Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • Imbalance. Wystawa zbiorowa

    Aktualności | 24-07-2017
    Artyści: Xavier Ribas | Manuel Vázquez | Sergio Belinchón | Oligatega Numeric | Lua Coderch | Julius Von Bismark | Perejaume | Philip Fröhlich | Jun Ngunyen-Hatsushiba | Allan Sekula | Joan Fontcuberta | Máximo González | John Gerrard | Jennifer Steinckamp | Antoni Muntadas | Superflex | Federico Guzmán | Zwelethu Mthethwa | Marjetica Potrc | Andreas Gursky | Anri Sala | Lara Almarcegui | Chus García Fraile Wernisaż: 22 września 2017, godz. 18:00 Wystawa: 22 września–19 listopada 2017 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA 1, Gdańsk Dolne Miasto, ul. Jaskółcza 1 Kuratorka: Blanca de la Torre     Wystawa „Imbalance” kwestionuje nasze wyobrażenie Natury, wykazując, że dobrostan człowieka we wszystkich aspektach zależy – pośrednio lub bezpośrednio – od stopnia, w jakim uprzedmiotawia on otaczające go środowisko. „Imb
    Czytaj więcej

    WYKŁAD: Sztuka i nauka: Mózg James Gimzewski, Laury Micha, Witold Libionka – Kiedy roboty zostaną zastąpione humanoidami?

    Aktualności | 17-08-2017
    2 września 2017 (sobota), 17:00 Łaźnia 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk Mózgiem zajmują się zarówno artyści, jak i naukowcy, próbując tworzyć jego obrazy, rzeźby, instalacje albo – z drugiej strony – sztuczną inteligencję czy sieci neuronowe. Specjalizacja poszczególnych dziedzin wiedzy zawęziła i rozproszyła zakres tych poszukiwań, prowokując zarazem dyskusję o konieczności wypracowania platformy łączącej środowiska. Coraz częściej odczuwamy potrzebę konsyliencji – to znaczy wiedzy zjednoczonej, której rozmaite domeny przenikałyby się wzajemnie. Zgodnie z tym założeniem zapraszamy na spotkanie z przedstawicielami odmiennych, choć – jak zobaczymy – dopełniających się gałęzi wiedzy o mózgu: z prof. Jamesem Gimzewskim, biochemikiem zajmującym się nanotechnologiami, Michą Laury, artystą zafascynowanym mózgiem i sieciami neuronowymi, oraz z dr. Witoldem Libionką,
    Czytaj więcej
  • Masaki Fujihata. Poszerzanie świata / wideo z wernisażu

    Aktualności | 19-07-2017
     
    Czytaj więcej

    Wystawa Masaki Fujihata, Poszerzanie świata

    Aktualności | 26-04-2017
    19.05.2017 - 02.07.2017 Wernisaż: 19.05.2017, godz. 18:00 Łaźnia 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk   Masaki Fujihata należy do najwyżej cenionych w świecie, najbardziej innowacyjnych i wpływowych artystów wykorzystujących w swej twórczości nowe technologie medialne. Postrzegany jest też jako jeden z pionierów sztuki interaktywnej. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, u początków swojej twórczości, tworzył filmy animowane. Początkowo realizował dzieła na taśmie 8mm metodą stop motion. Następnie prace wideo. Podejmował przy tym problematykę percepcji wizualnej. Inicjowane już wówczas studia nad morfologią percepcji były pierwszym przejawem stale obecnej w jego twórczości, przybierającej różne formy postawy metaartystycznej. Artysta podejmował w swych dziełach refleksję nad systemami i technologiami wizualizacji, statusem obrazu, relacjami między technologią a e
    Czytaj więcej
  • Książka Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 11-05-2017
    Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana Redaktor: Dmitry Bulatov, język polski i angielski, 204 stron, Wydawca: Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia ISBN978-83-61646-81-5   Ta książka jest rezultatem wystawy oraz programu edukacyjnego o tym samym tytule, które miały miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej “Łaźnia” na przełomie 2016/17 roku. Podstawowym celem tego opracowania jest przedstawienie, w jaki sposób artyści i filozofowie doszukują się granic środków wyrazu, wychodząc poza granice “widzialnego” i “obecnego”. Sztuka jawi nam się tutaj jako ogół praktyki twórczej, w której obok zastosowania najnowszych środków z XXI wieku – biomedycyny, IT oraz robotyki – niemałym jest udział elementów “nienaukowych”: intuicji, metafor i przypuszczeń.  Rozważając naukowe i t
    Czytaj więcej

    Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński

    Aktualności | 24-01-2017
    Czwartek, 26 stycznia 2017, godz. 18.00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk SZTUKA, EKSPERYMENT I TECHNONAUKA Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński Czym właściwie zajmują się artyści działający w dziedzinie nauki i techniki? W mojej najnowszej książce Alien Agency: Experimental Encounters with Art in the Making (MIT Press, 2015) dociekam, jak twórcy-naukowcy kreują nowe performatywne asamblaże kwestionujące nasze tryby doświadczania świata oraz wywołujące, a jednocześnie destabilizujące nowe zjawiska i nasze sposoby postrzegania tych zjawisk. Jak artystyczna materia – „tworzywo świata” – zachowuje się i działa poza zamysłami twórcy, stając się czymś nieznanym i obcym? Jak to się dzieje, że
    Czytaj więcej
  • WYSTAWA: Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 22-11-2016
    LAZNIA 1 ul.Jaskółcza 1. Gdańsk - DOLNE MIASTO 25.11.2016 – 29.01.2017   Wernisaż: 25.11. 2016 (piątek), godz. 18.00 Perfromans inauguracyjny: 25.11.2016 (piątek), godz. 19.00 Panel dyskusyjny z udziałem artystów i kuratora: 26.11.2016 (sobota), godz. 13:00-20:00   Artyści: James Auger i Jimmy Loizeau, Dmitry ::vtol:: Morozov, Louise-Philippe Demers, Where Dogs Run: Olga Inozemtseva, Natalia Grekhova i Alexey Korzukhin, Thomas Feuerstein, Heather Dewey-Hagborg, Pedro Lopes, Verena Friedrich Kurator: Dmitry Bulatov Koordynacja: Jolanta Woszczenko
    Czytaj więcej

    Prezentacja:Three Robots named Paul. Patrick Tresset

    Aktualności | 22-11-2016
     Pokaz instalacji i promocja publikacji „Rysy ludzkie” z cyklu Art & Science Meeting w Centrum Nauki „Kopernik” w Warszawie   Pokaz instalacji: 1.09-4.09.2016 Panel dyskusyjny: 2.09.2016 (piątek), godz. 18.00 Kurator: Ryszard W. Kluszczyński Koordynacja : Michalina Domoń   W panelu wezmą udział prof. Ryszard Kluszczyński, Patrick Tresset i Jadwiga Charzyńska. Dyskusja odbędzie się w kawiarni na 1. piętrze. Organizatorem prezentacji jest CSW ŁAŹNIA w Gdańsku.   Prezentacja instalacji francuskiego artysty i naukowca, Patricka Tresseta, towarzysząca promocji wydawnictwa Art&Science Meeting, dotyczy problematyki twórczości, zarówno ludzkiej jak i komputerowej, oraz naszych relacji z maszynami nowej generacji. Dzieła artysty to formy robotyczne, które dzięki wykorzystaniu przygotowanych w tym celu programów kompu
    Czytaj więcej
  • Nowa publikacja z cyklu "Art and Science meeting"

    Aktualności | 21-11-2016
    Na początku tego roku ukazała się kolejna, dwujęzyczna publikacja z cyklu „Art plus Science Meeting” - „Sztuka bio -robotyczna i jej konteksty kulturowe”/„Bio- robotic art and its cultural contexts”. Tym razem książka poświęcona jest twórczości Guya Ben- Ary, artysty, którego wystawa „Nervoplastica” prezentowana była w CSW Łaźnia w czerwcu ubiegłego roku. Redaktorem wydania jest kurator projektu prof. Ryszard Kluszczyński, którego wstęp publikujemy poniżej. Fragment publikacji do pobrania:     Pół-żyjąca sztuka w poszukiwaniu autora   Biografia Guya Ben-Ary’ego, izraelskiego artysty urodzonego w Stanach Zjednoczonych i od wielu lat mieszkającego w Australii, swoją nomadyczną złożonością dobrze koresponduje z charakterem tworzonych przezeń dzieł. Jego twórczość łączy w sobie bowiem, w
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Niech żyje we mnie koń (wywiad z Art Orienté Objet) | Aleksandra Hirszfeld

Teksty | 24-11-2016
Art Orienté Objet (Marion Laval-Jeantet et Benoît Mangin) to francuski duet artystyczny, który zdobył na tegorocznej Ars Electronice Golden Nica w dziedzinie Hybrid Art za ekscentryczną i przełamującą stereotypowe myślenie o granicach możliwości eksperymentowania na ludzkim ciele pracę, „Niech żyje we mnie koń”. Działający od 1991 roku artyści poruszają się w przestrzeni interdyscyplinarnej, łączącej obszary sztuki (w dużej mierze body artu), badań naukowych z zakresu etologii, immunologii, ekologii i szeroko pojętego eksperymentu. Ich prace bardzo często są wynikiem protestu wobec narzuconego przez człowieka systemu norm i sposobu zarządzania światem zwierząt. Tak też się stało w przypadku wygranej pracy. Stać się ciałem dla zwierzęcia, „przechowalnią” wybranego gatunku, stać się człowiekiem-koniem czy człowiekiem-pandą, to idea, która zrodziła się na znak protestu przeciwko absurdalnej – wedle artystów – zasadzie, zgodnie z którą ustanawia się spis gatunków zagrożonych, mających podlegać ochronie. „May the Horse Live in me” to eksperymentalny performance, który odbył się w Lublanie w 2010 roku, i który polegał na przetoczeniu końskiej krwi do ciała Marion. O tym, co stoi za pomysłem i jakie konsek
Czytaj więcej
Ludzie
  • B
    Artyści / współpracownicy
    B

    Jahannes Bergmark

    Twórca m.in. surrealistycznego muzycznego teatru obiektowego, opartego na ewolucyjnych meta-instrumentach i/lub wzmocnionej scenie zwanej Platformą. Muzyk improwizujący, twórca eksperymentalnych instrumentów muzycznych, kompozytor elektroakustyczny, tekstowy i dźwiękowy. Tworzył w ramach butor, teatru jester i sztuki performansu, które rozwinął na kształt audiowizualnego teatru obiektów, którego koncerty stworzone są z surrealistycznej gry lalek, zabawek, narzędzi kuchennych, materiałów oraz dziwnych i kiczowatych elementów dekoracyjnych i śmieci, znalezionych na ulicach i pchlich targach. Obiekty wnoszą swoja historię i konotacje, a także często mikroskopijny potencjał dźwiękowy na małej scenie, zrobionej z drzwiczek od szafki kuchennej, z ukrytym pod sceną mikrofonem kontaktowym, zawieszone nad stołem z klamrą jak trampolina w utopię biednego człowieka, gdzie śmieci tańcują na własnych warunkach. Johannes Bergmark jest muzykiem freelancerem w trasie, od czasu gdy ukończył edukację w 1996 z dyplomem budowniczego pianin, brał udział w ponad 600 projektach. Mieszka w Sztokholmie, gdzie działa w grupie Fylkingen, Elektronmusikstudion, Surrealistgruppen and Vetenskap och Folkbildning. http://bergmark.org/    
    Czytaj więcej
  • C
    Artyści / współpracownicy
    C

    Wojciech Cwyk

    Operator dźwięku, specjalizujący się w produkcji filmów dokumentalnych, współautor reportaży, filmów reklamowych, autor opracowań muzycznych. Absolwent Politechniki Gdańskiej. Przez wiele lat związany z Video Studio Gdańsk – pierwszym niezależnym producentem telewizyjnym w Polsce. Uczestnik wyjazdów na Bliski Wschód. Współpracuje z firmami producenckimi i stacjami telewizyjnymi z Polski i zagranicy. Pracował przy filmach dokumentalnych i fabularnych m.in. „Nauczanie początkowe”, „Przerwany lot”, „W sypialni”.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Louis-Philippe Demers

    (ur. 1959, Montreal) – tworzy wielkoskalowe instalacje interaktywne; do tej pory skonstruował ponad 375 urządzeń i uczestniczył w ponad 70 inscenizacjach. Jego prace wystawiane były na prestiżowych imprezach, takich jak Lille 2004, EXPO 1992 i 2000, Sonambiente, ISEA, SIGGRAPH i Sonar. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, w tym pięciu wyróżnień i specjalnego wyróżnienia na festiwalu Ars Electronica, głównej nagrody konkursów VIDA 12.0 i 15.0 oraz honorowej wzmianki na Japan Media Arts Festival. Otrzymał nagrodę w kategorii Interactive Lighting na konkursie Lightforms 98 i sześć nagród za Devolution, w tym dwóch Helpmann Awards. Był profesorem mediów cyfrowych i projektowania wystaw scenografii w Hochschule für Gestaltung, instytucji akademickiej związanej z ZKM (Zentrum für Kunst und Medientechnologie) w Karlsruhe. Obecnie zajmuje stanowisko profesora w School of Art, Design and Media na Nanyang Technological University (NTU) w Singapurze. Demers doktoryzował się w dziedzinie performansu maszynowego na Plymouth University (Wielka Brytania).  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • F
    Artyści / współpracownicy
    F

    Masaki Fujihata

    Masaki Fujihata – ceniony w Japonii i poza jej granicami pionier sztuki nowych mediów. W latach 80. XX wieku odnosił sukcesy jako twórca dzieł wykorzystujących grafikę komputerową, potem skupił się na tworzeniu rzeźb 3D, posługując się technikami druku trójwymiarowego. Do jego najważniejszych prac z tego okresu należą Geometric Love, wykonana przy użyciu komputerowego sterowania numerycznego (1987), stereolitograficzny cykl Forbidden Fruits (1989) oraz małoformatowe rzeźby zrealizowane technologią mikromaszynową. W połowie lat 90. Fujihata stworzył swe kanoniczne dzieła w obszarze nazwanym później „sztuką interaktywną”; wśród nich instalację multimedialną Beyond Pages (1995) oraz oparty na technologiach sieciowych Global Interior Project (1995). W pracach tych zgłębiał cały wachlarz zagadnień, od rozmaitych trybów interakcji z interfejsami po możliwe sposoby porozumiewania się w przestrzeni wirtualnej. Szczególnie frapujące są jego prowadzone od roku 1992 eksperymenty z technologią GPS, w ramach których w niespotykany dotąd sposób gromadzi i łączy ze sobą dane, tworząc pieczołowicie skonstruowany, niepowtarzalny cykl prac cyberprzestrzennych, które nazwać można by „kinem przyszłości” lub „nadchodzącą postacią mediów”. Na projekt Field-Work@Alsace (2003) składały się wywiady dotyczące granic międzypaństwowych. Muzyczna praca Simultaneous Echoes z roku 2009 powstała w Północnej Irlandii. Zaś najnowsze, charakterystyczne dla jego twórczości dzieło Voices of Aliveness (2012) Fujhata stworzył we francuskim Nantes, gromadząc w przestrzeni wirtualnej krzyki wydawane przez jeżdżących na rowerach uczestników projektu.Global Interior Project #2 zdobył w roku 1996 nagrodę Golden NIKA Award, praca Voices of Aliveness została wyróżniona na festiwalu Ars E
    Czytaj więcej
  • G
    Artyści / współpracownicy
    G

    Michał Górczyński

    absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej im. F.Chopina. Od 1998 roku zajmuje się pisaniem muzyki na różne składy instrumentalne („Zróżnicowanie” dwa fagoty i klarnet, „Rondo a la krakowiak” na  wrzeszczącego pianistę i klarnet basowy, „Malowanie” na dwa klarnety, fagot, kontrabas i śpiew, „Suita w stylu żydowskim” na klarnet, skrzypce i kontrabas oraz cykle utworów inspirowane językami świata na skrzypce, klarnet i wiolonczelę) oraz muzyki do teatru (około 25 spektakli dla teatrów dramatycznych i lalkowych). Czynnie zajmuje się improwizacją i interpretacją muzyki współczesnej. Występował jako solista z takimi zespołami jak: de Ereprijs, Kwartet Śląski, Orkiestra „Aukso”, Filharmonia Podlaska. Uczestniczył w Międzynarodowych Kursach Muzyki Współczesnej w Darmstadt gdzie prezentował swoje autorskie techniki wykonawcze na klarnecie basowym. Jest twórcą instalacji, tekstów teoretycznych na temat autorskich teorii, audycji radiowych oraz filmów undergroundowych. Od 2002 roku współtworzy zespół „Kwartludium” specjalizujący się w wykonywaniu muzyki współczesnej. Od 2008 roku pracuje nad poszerzaniem możliwości brzmieniowych klarnetu basowego inspirując się beatboxem i współpracując z jednym z najlepszych polskich beatboxerów „Tik Takiem” Patrykiem Matelą. Twórca pojęcia „edukacja komponowana”. Stypendysta Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu tworzenia alternatywnych podręczników edukacyjnych. http://www.edukacjakomponowana.pl/ 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Jens Hauser

    (ur. 1969, Schwerte) – jest kuratorem, pisarzem i teoretykiem mediów. Pracownik naukowy Wydziału Sztuki i Studiów Kulturowych oraz Muzeum Medycyny (Medicinsk Museion) Uniwersytetu Kopenhaskiego, a także współpracownik naukowy Wydziału Sztuki, Historii Sztuki i Wzornictwa na Michigan State University. Był kuratorem między innymi wystaw: L’Art Biotech (Nantes, 2003), Still, Living (Perth, 2007), sk-interfaces (Liverpool, 2008/Luksemburg, 2009), Article Biennale (Stavanger, 2008), Transbiotics (Ryga, 2010), Fingerprints... (Berlin, 2011/Monachium, 2012), Synth-ethic (Wiedeń, 2011), assemble | standard | minimal (Berlin, 2015), SO 3 (Belfort, 2015), Wetware (Los Angeles, 2016). Hauser zasiada w jury międzynarodowych konkursów i festiwali Ars Electronica, Transitio i Vida oraz jest członkiem wielu fundacji naukowych. Jest także współzałożycielem i współpracownikiem europejskiego kulturalnego kanału telewizyjnego ARTE oraz autorem licznych reportaży i audycji radiowych.  
    Czytaj więcej
  • J
    Artyści / współpracownicy
    J

    Paweł Janicki

    twórca interaktywnych systemów audiowizualnych, instalacji i performansów, pracujący z estetyką microsound i kompozycją algorytmiczną. Związany z Centrum Sztuki WRO jako kurator i kierując działem innowacji. Jego internetowy performans muzyczny Ping Melody został w 2004 roku wyróżniony główną nagrodą netarts.org przez tokijski Machida City Museum of Graphic Art w Tokyo, oraz nominowany przez Viper International Film, Video and New Media Festival w Bazylei. Paweł Janicki był współzałożycielem i długoletnim członkiem kolektywu Gameboyzz Orchestra Project eksplorującego estetykę lo-fi, który swoje audiowizualne kompozycje kreowane za pomocą konsol do gier komputerowych prezentował m.in. na Biennale Sztuki Mediów WRO, festiwalach Transmediale (Berlin), Ars Electronica (Linz) czy w Centre Georges Pompidou. Jest też współtwórcą wystawy Interaktywny Plac Zabaw. http://paweljanicki.jp  
    Czytaj więcej
  • K
    Artyści / współpracownicy
    K

    Konrad Korabiewski

    Eksperymentujący artysta multimedialny, obecnie rezydujący na Islandii. Jako artysta dźwiękowy, kompozytor i artysta mediów, Konrad Korabiewski charakteryzuje się minimalistycznym, a jednocześnie skupionym na detalu, niekonwencjonalnym i eksperymentalnym podejściem. Skoncentrowany raczej na substancji i wartościach, niż na określonych mediach, eksperymentuje i rozwija nowe możliwości do wyrażania filozoficznych poglądów i artystycznych ideologii na polu muzyki i sztuki. Jest to również bardzo widoczne w performansach na żywo Korabiewskiego, w których także inni uczestnicy i media biorą udział, by dodać nowe warstwy i wymiary do jego muzyki oraz dzieł dźwiękowych, radiowych i instalacji wideo. W 2011 r. Konrad Korabiewski został laureatem międzynarodowego konkursu dotyczącego sztuki dźwięku „Europe – A Sound Panorama”, a niedawno także odbył rezydencję i zdobył grant w ramach Berliner Künstlerprogramm des DAAD. Obecnie Konrad Korabiewski prowadzi Skálar – Centre for Sound Art and Experimental Music oraz galerię i studio dla artystów HOF w Seydisfjördur, na Islandii. www.konradkorabiewski.blog.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    L

    Micha Laury

    Urodzony w Izraelu artysta wizualny i rzeźbiarz, od 1974 roku żyje i pracuje w Paryżu. Zdobywca nagrody Sandberg Prize (1980) przyznawanej przes Israel Museum w Jerozolimie.  Od początku działalności artystycznej (1967) aż do dziś kwestionuje pojęcie „mózgu”. Jego pierwsze dzieło, zatytułowane „Floor Mop Brain”, zostało wykonane w 1969 z mopa podłogowego ułożonego w kształt przypominający ten organ. Inne prace o mózgu z lat 70. i następnych korzystały z szerokiego spektrum mediów: Brain drawings, rysunki do Brain projects, performanse, zdjęcia, rzeźby, instalacje. Brain drawings to mentalne rysunki, w których artysta kwestionował potencjał ludzkiego mózgu. Performanse z 1975 badały możliwości i granice mózgu. Zdjęcia z wystawy „Sztuka gotowania (mózgi i omlety)” z tego samego roku dotyczyły relacji jedzenia i umysłu (mózgu).   W ostatnich latach Laury odbył spotkania z badaczami mózgu, prowadzące do debaty nad aktualnym stanem wiedzy. Ta wymiana pomogła artyście rozwinąć koncepcję instalacji „Mózg (Laboratorium)”, w której skład weszły sieć neuronowa (z lampką elektryczną), szklane przyrządy laboratoryjne czy filmy dokumentujące próby laboratoryjne.   Za ideowe centrum instalacji można uznać zjawisko „Eureka”, kiedy to mózg „wpada” na wyjątkową ideę, zmieniającą bieg długotrwale prowadzonych badań. Projekt „Mózg (Laboratorium)” będzie kontynuowany w związku z rozwojem zaawansowanych badań nad ludzkim mózgiem.  
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    M

    Oleg Mavromatti

    (ur. 1965, Rosja) to interdyscyplinarny artysta i filmowiec, a także jeden z czołowych przedstawicieli moskiewskiego akcjonizmu – radykalnego fenomenu, który pojawił się na moskiewskiej scenie performansu w latach 90. XX w. Był członkiem legendarnych moskiewskich grup zajmujących się performance artem, takich jak „Wywłaszczenie z terytorium sztuki” oraz NECEZIUDIK. W 1995 r. Mavromatti założył niezależny związek filmowy SUPERNOVA, który stał się twierdzą radykalnego moskiewskiego kina. Za swoje krytyczne prace i filmy (np. słynny performans „Nie wier’ glazam” – „nie wierz swoim oczom”) Mavromatti został w 2000 r. postawiony przed sądem, a jego archiwum artystyczne i filmowe zostało skonfiskowane. W konsekwencji większość jego wczesnych prac została zniszczona lub można je obejrzeć tylko na kasetach VHS. Mavromatti wyjechał z kraju w 2000 r. i od tamtej pory mieszka w Bułgarii i Nowym Jorku.   W Bułgarii Rossa i Mavromatti założyli kolektyw artystyczny ULTRAFUTURO – międzynarodową grupę artystów zaangażowanych w kwestie technologii i nauki oraz ich implikacje dla społeczeństwa. Ich prace były prezentowane m.in. na Biennale Sztuki Elektronicznej (BEAP) w Perth, a także w Fundacji Sztuki i Technologii Kreatywnych (FACT) w Liverpoolu i Stowarzyszeniu na rzecz Sztuki i Technologii (SAT) w Montrealu.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    O

    Maciej Ożóg

    Artysta dźwięku, teoretyk kultury i mediów. Od początku lat 90. uczestniczył w scenie muzyki eksperymentalnej w Polsce. Założyciel i współzałożyciel licznych projektów muzycznych (m.in. Spear, Ben Zen, Aural Treat, Sub Spa, Quantum Vacuum Oscillator, Nonstate). Tworzy performansy audiowizualne, instalacje oraz filmy wideo. W swych solowych performansach dokonuje krytycznej eksploracji przestrzeni liminalnej pomiędzy fizyczną, biologiczną aktywnością ciała a niewidzialną sferą fal elektromagnetyczną generowanych przez urządzenia bezprzewodowe, tworzących wielopłaszczyznowe relacje w obrębie przestrzeni hybrydycznej. Wykorzystuje specjalnie zaprojektowane oraz zmodyfikowane instrumenty oraz urządzenia elektroniczne cyfrowe i analogowe. Ożóg jest autorem licznych tekstów teoretycznych dotyczących estetyki nowych mediów, sztuki krytycznej, filmu awangardowego, wideo i muzyki eksperymentalnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują studia nad nadzorem, problematykę społeczeństwa sieci, media taktyczne, sztukę biologiczną oraz posthumanizm. Pracuje w Zakładzie Mediów Elektronicznych Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1998-2002 prowadził wytwórnię płytową Ignis Projekt wydającą eksperymentalną muzykę elektroniczną i elektroakustyczną. Wśród artystów, których płyty ukazały się nakładem Ignis są m.in.: Francisco Lopez, Ultra Milkmaids, Vance Orchestra, Indra Karmuka, Crawl Unit, Origami Arktika, Chaos As Shelter, EA and Spear. Jako kurator organizował i współorganizował liczne koncerty i wystawy – 3 edycje multimedialnej wystawy “Die Kunst Ist Toth”, koncerty Coil, Noise Makers Fifes, Column One, Troum, Xaviere Charles, Zbigniew Karkowski, Aube, Tetsuo Furudate, Asmus Tietchens i wiele innych. W latach 2005-2009 był kuratorem programu „Poza horyzont” (muzyka eksperymentalna, nowe media). 
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    P

    Martyna Poznańska

    Artystka dźwiękowa, performerka. Studiowała sztukę dźwięku na University of The Arts w Londynie. Uczestniczyła w Laboratorium Głosu Olgi Szwajgier oraz licznych warsztatach prowadzonych m.in. przez Meredith Monk. Jest zaangażowana w ruch muzyki eksperymentalnej Muzykoterapia w Krakowie. W swoich działaniach koncentruje się na możliwości rozwoju, większej świadomości oraz redukcji hałasu w przestrzeni miejskiej. W sierpniu 2012 r. opublikowała swój debiutancki album „Hoarse Whisper”. Jej ostatnie projekty to warsztaty field recordingu „Łowcy Dźwięków” w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie oraz ścieżka dźwiękowa do choreografii „A Hint of Wasabi” dla Adugna Dance Company w Playmouth, we współpracy z kompozytorem Jamiem Hamiltonem oraz instalacje na festiwalach AudioArt (Kraków, 2012) oraz Spor Festival (Aarhus, Dania 2013) oraz na Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie. Poznańska studiuje obecnie dźwięk na Uniwersytecie Artystycznym w Berlinie. Mieszka w Krakowie, Berlinie i Londynie. www.martynapoznanska.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    R

    Jasia Reichardt

    Krytyk sztuki, redaktorka i organizatorka wystaw. Urodziła się w Polsce, ale od kilkudziesięciu lat mieszka w Londynie. Była zastępcą dyrektora ICA (Instytut Sztuki Współczesnej) w Londynie w latach 1963-71 oraz dyrektorem galerii sztuki Whitechapel w latach 1974-76. W szczególności interesuje się związkami pomiędzy sztuką i technologią oraz sztuką i historią idei. Niektóre z jej najważniejszych wystaw, takie jak „Between Poetry and Painting” (1965) czy „Cybernetic Serendipity” (1968) poświęcone były właśnie powiązaniom pomiędzy rozmaitymi dziedzinami. Główną ideą wystawy „Cybernetic Serendipity” było zbadanie roli cybernetyki w sztuce współczesnej. Jest autorką kilku publikacji, w tym „The Computer in Art” (1971), „Robots – Fact, Fiction and Prediction” (1978) oraz redaktorką „Cybernetics, Art and Ideas” (1971). Pracowała także nad wizualizacją matematyki – projektem zatytułowanym „Fantasia Mathematica”. Była jednym z dyrektorów biennale ARTEC (poświęconych sztuce i technologii) w Japonii w latach 1989-98. W 1988 roku zorganizowała wystawę w Tokyo Metropolitan Museum of Photography zatytułowaną „Electronically Yours”, poświęconą sztuce portretu elektronicznego. Od 1988 roku opiekuje się archiwum Themersonów – archiwum pisarza i artystki, których awangardowa oficyna wydawnicza Gaberbocchus Press w 1957 roku uruchomiła specjalną przestrzeń dla artystów zainteresowanych nauką oraz naukowców zainteresowanych sztuką. Obecnie Jasia Reichardt kontynuuje swoje poszukiwania w dziedzinie powiązań sztuki i nauki.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    S

    Stelarc

    Australijski artysta tworzący performanse i instalacje artystyczne. W 1997 roku artysta został honorowym profesorem sztuki i robotyki na Uniwerystecie Carnegie Mellon (Pittsburgh, USA). W latach 2000–2003 pracował jako samodzielny pracownik naukowy na Uniwersytecie Nottingham Trent (Nottingham, UK), gdzie opracował Muscle Machine – chodzącą maszynę o średnicy pięciu metrów wykorzystującą pneumatyczne gumowe mięśnie. W 2003 roku artysta otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Monash. W latach 2006–2011 pracował jako samodzielny pracownik naukowy i artysta wizytujący w MARCS Auditory Labs na Uniwersytecie Zachodniego Sydney w Australii. W 2010 roku Stelarc otrzymał grant od Rady Australijskiej na budowę mikrorobota i w tym samym roku został też wyróżniony prestiżową nagrodą Prix Ars Electronica Hybrid Arts. W latach 2006–2012 artysta udzielał się jako profesor sztuki performansu w szkole artystycznej na Uniwersytecie Brunel w Londynie. Obecnie Stelarc pracuje jako dyrektor Laboratorium Alternatywnych Anatomii w Szkole Projektowania i Sztuki (SODA) na Uniwersytecie Curtin w Perth. Jest też honorowym pracownikiem naukowym uczelni. Jego twórczość reprezentowana jest przez Scott Livesey Galleries w Melbourne.   Wystawiał swoje prace na całym świecie, a jego performanse można było podziwiać w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Australii. Zmieniał swoje ciało wizualnie i amplifikował je akustycznie. Nakręcił trzy filmy wewnątrz swojego ciała, filmując wnętrza swoich płuc, żołądka i trzy metry jelita grubego. W latach 1976–1988 stworzył dwadzieścia pięć performansów, w których jego ciało zwisało na hakach wbitych w skórę.    W swojej twórczości wykorzystuje narzędzia medyczne, protetykę, robotykę, systemy wirtualnej rzeczywistości, Internet i biotechnologię.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    T

    Patrick Tresset

    Francuski artysta i naukowiec, który zajmuje się działalnością artystyczną człowieka, sztuczną kreatywnością (computational creativity) i naszym stosunkiem do maszyn, w szczególności robotów. W kontekście swojej praktyki artystycznej Tresset wykorzystuje osiągnięcia robotyki do tworzenia autonomicznych, robotycznych urządzeń, które są sugestywnymi przedstawieniami artysty, a w pewien sposób także odzwierciedleniem jego samego. Roboty Tresseta powstają w oparciu o zaawansowane technologie, wykorzystując wyniki badań z dziedziny robotyki, widzenia komputerowego, sztucznej inteligencji i przetwarzania poznawczego (cognitive computing). Tresset od młodości czynnie interesował się programowaniem, malarstwem, rysunkiem i rzeźbą we Francji. Po uzyskaniu dyplomu w dziedzinie biznesowych systemów komputerowych przeniósł się do Londynu, gdzie zajmował się malarstwem. W latach 1991–2003 jego prace były wystawiane na wystawach indywidualnych i grupowych w Londynie i Paryżu. W 2003 r. Tresset utracił swoją umiejętność malowania i rysowania; od tamtej pory zajmuje się systemami komputerowymi i robotycznymi, które są w stanie symulować te działania artystyczne. W trakcie swoich badań Tresset rozpoczął studia magisterskie na kierunku informatyki w sztuce na Uniwersytecie Goldsmiths w Londynie, gdzie do 2013 r. kierował projektem Alkon II wspólnie z Prof. Frederickiem Fol Leymarie. Projekt Alkon II badał proces szkicowania z natury w oparciu o modelowanie komputerowe i robotykę. Tresset opracował także kurs robotyki kreatywnej dla studentów studiów podyplomowych na Goldsmiths w ramach programu magisterskiego na kierunku sztuk komputacyjnych. Tresset do niedawna pracował jako starszy wykładowca na Zukunftskolleg na Uniwersytecie w Konstancji (Niemcy), a aktualnie jest wizytującym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Goldsmiths w L
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    V

    Bill Vorn

    Kanadyjski artysta zamieszkały w Montrealu. Zajmuje się sztuką robotyczną od 1992 roku. W swoich instalacjach i performansach wykorzystuje robotykę i techniki śledzenia ruchu, a także dźwięk, światło, wideo i procesy cybernetyczne. Prowadzi badania nad tworzeniem sztucznego życia i technologiami Agent, wykorzystując artystyczną pracę opartą na estetyce sztucznych zachowań.  Równolegle do swej pracy artystycznej Bill Vorn wykłada nowe media na Uniwersytecie Concordia w Montrealu, związany jest z działającym tam Artificial Life Art Lab oraz kieruje robotyką w Hexagram. W roku 2001 uzyskał tytuł doktora za rozprawę Artificial Life as Media. Jego prace były prezentowane podczas licznych międzynarodowych wydarzeń, w tym Ars Electronica, ISEA, DEAF, Sonar, Art Futura, EMAF oraz Artec. Laureat nagrody Vida 2.0 (1999, Madryt), Leprecon Award for Interactivity (1998, Nowy Jork), Prix Ars Electronica Distinction (1996, Linz) oraz International Digital Media Award (1996, Toronto). Współpracował z wieloma kanadyjskimi artystami (m.in. Edouardem Lockiem, Robertem Lepage, Gilles’em Maheu, L.-P. Demersem oraz Istvanem Kantorem). Wraz z Tracym Howe’em powołał do życia w 1981 roku elektro-popowy zespoł Rational Youth. Wystawa Vorna pt. Histeryczne maszyny, odbyła się w 2014 roku w Centrum Sztku Współczesnej Łaźnia. Zaprezentowane histeryczne maszyny stanowiły doskonały przykład twórczości artysty. Każda z nich była aluminiową, ośmionożną formą zwisającą z sufitu, przypominającą kształtem ogromnego pająka. Roboty zaopatrzone w kilka systemów: sensoryczny, motoryczny i kontrolny, które wspólnie odgrywały rolę autonomicznego układu nerwowego. Sensory pozwalały maszynom odkryć obecność widzów w przestrzeni wystawienniczej a to, w dalszej kolejności, prowadziło je do podjęcia wobec nich różnych działań. billvorn.conc
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    W

    Jon Wozencroft

    Założyciel wytwórni Touch (1982 r.), którą stworzył jako środek służący poszukiwaniu „potężnej chemii” istniejącej pomiędzy dźwiękiem a wizualnymi środkami przekazu. Pośród najnowszych wydawnictw w katalogu wytwórni znajdują siępłyty takich artystów, jak Fennesz, Biosphere oraz Chris Watson, a także wielu innych. Wozencroft jest autorem książki pod tytułem „The Graphic Language of Neville Brody 1&2″, wydawanej przez wydawnictwo Thames & Hudson kolejno w latach 1988 i 1994. Był również kuratorem wystawy o tym samym tytule w londyńskim Victoria and Albert Museum w 1988 r. i w tokijskim Parco w 1990 r. W tym samym roku założył wraz z Nevillem Brodym FUSE, panel dyskusyjny o wpływie cyfrowych mediów na typografię i komunikację wizualną. Prace Jona Wozencrofta z zakresu fotografii oraz projektowania pojawiły się nie tylko w wydawnictwach spod znaku Touch, ale również w wielu publikacjach, jak Fax Art, Sampler, G1, Merz to Emigre oraz Beyond, z których najnowszą jest publikacja w Cover Art By. Artysta pracował w 1992 r. na stanowisku wydawcy w magazynie Vagabond (redagowanym wspólnie z Jonem Savage’em), a także jako redaktor/projektant serii „Heart and soul” zespołu Joy Division, przy której wznowieniu przez Warner Bros w 2007 r. brał udział. Wozencroft uczył w londyńskim Central Saint Martin’s School of Art and Design oraz The London College of Printing. Wykładał na wielu artystycznych uczelniach wyższych. Obecnie pracuje na stanowisku starszego wykładowcy w Szkole Komunikacji w Royal College of Art, gdzie zajmuje się tematem dźwięku i ruchomego obrazu. Pracuje nad projektem badawczym „Landscape and Perception” we współpracy z Paulem Devereux. Skupia się on badaniach dotyczących pejzażu dźwiękowego w Preseli w zachodnio-południowej Walii, s
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    Z

    Dr Ionat Zurr

    Artystka i badaczka w SymbioticA – Centrum Doskonalenia w Sztukach Biologicznych Szkoły Anatomii Biologii Człowieka Uniwersytetu Zachodniej Australii. Wraz z Oronem Cattsem stworzyła znany na świecie projekt  Tissue Culture and Art . Jest artystką – rezydentką Szkoły Anatomii Biologii Człowieka od 1996 roku i miała decydujący wpływ na utworzenie o środka SymbioticA w 2000 roku. Zurr uważana jest za pioniera w dziedzinie sztuk biologicznych. Wyniki jej badań były wielokrotnie publikowane, a jej prace wystawiane na świecie i znajdują się w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Ionat Zurr jest laureatką nagrody Discovery Australian Research Council (2012). Była stażystką w InStem Institute NCBS, Bangalore (2010) i wizytującym wykładowcą w Experimental Art Centrena Uniwersytecie Stanforda (2007) oraz w Tissue Emgineering & Organ Fabrication Laboratory w Massachusetts General Hospitalna Harvard Medical School (2000 – 2001). Wystawiała prace w MoMA, Mori Museum w Tokio, na Ars Electronica w Linzu, GOMA w Brisbane i wielu innych.  www.tcaproject.org  
    Czytaj więcej