gdańsku Crude Substrate. Przedstawiona została również dokumentacja z niezwykłego performensu wykonanego w Berlinie w 2005 roku pod tytułem The Remains of a Disembodied Cuisine, w którym artyści i publiczność ucztowali przy kotl
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Adam Donovan

    Artysta australijski, aktywnym na polu nauki, sztuki i technologii. Jego działania obejmują takie dziedziny jak robotyka, środowisko 3D w czasie rzeczywistym, technologię śledzenia kamery (camera tracking technology) oraz technologię skupiania dźwięku (sound focusing technology).   Prace Donovana są wynikiem jego fascynacji naturalnymi zjawiskami światła i dźwięku. Dociekania nad fizyczną naturą dźwięku oraz sposobem przemierzania przezeń przestrzeni dały początek zdolności do modulowania i łącznia słyszalnych dla nas wzorów dźwiękowych. Donovan do manipulowania, skupiania i rzeźbienia dźwięków używa soczewek. Ta fascynacja wywodzi się z używania soczewek optycznych do skupiania światła. Lepsze zrozumienie zjawiska fizycznego, jakim jest światło, skierowało jego dociekania w kierunku dźwięku oraz tego, jak nasz zmysł słuchu interpretuje otaczający nas świat.   W 2012 roku w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia zorganizowano koncert Adama Donovana, w ramach projektu In Progress. W 2013 roku artysta poprowadził także warsztaty z budowy robotów parabolicznych z cyklu Man|Machine.   adamdonovan.net  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    F

    Ken Feingold

    Współczesny amerykański artysta konceptualny, zajmujący się sztuką wideo, rysunkiem, filmem, rzeźbą i instalacjami artystycznymi od 1974 roku. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. W 2003 roku otrzymał stypendium Rockefeller Foundation Media Arts, a w 2004 roku Stypendium Guggenheima. Wykładał m.in. na Uniwersytecie Princeton i Cooper Union for the Advancement of Art and Science. Jego prace były pokazywane m.in. w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Tate Liverpool i Whitney Museum of American Art.  W 2014 roku w ramach projektu Art+Science Meeting odbyła się jego wystawa Figury mowy: Skradzione głosy. Wystawa obejmowała 3 instalacje amerykańskiego artysty: Hell (2013), Animal, Vegetable, Mineralness of Everything (2004) oraz Interior (1997). Feingold podejmował w tych pracach kwestię tożsamości i sztucznej inteligencji. Wystawie towarzyszł panel dyskusyjny w CSW Łaźnia, w którym udział wzięli m.in.: Ken Feingold, Stelarc, Ryszard W. Kluszczyński oraz Grzegorz Klaman. http://www.kenfeingold.com/  
    Czytaj więcej
  • G
    Artyści / współpracownicy
    G

    Michał Górczyński

    absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej im. F.Chopina. Od 1998 roku zajmuje się pisaniem muzyki na różne składy instrumentalne („Zróżnicowanie” dwa fagoty i klarnet, „Rondo a la krakowiak” na  wrzeszczącego pianistę i klarnet basowy, „Malowanie” na dwa klarnety, fagot, kontrabas i śpiew, „Suita w stylu żydowskim” na klarnet, skrzypce i kontrabas oraz cykle utworów inspirowane językami świata na skrzypce, klarnet i wiolonczelę) oraz muzyki do teatru (około 25 spektakli dla teatrów dramatycznych i lalkowych). Czynnie zajmuje się improwizacją i interpretacją muzyki współczesnej. Występował jako solista z takimi zespołami jak: de Ereprijs, Kwartet Śląski, Orkiestra „Aukso”, Filharmonia Podlaska. Uczestniczył w Międzynarodowych Kursach Muzyki Współczesnej w Darmstadt gdzie prezentował swoje autorskie techniki wykonawcze na klarnecie basowym. Jest twórcą instalacji, tekstów teoretycznych na temat autorskich teorii, audycji radiowych oraz filmów undergroundowych. Od 2002 roku współtworzy zespół „Kwartludium” specjalizujący się w wykonywaniu muzyki współczesnej. Od 2008 roku pracuje nad poszerzaniem możliwości brzmieniowych klarnetu basowego inspirując się beatboxem i współpracując z jednym z najlepszych polskich beatboxerów „Tik Takiem” Patrykiem Matelą. Twórca pojęcia „edukacja komponowana”. Stypendysta Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu tworzenia alternatywnych podręczników edukacyjnych. http://www.edukacjakomponowana.pl/ 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Jens Hauser

    (ur. 1969, Schwerte) – jest kuratorem, pisarzem i teoretykiem mediów. Pracownik naukowy Wydziału Sztuki i Studiów Kulturowych oraz Muzeum Medycyny (Medicinsk Museion) Uniwersytetu Kopenhaskiego, a także współpracownik naukowy Wydziału Sztuki, Historii Sztuki i Wzornictwa na Michigan State University. Był kuratorem między innymi wystaw: L’Art Biotech (Nantes, 2003), Still, Living (Perth, 2007), sk-interfaces (Liverpool, 2008/Luksemburg, 2009), Article Biennale (Stavanger, 2008), Transbiotics (Ryga, 2010), Fingerprints... (Berlin, 2011/Monachium, 2012), Synth-ethic (Wiedeń, 2011), assemble | standard | minimal (Berlin, 2015), SO 3 (Belfort, 2015), Wetware (Los Angeles, 2016). Hauser zasiada w jury międzynarodowych konkursów i festiwali Ars Electronica, Transitio i Vida oraz jest członkiem wielu fundacji naukowych. Jest także współzałożycielem i współpracownikiem europejskiego kulturalnego kanału telewizyjnego ARTE oraz autorem licznych reportaży i audycji radiowych.  
    Czytaj więcej
  • J
    Artyści / współpracownicy
    J

    Ryan Jordan

    Jest muzykiem i artystą eksperymentującym w obszarze zdegradowanych, zniszczonych urządzeń elektronicznych, transu, retro-telegrafii oraz hylozoicznej komputacji neuronalnej. W swych pracach wykorzystuje zaprojektowany i wykonany przez siebie sprzęt, odwołując się do estetyki sygnałów oraz fizyczno/materialnej natury doświadczenia. Występy Jordana przyjmują formę ekstremalnego doświadczenia, w którym główną rolę odgrywa intensywne użycie światła stroboskopowego, głośny dźwięk oraz elektryczne stymulacje skał. W swoich performansach dąży do wywoływania u odbiorców stanów przypominających trans czy halucynacje. Ryan Jordan prezentował swoje prace na całym świecie występując w instytucjach artystycznych i akademickich, podczas ważnych festiwali, ale też w przestrzeniach takich, jak squaty czy opuszczone budynki postindustrialne. Uczestniczył m.in. w festiwalach Sight + Sound (Montreal, Kanada), LACMA (Los Angeles, USA), Subtle Technologies (Toronto, Kanada), Transe(s) Symposium (Strasburg, Francja), SPILL Festival (Ipswich, Wielka Brytania), Resonant Chamber (Ryga, Łotwa), FACT (Liverpool, Wielka Brytania), Belluard Festival (Fryburg, Szwajcaria), CTM Festival (Berlin, Niemcy), Pure Data Convention (Sao Paulo, Brazylia), Pixel Festival (Bergen, Norwegia), ISEA (Istambuł, Turcja), NEXT Festival (Bratysława, Słowacja). Jordan prowadzi także projekt noise=noise czyli laboratorium badawcze i platformę koncertową, którego celem jest rozwój sieci współpracy programistów, artystów i naukowców pracujących w dziedzinie hałasu, sztuki eksperymentalnej, poszukującej i niezależnej. http://ryanjordan.org/ http://nnnnn.org.uk/    
    Czytaj więcej
  • K
    Artyści / współpracownicy
    K

    Justyna Kociszewska

    Producentka imprez kulturalnych i rozrywkowych, obecnie związana z warszawską galerią fotografii. Okazjonalny filmoznawca piszący teksty dla magazynów E-Splot, Popmoderna i kilku innych. Projektuje dla niezależnej wytwórni muzycznej i kolekcjonuje pomysły. 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    L

    Pedro Lopes

    (ur. 1986, Cascais) – jest informatykiem, artystą i konstruktorem elektronikiem. Prowadzi badania w kierowanym przez Patricka Baudischa Human Computer Interaction Lab w Hasso Plattner Institute (Niemcy). W laboratorium tym Lopes projektuje i konstruuje prototypy urządzeń, które odczytując i stymulując ruchy mięśni, przeobrażają ciało w interfejs wejścia i wyjścia. Badania te przyciągnęły uwagę popularnych mediów, takich jak NBC, Discovery Channel, „New Scientist” czy „Wired”, co zachęciło go do publikowania w ACM CHI, UIST i SIGGRAPH. Do jego głównych zainteresowań należą zderzenie sztuki i nauki oraz artystyczne badania inspirowane neurobiologią, sztukami performatywnymi i informatyką. Występował jako artysta dźwiękowy na Transmediale (Niemcy) i w Serralves Foundation (Portugalia), Casa da Música (Portugalia) oraz Fylkingen & Future Places (Szwecja), a także współpracował z wieloma artystami zajmującymi się sztukami wizualnymi i dźwiękowymi, między innymi z Carlosem Zíngaro, André Gonçalvesem, Gabrielem Ferrandinim i Pedro Sousą. Występował także wspólnie z Williamem Winnantem (Zorn’s Cobra) i Reinholdem Friedlem.  
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • M
    Artyści / współpracownicy
    M

    Oleg Mavromatti

    (ur. 1965, Rosja) to interdyscyplinarny artysta i filmowiec, a także jeden z czołowych przedstawicieli moskiewskiego akcjonizmu – radykalnego fenomenu, który pojawił się na moskiewskiej scenie performansu w latach 90. XX w. Był członkiem legendarnych moskiewskich grup zajmujących się performance artem, takich jak „Wywłaszczenie z terytorium sztuki” oraz NECEZIUDIK. W 1995 r. Mavromatti założył niezależny związek filmowy SUPERNOVA, który stał się twierdzą radykalnego moskiewskiego kina. Za swoje krytyczne prace i filmy (np. słynny performans „Nie wier’ glazam” – „nie wierz swoim oczom”) Mavromatti został w 2000 r. postawiony przed sądem, a jego archiwum artystyczne i filmowe zostało skonfiskowane. W konsekwencji większość jego wczesnych prac została zniszczona lub można je obejrzeć tylko na kasetach VHS. Mavromatti wyjechał z kraju w 2000 r. i od tamtej pory mieszka w Bułgarii i Nowym Jorku.   W Bułgarii Rossa i Mavromatti założyli kolektyw artystyczny ULTRAFUTURO – międzynarodową grupę artystów zaangażowanych w kwestie technologii i nauki oraz ich implikacje dla społeczeństwa. Ich prace były prezentowane m.in. na Biennale Sztuki Elektronicznej (BEAP) w Perth, a także w Fundacji Sztuki i Technologii Kreatywnych (FACT) w Liverpoolu i Stowarzyszeniu na rzecz Sztuki i Technologii (SAT) w Montrealu.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • O
    Artyści / współpracownicy
    O

    Maciej Ożóg

    Artysta dźwięku, teoretyk kultury i mediów. Od początku lat 90. uczestniczył w scenie muzyki eksperymentalnej w Polsce. Założyciel i współzałożyciel licznych projektów muzycznych (m.in. Spear, Ben Zen, Aural Treat, Sub Spa, Quantum Vacuum Oscillator, Nonstate). Tworzy performansy audiowizualne, instalacje oraz filmy wideo. W swych solowych performansach dokonuje krytycznej eksploracji przestrzeni liminalnej pomiędzy fizyczną, biologiczną aktywnością ciała a niewidzialną sferą fal elektromagnetyczną generowanych przez urządzenia bezprzewodowe, tworzących wielopłaszczyznowe relacje w obrębie przestrzeni hybrydycznej. Wykorzystuje specjalnie zaprojektowane oraz zmodyfikowane instrumenty oraz urządzenia elektroniczne cyfrowe i analogowe. Ożóg jest autorem licznych tekstów teoretycznych dotyczących estetyki nowych mediów, sztuki krytycznej, filmu awangardowego, wideo i muzyki eksperymentalnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują studia nad nadzorem, problematykę społeczeństwa sieci, media taktyczne, sztukę biologiczną oraz posthumanizm. Pracuje w Zakładzie Mediów Elektronicznych Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1998-2002 prowadził wytwórnię płytową Ignis Projekt wydającą eksperymentalną muzykę elektroniczną i elektroakustyczną. Wśród artystów, których płyty ukazały się nakładem Ignis są m.in.: Francisco Lopez, Ultra Milkmaids, Vance Orchestra, Indra Karmuka, Crawl Unit, Origami Arktika, Chaos As Shelter, EA and Spear. Jako kurator organizował i współorganizował liczne koncerty i wystawy – 3 edycje multimedialnej wystawy “Die Kunst Ist Toth”, koncerty Coil, Noise Makers Fifes, Column One, Troum, Xaviere Charles, Zbigniew Karkowski, Aube, Tetsuo Furudate, Asmus Tietchens i wiele innych. W latach 2005-2009 był kuratorem programu „Poza horyzont” (muzyka eksperymentalna, nowe media). 
    Czytaj więcej
  • P
    Artyści / współpracownicy
    P

    Porcje Rosołowe

    Duet, w którego skład wchodzą Mateusz Wysocki (znany również jako Fischerle) i Lech Nienartowicz. Porcje eksplorują wszelkiego rodzaju dźwiękowe usterki. Często skupiają się również na organicznej naturze dźwięku i percepcji słuchacza, czego wyrazem była przygotowana wspólnie z Justyną Kociszewską audiowizualna instalacja Grzyb i sekwoja pokazywana na festiwalu Reworks w Grecji. Ponadto ich prace dźwiękowe były prezentowane w Polsce, Irlandii, Portugalii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Prowadzą poświęcony muzyce eksperymentalnej label Pawlacz Perski. pawlaczperski.org  
    Czytaj więcej
  • R
    Artyści / współpracownicy
    R

    Jasia Reichardt

    Krytyk sztuki, redaktorka i organizatorka wystaw. Urodziła się w Polsce, ale od kilkudziesięciu lat mieszka w Londynie. Była zastępcą dyrektora ICA (Instytut Sztuki Współczesnej) w Londynie w latach 1963-71 oraz dyrektorem galerii sztuki Whitechapel w latach 1974-76. W szczególności interesuje się związkami pomiędzy sztuką i technologią oraz sztuką i historią idei. Niektóre z jej najważniejszych wystaw, takie jak „Between Poetry and Painting” (1965) czy „Cybernetic Serendipity” (1968) poświęcone były właśnie powiązaniom pomiędzy rozmaitymi dziedzinami. Główną ideą wystawy „Cybernetic Serendipity” było zbadanie roli cybernetyki w sztuce współczesnej. Jest autorką kilku publikacji, w tym „The Computer in Art” (1971), „Robots – Fact, Fiction and Prediction” (1978) oraz redaktorką „Cybernetics, Art and Ideas” (1971). Pracowała także nad wizualizacją matematyki – projektem zatytułowanym „Fantasia Mathematica”. Była jednym z dyrektorów biennale ARTEC (poświęconych sztuce i technologii) w Japonii w latach 1989-98. W 1988 roku zorganizowała wystawę w Tokyo Metropolitan Museum of Photography zatytułowaną „Electronically Yours”, poświęconą sztuce portretu elektronicznego. Od 1988 roku opiekuje się archiwum Themersonów – archiwum pisarza i artystki, których awangardowa oficyna wydawnicza Gaberbocchus Press w 1957 roku uruchomiła specjalną przestrzeń dla artystów zainteresowanych nauką oraz naukowców zainteresowanych sztuką. Obecnie Jasia Reichardt kontynuuje swoje poszukiwania w dziedzinie powiązań sztuki i nauki.
    Czytaj więcej
  • S
    Artyści / współpracownicy
    S

    Anna Szwajgier

    Ukończyła studia teorii muzyki na Akademii Muzycznej w Krakowie. Doświadczenia zbierała podczas zajęć z zakresu kompozycji komputerowej w Studio Muzyki Elektroakustycznej (pod kierunkiem prof. Marka Chołoniewskiego) i tworzenia form multimedialnych w Pracowni Intermedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jest autorką muzyki do form filmowych m.in. „Żółtodzióbstwo”(2002), „Kotlet” (2005), jak również instalacji dźwiękowej „Choroba morska” (2002). Z Zorką Wollny współpracuje od 2004 roku, między innymi przy projektach „Koncert na Wysokie Obcasy” (2004), „Concert for Landesmuseum” (2005) „Music from the White Cube” (2010), „Słopiewnie” (2010), „Przesilenie letnie” (2010), „Songs of the Sublime” (2011).
    Czytaj więcej
  • T
    Artyści / współpracownicy
    T

    Krzysztof Topolski

    Elektroakustyczny improwizator, autor soundartowych projektów, perkusista. W jego pracy kluczowe pojęcia to noise i soundscape. Interesują go poszukiwania w sferze perkusji oraz live electronic, muzyka improwizowana i elektroakustyczna, komponuje przy użyciu komputera, tworzy instalacje dźwiękowe i interaktywne. Organizuje prezentacje i wykłady poświęcone muzyce współczesnej i sztuce dźwięku, prowadzi warsztaty. www.arszyn.com  
    Czytaj więcej
  • V
    Artyści / współpracownicy
    V

    Tanja Visosevic

    Artystka interdyscyplinarna, zajmująca się również krytyką i teorią filmu oraz edukacją. W swoich projektach artystycznych eksploruje zajmujące ją dziedziny kultury i filozofii, stosując w tym celu technologie i strategie filmowe, performans i bio art. Jej główne zainteresowania to instynkt życia i śmierci, polityka tożsamości oraz nowatorskie możliwości, jak też efekty uboczne nowych technologii. Wiele spośród twórczych działań Visosevic dotyczy rewolucji w kulturze audiowizualnej dokonującej się za pomocą technologii cyfrowych – ten aspekt jest obecny w jej interaktywnych performansach komórkowych (np. Oh Bon! zamówiony przez Fremantle Arts Centre w 2008 r. w ramach Bon Scott Project), a także w projekcie Bio-KinaThe Living Screen („Żyjący ekran”), opracowanym i przygotowanym w SymbioticA – Centrum Doskonałości w Sztukach Biologicznych. W pracach tych zawarta jest zaawansowana poetyka, która sytuuje sztukę Visosevic w obrębie rosnącego kręgu nowych gatunków i doświadczeń filmowych.  Visosevic wykłada w Szkole Komunikacji i Sztuki na Uniwersytecie im. Edith Cowan, gdzie łączy badania w dziedzinie nowych platform medialnych z uczeniem studentów zrozumienia charakteru i doświadczeń ruchomego obrazu.  
    Czytaj więcej
  • W
    Artyści / współpracownicy
    W

    Jana Winderen

    Artystka wykształcona w Goldsmiths College w Londynie (wydział sztuk pięknych) oraz na Uniwersytecie Oslo (chemia i matematyka). Od 1993 roku pracuje jako artystka, kuratorka i producentka. Obecnie mieszka i pracuje w Oslo. Jana Winderen bada „ukryte” za pośrednictwem najnowszych technologii – jej praca odsłania złożoność i dziwność niewidzialnego, ukrytego świata. Wydobywa na powierzchnię topografię dźwiękową oceanów i głębi szczelin lodowych. Zajmuje się wyszukiwaniem i ujawnianiem dźwięków z ukrytych źródeł, zarówno niesłyszalnych dla ludzkiego ucha, jak i dźwięków miejsc i stworzeń, do których trudno dotrzeć. Jej najnowsze prace dźwiękowe obejmują m.in. „Out of Range”, zamówienie Deutschlandradio (2014), „Ultrafield”, zamówienie MoMA, Museum of Modern Art w Nowym Jorku (2013), „Water Signal”, zamówienie The Guggenheim Museum oraz festiwalu Unsound w Nowym Jorku na potrzeby projektu Stillspotting, „ultraworld”, zamówienie Sound and Music na potrzeby pokoju do słuchania w BEOPEN, Trafalgar Square, w Londynie (2012), koncert i dyskusję w MIT w Bostonie będące hołdem dla pionierki muzyki elektro-akustycznej Marianne Amacher; „Survivors of the Waterworld – badanie zanieczyszczenia dźwiękiem” dla Międzynarodowego Biennale Sztuki Współczesnej w Gøteborgu (2011); koncert „Energy Field” podczas ARS Electronica po otrzymaniu nagrody Golden Nica w 2011 r.; „Between Dry Land”, zamówienie do instalacji „The Morning Line” (Matthew Ritchie’ego) dla Thyssen-Bornemisza Art Contemporary, otwartej w Istambule w maju 2010 r. „Spawning Ground – from Coquet Head to the North Sea”, zamówienie festiwalu AV w Newcastle (2010 r.). W tym samym roku Jana otworzyła stałą instalację w Knut Hamsun
    Czytaj więcej
  • Z
    Artyści / współpracownicy
    Z

    Dr Ionat Zurr

    Artystka i badaczka w SymbioticA – Centrum Doskonalenia w Sztukach Biologicznych Szkoły Anatomii Biologii Człowieka Uniwersytetu Zachodniej Australii. Wraz z Oronem Cattsem stworzyła znany na świecie projekt  Tissue Culture and Art . Jest artystką – rezydentką Szkoły Anatomii Biologii Człowieka od 1996 roku i miała decydujący wpływ na utworzenie o środka SymbioticA w 2000 roku. Zurr uważana jest za pioniera w dziedzinie sztuk biologicznych. Wyniki jej badań były wielokrotnie publikowane, a jej prace wystawiane na świecie i znajdują się w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Ionat Zurr jest laureatką nagrody Discovery Australian Research Council (2012). Była stażystką w InStem Institute NCBS, Bangalore (2010) i wizytującym wykładowcą w Experimental Art Centrena Uniwersytecie Stanforda (2007) oraz w Tissue Emgineering & Organ Fabrication Laboratory w Massachusetts General Hospitalna Harvard Medical School (2000 – 2001). Wystawiała prace w MoMA, Mori Museum w Tokio, na Ars Electronica w Linzu, GOMA w Brisbane i wielu innych.  www.tcaproject.org  
    Czytaj więcej