Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • ZAREJESTROWANE WYKŁADY I SPOTKANIA ART+SCIENCE

    Aktualności | 30-03-2020
    Zebraliśmy dla Państwa najbardziej interesujące zarejestrowane wykłady, spotkania i panele dyskusyjne w CSW ŁAŹNIA w ramach programu Art+Science Meeting od rozpoczęcia projektu w 2011 roku. Wydarzenia zostały pogrupowane według kategorii oraz języka, w którym można je obejrzeć.     WYKŁADY W JĘZ. POLSKIM    Ryszard Kluszczyński – W stronę kreacji post-ludzkiej. Od sztuki kinetycznej do bio-robotycznej     W latach 50. minionego wieku, za sprawą Nicolasa Schöffera wyłoniła się tendencja artystyczna koncepcyjnie osadzona w ideach cybernetyki. Rzeźby cybernetyczno-spacjodynamiczne Schöffera to dzieła, które cechuje pewien zakres autonomii, pozwalający im w granicach wyznaczanych przez ich konstrukcję, reagować na zachowania publiczności, czy też, szerzej to ujmując, na zmiany zachodzące w ich otoczeniu. Proces autonom
    Czytaj więcej

    Aktualności | 30-03-2020
    123345
    Czytaj więcej
  • BEZ GRANIC. PRZETWORZONE CIAŁO - POSZERZONY MÓZG - USIECIOWIONA SPRAWCZOŚĆ

    Aktualności | 11-03-2020
    18.12.2019 - 16.02.2020 Wernisaż: 18.12.2019 Artyści: Marek Chołoniewski, Gina Czarnecki, Marco Donnarumma, Ulrike Gabriel, Jill Scott, Karolina Żyniewicz Kurator: Ryszard W. Kluszczyński ŁAŹNIA 1, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk - Dolne Miasto ŁAŹNIA 2, ul. Strajku Dokerów 5, Gdańsk - Nowy Port     Wystawa odnosiła się do współczesnych tendencji artystycznych pozostających w interakcjach z nauką, a w szczególności z neurologią i neuroinżynierią, badaniami nad sztuczną inteligencją i robotyką, biologią syntetyczną oraz psychologią. Poprzez zaproponowany zestaw dzieł proponuje także rozważania dotyczące współczesnych dyskursów transhumanistycznych i ich manifestacji w polu sztuki. Kierując uwagę w stronę problemów i praktyk podejmowanych zwykle w środowiskach naukowych wystawa poddaje refleksji konsekwencje ich przeniesienia w pole działań artystycznych, a tym samym i przest
    Czytaj więcej

    CIAŁO-MASZYNA

    Aktualności | 27-03-2020
    TERMIN: 16 STYCZNIA O 18.00 MIEJSCE: CSW ŁAŹNIA 1 DOLNE MIASTO POKAZ TYLKO DLA WIDZÓW PEŁNOLETNICH UWAGA: NIEKTÓRE Z FILMÓW POPRZEZ MIGANIE OBRAZU I ZMIANY W NATĘŻENIU ŚWIATŁA MOGĄ PRZYCZYNIĆ SIĘ DO ATAKU EPILEPSJI. KATEGORIA WIEKOWA: +18 Znaczny postęp w dziedzinie sztucznej inteligencji, przetwarzania danych i robotyki uaktualnia stare pytania, zarówno filozoficzne, jak i naukowe. W czym tkwi niezwykłość życia? Co odróżnia człowieka od maszyny? Pytania te podejmowane są przez twórców animacji, oferujących swoją wizję świata, w którym ciała są w trakcie procesu hybrydyzacji.    Zapraszamy na wyjątkowy pokaz filmowy, który odbędzie się  w ramach wystawy "Bez granic. Przetworzone ciało - Poszerzony mozg - Usieciowiona sprawczość". Zaprezentowanych zostanie 9 filmów kr&
    Czytaj więcej
  • KSIĄŻKA BEZ GRANIC - PRZETWORZONE CIAŁO – POSZERZONY MÓZG – ROZPROSZONA SPRAWCZOŚĆ

    Aktualności | 27-03-2020
    Publikacja towarzysząca zbiorowej wystawie „Bez granic. Przetworzone ciało - poszerzony mózg - usieciowiona sprawczość”  w CSW ŁAŹNIA.  Zebrane w książce teksty napisane zarówno przez badaczy jak i prezentujących na wystawie prace artystów podejmują temat interakcji działań artystycznych z nauką, a w szczególności z neurologią i neuroinżynierią, badaniami nad sztuczną inteligencją i robotyką, biologią syntetyczną oraz psychologią. Kierując uwagę w stronę problemów i praktyk podejmowanych zwykle w środowiskach naukowych wystawa oraz książka poddają refleksji konsekwencje ich przeniesienia w pole działań artystycznych, a tym samym i przestrzeń refleksji kulturowej, poddając je wielopłaszczyznowej analizie (estetycznej, poznawczej, etycznej). Autorzy/Autorki: Ryszard W. Kluszczyński, Karolina Żyniewicz, Jill Scott, Marile Hahn, Robert Atkins, Urszula Skiepko, Gina 
    Czytaj więcej

    ZBIGNIEW OKSIUTA - STUDIOLO. KOSMICZNE OGRODY

    Aktualności | 18-07-2019
    9 sierpnia–4 października 2019 Wernisaż: 9 sierpnia 2019, godz. 18:00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA 2, Gdańsk - Nowy Port, ul. Strajku Dokerów 5     Studiolo (z włoskiego) oznacza małe studio, gabinet, który służy do nauki, doświadczeń i badań. Zyskało popularność w dobie renesansu, jednak wywodzi się ze średniowiecza, kiedy tak określano przestrzeń do eksperymentów alchemicznych. W tym znaczeniu studiolo jest zalążkiem współczesnego laboratorium. Na wystawie „Studiolo. Kosmiczne ogrody” będzie prezentowane współczesne studiolo, eksperymentalna  przestrzeń do badan i hodowli roślin w nietypowych warunkach. Badania zgrupowane zostaną w trzy bloki: pierwszy jest poświęcony materiałom biologicznym, drugi technologiom, dzięki którym da się je kształtować i wykorzystać jako podłoże hodowlane, a trzeci pokazuje wachlarz
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Do nowoczesności | A. Leszczyński

Teksty | 24-11-2016
Nowoczesność i zacofanie nie są, oczywiście, tylko sprawą technologii – ani nawet przede wszystkim sprawą technologii. Nigdy nią nie były. Materialne symbole nowoczesności – fabryki, czołgi i szkoły w XX w., a autostrady, szybkie pociągi, szerokopasmowy internet i wysokie technologie w XXI w. – pokazują tylko część, i to najbardziej oczywistą, tego gigantycznego przedsięwzięcia, którym miało być wydźwignięcie się kraju zacofanego ku nowoczesności. Podejmowano je wielokrotnie w różnych krajach świata i w różnych kontekstach kulturowych i politycznych – w tym przynajmniej parokrotnie na ziemiach polskich. W czasie, kiedy w Polsce słowo modernizacja odmieniają przez przypadki politycy z lewej i z prawej strony, warto wiedzieć, że nie stąpamy tu wcale po dziewiczym gruncie.    *** Jak dogonić Zachód?   To pytanie elity krajów ubogich i peryferyjnych stawiały sobie przynajmniej od trzystu lat. Nie trzeba było wiele czasu – w niektórych krajach wystarczyło kilka dziesięcioleci, a tylko najbardziej opornym potrzeba było stu lat i więcej – by przewaga gospodarcza i militarna Zachodu, a także wyższy poziom życia, jakim cieszyli się jego mieszkańcy, stały się przedmiotem podziwu i pożądania. Tym więks
Czytaj więcej
Ludzie
  • Artyści / współpracownicy
    B

    Dmitry Bułatov

    (ur. 1968, Kaliningrad) – jest artystą, kuratorem i teoretykiem sztuki. W swych badaniach zgłębia różne aspekty interdyscyplinarnej sztuki mediów oraz estetykę submedialną. Jest autorem wielu artykułów i książek na temat sztuki współczesnej, a także redaktorem tomów zbiorowych. Do jego najważniejszych publikacji należą: BioMediale. Contemporary Society and Genomic Culture (Kaliningrad, 2004) oraz Evolution Haute Couture: Art and Science in the Post-Biological Age (Kaliningrad, t. 1, 2009; t. 2, 2013). Był kuratorem ponad dwudziestu ważnych wystaw w Rosji i poza jej granicami, w tym SOFT CONTROL: Art, Science and the Technological Unconscious, stanowiącej część programu Europejskiej Stolicy Kultury Maribor 2012. Jest dwukrotnym laureatem nagrody National Innovation Awardw dziedzinie sztuki współczesnej (2008, 2013). Był również nominowany do nagrody Golden Nica w kategorii Visionary Pioneers of Media Art (Prix Ars Electronica, Linz, 2014). Od roku 1998 pełni funkcję kuratora Bałtyckiego Oddziału rosyjskiego Narodowego Centrum Sztuki Współczesnej.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    C

    Pier Luigi Capucci

    (ur. 1955, Lugo) – jest naukowcem i teoretykiem w dziedzinie medioznawstwa. Jego zainteresowania obejmują również powiązania między sztuką, nauką i techniką. Jest autorem licznych publikacji książkowych, artykułów i wystąpień konferencyjnych. Do jego najważniejszych prac należą Reality of the Virtual (1993), The Technological (1994) i Art and Technologies (1996). W roku 1994 założył i kierował pierwszym włoskim czasopismem online „NetMagazine”, przemianowanym później na „Magnet”, poświęconym związkom sztuki i technologii. W roku 2000 założył „Noema”, czasopismo internetowe zajmujące się powiązaniami kultury, nauki i techniki. Uczestniczył w licznych międzynarodowych konferencjach na całym świecie. Wykładał na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie, na uczelniach w Bolonii, Florencji i Urbino, na SUPSI w Lugano oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Carrarze i NABA w Mediolanie. Obecnie zajmuje stanowisko profesora w Akademii Sztuk Pięknych w Urbino, jest także kierownikiem naukowym studiów doktoranckich T-Node PhD Research Program, prowadzonych w Planetary Collegium, Plymouth University (Wielka Brytania).  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Marco Donnarumma

    Marco Donnarumma jest artystą zajmującym się sztuką mediów i performansem, reżyserem, kompozytorem i badaczem. Od wczesnych lat dwutysięcznych w swojej sztuce łączy współczesny performans, sztukę mediów i muzykę komputerową aby badać niezgłebione materie ludzkiego ciała. Jest szeroko znany ze swoich performansów badajacych ciało poprzez fizykalność dźwięku, inżynierię technologiczną i badania nad ruchem. Posiada doktorat zdobyty na Uniwersytecie Goldsmith w Londynie i prowadzi badania na Akademie­ für Theater ­und Digitalität w Dortmundzie. Jego performansy i prace artystyczne pokazywane były w ponad 60 krajach i są regularnie pokazywane w widących instytucjach związanych ze sztuką, teatrem i tańcem. Jego obecne badania skupiają się na powiązania pomiędzy rytałem, sztuczną inteligencją i polityką ciała przez pryzmat abiekcji, przemocy i intymności.  W 2013 roku wziął udział w audiowizualnych interaktywnych performansach biofizycznych Bios@Techne@Art, które odbyły się w Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA. Wydarzenie to stanowiło prezentacje działań artystycznych, w których fizjologiczna aktywność ciała człowieka nie jest jedynie przedmiotem artystycznej eksploracji, ale przede wszystkim stanowi materialną podstawę artystycznej kreacji. Podczas prezentowanej w 2019 roku wystawy "Bez Granic. Przetworzone Ciało. Poszerzony Mózg. Usieciowiona Sprawczość" zobaczyć można było jego pracę "Amygdala/Calyx" oraz performans "Eingewaide" wykonany współnie z Margeritą Pevere.    marcodonnarumma.com  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    F

    Thomas Feuerstein

    (ur. 1968, Innsbruck) – studiował historię sztuki i filozofię na Uniwersytecie w Innsburcku. Oprócz twórczości artystycznej zajmuje się również pisaniem na tematy dotyczące sztuk pięknych i sztuki mediów. Od roku 1997 wykłada na uczelniach, również jako profesor wizytujący. W swych pracach Thomas Feuerstein łączy zróżnicowane techniki artystyczne, tworząc instalacje, grafiki, obrazy, rzeźby fotografie, sztuki radiowe i sztukę Internetu. Ważnym elementem jego twórczości jest scalanie aspektów werbalnych i wizualnych, odsłanianie ukrytych powiązań między faktem a fikcją oraz interakcja sztuki i nauki. Jego prace wystawiano w muzeach i galeriach na całym świecie, między innymi w ZKM Zentrum (Karlsruhe), mumok | Museum of Modern Art (Wiedeń), MUSEION | Museum of Modern and Contemporary Art (Bolzano), warszawskiej Zachęcie, Chronus Art Center (Szanghaj), Medialab Center (Madryt), Frankfurter Kunstverein (Frankfurt nad Menem) i na IV Moskiewskim Biennale Sztuki Współczesnej (Moskwa).  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    G

    James K. Gimzewski

    Profesor chemii Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, dyrektor Nano & Pico Characterization Core Facility w kalifornijskim NanoSystems Institute; dyrektor naukowy Art||Sci Center oraz główny badacz i wicedyrektor instytucji satelitarnych WPI Center for Materials Nanoarchitectonics (MANA) w Japonii. Zanim związał się z ULCA, był szefem zespołu w laboratorium badawczym IBM w Zurichu, gdzie przez ponad 18 lat zajmował się nanotechnologią.   Prof. Gimzewski był pionierem badań nad mechanicznym i elektrycznym kontaktem na poziomie pojedynczych atomów i molekuł z wykorzystaniem skanującej mikroskopii tunelowej (STM). Był też jedną z pierwszych osób, które przy wykorzystaniu tej technologii uzyskały obraz molekuły. Jego dokonania obejmują między innymi pierwsze wytworzenie opartych na technologii STM molekularnych nadstruktur w temperaturze pokojowej, przy wykorzystaniu sił fizycznych do przepychania molekuł na powierzchni, odkrycie jednomolekułowych silników i rozwój nowych mikromechanicznych sensorów nanotechnologicznych, które zgłębiają ostateczne granice czułości i mierzalności. To podejście zostało niedawno wykorzystane do zmieniania biochemicznego rozpoznania nanomechanikę. Jego obecne zainteresowania koncentrują się na nanomechanice komórek i bakterii. Zagadnienie to bada we współpracy ze szkołą medyczną i stomatologiczną UCLA.   Zaangażowany jest w projekty obejmujące takie techniki jak promieniowanie rentgenowskie, metoda piroelektryczna dokonywania fuzji jądrowej oraz profilowania DNA pojedynczej molekuły prof. Gimzewski angażuje  się także  w szereg projektów łączących sztukę i naukę, których efekty były pokazywane w muzeach na całym świecie.   W ostatnim czasie został wybrany na członka Royal Society oraz otrzymał dwa doktoraty honorowe. &
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Damien Hirst

    Urodził się w 1965 r. w Bristolu, dorastał w Leeds. W 1984 r. przeniósł się do Londynu, gdzie pracował jako robotnik budowlany, po czym rozpoczął studia licencjackie na kierunku sztuk pięknych na Goldsmiths College (1986–1989). Na drugim roku opracował i zorganizował wystawę grupową „Freeze”, której był kuratorem. Obecnie uznaje się ją za platformę, dzięki której wybił się nie tylko on, ale i całe pokolenie brytyjskich artystów. Od końca lat 80. XX w. Hirst eksperymentuje z różnymi środkami wyrazu, jak np. instalacje, rzeźby, obrazy czy rysunki, śledząc skomplikowane związki między sztuką, życiem i śmiercią. Jak sam stwierdził: „Sztuka jest o życiu, tak naprawdę nie może być o niczym innym… Nie ma nic innego”.   Za pomocą takich prac jak kultowy już rekin w formaldehydzie zatytułowany „Fizyczna niemożliwość śmierci w umyśle istoty żyjącej” (1991) czy „Na miłość boską” (2007) – platynowy odlew ludzkiej czaszki, w którym zatopiono 8 601 nieskazitelnych diamentów, Hirst analizuje i podaje w wątpliwość współczesne systemy przekonań, dochodząc przy tym do sedna wątpliwości nieodłącznie towarzyszących ludzkiej egzystencji. Damien Hirst mieszka i tworzy w Gloucester, hrabstwie Devon i Londynie.  Od 1987 r. na całym świecie zorganizowano ponad 80 indywidualnych wystaw Damiena Hirsta, a jego prace były pokazywane na ponad 260 wystawach grupowych. Najważniejsze wystawy indywidualne artysty: Qatar Museum Authority, ALRIWAQ Doha (2013–2014), Tate Modern, Londyn (2012), Palazzo Vecchio, Florencja (2010), Muzeum Oceanograficzne, Monako (2010), The Wallace Collection, Londyn (2009–2010), Galerie Rudolfinum, Praga (2009), Rijksmuseum, Amsterdam (2008), Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst, Oslo (2005), Museo Archeologico Nazionale, Neapol (2004).
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    J

    Geir Jenssen

    występuje także pod pseudonimem Biosphere – norweski muzyk tworzący w stylu ambient oraz muzykę elektroniczną. Pochodzi z Tromsø, 400 kilometrów na północ od koła polarnego, co wyjaśnia arktyczne dźwięki w jego muzyce. Pseudonim Biosphere pochodzi od nazwy stacji Biosphere 2 Space Station Project.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    K

    Balázs Kovács

    Węgierski artysta dźwiękowy i performer, znany także pod pseudonimem Xrc. Tworzy instalacje i sztukę audio, które w głównej mierze bazują na nowoczesnej technologii i kulturowym tle. Autoteliczna twórczość artysty koncentruje się na ukazywaniu systemów i programów, dzięki którym powstają jego utwory.   W swoich pracach łączy sztukę dźwięku z instalacjami kinetycznymi i rozwiązaniami sieciowymi. Tworzy obiekty sitespecific, które wkraczają w przestrzeń publiczną. Jest nauczycielem i współzałożycielem Instytutu Mediów i Sztuk Stosowanych PTEMK w Pecsu, na Węgrzech.   W 2013 roku Balázs Kovács poprowadził warsztaty Sound Draw: audio composition with visual gestures, które odbyły się w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia. Zajęcia opierały się na aplikacji, opracowanej przez samego artystę w latach 2011-2012. Urządzenie to służy do tworzenia partytur graficznych, przetwarzających obraz na dźwięk. Ponadto uczestnicy warsztatów korzystali z systemu do wizualnego słuchania. Zakończeniem projektu był koncert artysty zagrany wspólnie z uczestnikami zajęć.   http://kbalazs.periszkopradio.hu  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    L

    Kristjan Loðmfjörð

    Pod koniec lat 90. Kristján Loðmfjörð założył wraz z reżyserem Hafsteinnem G. Sigurðssonem stowarzyszenie filmowe Lortur. Na przełomie stuleci Lortur stał się dość liczną grupą młodych artystów działających w Reykjaviku, na Islandii, zajmujących się produkcją eksperymentalnych filmów, a także urządzających biennale sztuk wizualnych Drum Solo. Po ukończeniu akademii sztuk pięknych w 2006 roku, Kristján pracował jako artysta wizualny oraz jako reżyser i montażysta filmowy. W medium filmowym Kristján bada granicę pomiędzy sztukami wizualnymi i kinem, co pozwala mu na podkreślenie języka narracji wizualnej. Nagrody: główna nagroda filmowa Edda w Islandii w 2007 r. za film „Sins of the Fathers” (za scenariusz i montaż); trzecia nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2002 r. za film „The Jacket Everybody Wanted to Wear”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film Festival w 2002 r. za film „Morocco: Pale Arrogance”. Druga nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2001 r. za film „Up on Kjölur”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film festival w 2000 r. za film „Georg: a living tune”.  
    Czytaj więcej
  • Ż
    Artyści / współpracownicy
    Ż

    Karolina Żyniewicz

    Karolina Żyniewicz  to artystka i badaczka, absolwentka Wydziału Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych im.Wł. Strzemińskiego w Łodzi, doktorantka w programie Nature – Culture na wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Realizując projekty artystyczne w laboratoriach biologicznych prowadzi jednocześnie obserwacje etnograficzne/autoetnograficzne, które stanowią bazę dla jej rozważań o roli nie ludzkich aktorów: bytów liminalnych, biofaktów, organizmów transgenicznych w tworzeniu współczesnej kultury. Jej projekty prezentowane są zarówno w ramach wystaw (np. Pokusa nieśmiertelności –Centrum Nauki Kopernik, Uporczywe upodobanie – Galeria Labirynt w Lublinie), jak i konferencji i festiwali (np. Taboo, Transgresion, Transcendance in Art&Science (Grecja, Meksyk), FEMeeting (Portugalia), Foro de Estudias Visuales (Meksyk). Istotną częścią jej praktyki stanowi pisanie tekstów, które umożliwiają prezentację performatywnego procesu tworzenia projektów art&science (Art&science –Autoetnografia artystki realizującej projekty w laboratoriach biologicznych, ,,Kultura i społeczeństwo’’, Ciało w świecie post-natury – byty liminalne. Projekt safe suicide, ,,Cięcie ciał-ruchome obrazy’’). Karolina Żyniewicz podkreśla w swojej pracy epistemiczny i dydaktyczny wymiar sztuki. W latach 2016-2018 współpracowała z działami edukacji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, zebrane doświadczenia wykorzystuje w warsztatach prowadzonych wokół własnych projektów.   www.karolinazyniewicz.com
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    M

    Dmitry::vtol:: Morozov

    (ur. 1986, Moskwa) – tworzy w szerokim zakresie sztuk technologicznych: robotyce, sztuce dźwięku i science art. Jest pierwszym seryjnym producentem syntezatorów muzyki i wideo w regionie postsowieckim. Oprócz komponowania muzyki i konstruowania instrumentów Morozov realizuje instalacje oraz popularyzuje circuit bending i DIY electronics na wykładach i warsztatach. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, między innymi w Narodowym Centrum Sztuki Współczesnej, MoMA, Muzeum Sztuki Współczesnej Garaż, Galerii Trietiakowskiej, Electromuseum, Laboratoria (Moskwa), Zentrum für Kunst und Medientechnologie (ZKM, Karlsruhe), Boulder Museum of Contemporary Art (Boulder), National Taiwan Museum of Fine Arts (Taizhong). Uczestniczył również w IV MBCA (Moskwa), SIGGRAPH 2016 (Anaheim) i festiwalach, takich jak Mirage (Lyon), Future Everything (Manchester) oraz CTM (Berlin). Jest laureatem Nagrody im. Siergieja Kuriochina (Rosja, 2013), Prix Cube (Francja, 2014) oraz wyróżnień konkursów VIDA 16.0 (Hiszpania, 2014) i Prix Ars Electronica (Linz, 2015).  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    O

    Zbigniew Oksiuta

    Zbigniew Oksiuta jest artystą, architektem i badaczem urodzonym w Mulawiczach na białostocczyźnie. W latach 1970-78 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1981-2010 r. mieszkał i pracował w Kolonii w Niemczech. Od 2010 wykłada na Wydziale Architektury, Rensselaer Polytechnic Institute w Troy, New York w USA. Artysta pracuje nad wizją biologicznej przyszłości. Jego projekty stanowią interdyscyplinarne przenikanie się elementów sztuki, architektury i nauk przyrodniczych. Brał udział w wielu wystawach międzynarodowych, między innymi: w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, na Międzynarodowych Targach Designu w Kolonia, w ArchiLab w Orleanie we Francji. W 2004 reprezentował Polskę na wystawie zbiorowej na Biennale Architektury w Wenecji. Prezentował swoje projekty na Ars Electronica w Linz w Austrii, na Biennale Sztuki Elektronicznej w Perth w Australii, w FACT Foundation for Arts and Creative Technology w Liverpoolu w Wielkiej Brytanii, na Biennale for Electronic and Unstable Art w Stavanger w Norwegii, w Galerii Arsenał w Białymstoku oraz w Broad Art Museum w Lansing w USA.  Wykładał gościnnie na wielu międzynarodowych uniwersytetach, w instytucjach artystycznych i naukowych.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    P

    Prof. Michael Punt

    Profesor na Wydziale Sztuki i Technologii Uniwersytetu w Plymouth, gdzie zwołuje zebrania grupy badawczej Transtechnology. Jest także redaktorem naczelnym „Leonardo Reviews”. Doktorat obronił na Uniwersytecie w Amsterdamie (Wczesne kino i świat obrazów technologicznych). Jest współautorem dwóch książek na temat mediów audio-wizualnych i świadomości. Opublikował ponad 80 artykułów na temat historii kina oraz technologii cyfrowej w najważniejszych pismach naukowych. Od kwietnia 2010 roku przewodzi dużemu projektowi badawczemu finansowanemu poprzez HERA i skupiającemu się na kreatywnej wymianie pomiędzy eksperymentalnymi i komercyjnymi filmowcami. http://www.trans-techresearch.net
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    R

    Boryana Rossa

    (ur. 1972) to bułgarska artystka interdyscyplinarna i kuratorka zajmująca się sztuką performansu, video artem i fotografią. Jej prace były prezentowane na całym świecie, m.in National Gallery of Fine Arts w Sofii, Goethe Institute, Moscow Biennial, Centrum Sztuki Feministycznej Elizabeth A. Sackler w Brooklyn Museum,Exit Art w Nowym Jorku, Bienniale for Electronic Art w Perth i Foundation for Art and Creative Technologies w Liverpoolu. Często współpracuje z artystą i twórcą filmowym Olegiem Mavromatim, zwykle pod nazwą ULTRAFUTURO – w ramach międzynarodowego kolektywu artystycznego powstałego w 2004 roku. Otrzymała liczne stypendia i nagrody, m.in. Gaudenz B. Ruf Award for New Bulgarian Art, The Essential Reading for Art Writers Award from the Institute of Contemporary Art in Sofia i New York Foundation for the Arts Fellowship w 2014 w dziedzinie Digital/Electronic Arts.  Jest adiunktem na Wydziale Transmediów na Uniwersytecie Syracuse.
    Czytaj więcej
  • S
    Artyści / współpracownicy
    S

    Urszula Skiepko

    Urszula Skiepko  jest absolwentką Performatyki na Uniwesytecie J. Od kilku lat związana z branżą nowych technologii.  Była QA Specialist w projektach VR & AR, aktualnie współpracuje z  marką DataWorkshop, skupioną wokół tematu  praktycznego zastosowania  Machine Learning i edukacji w tym zakresie. Współorganizatorka międzynarodowej konferencji - DWCC: Machine Learning Conference, także kurator wystawy sztuki  ML, która odbyła się w ramach tej konferencji w 2019 roku. W wolnych chwilach zgłębia także koncepcję cyborga w nauce i kulturze, zainteresowana szeroko rozumianymi interakcjami człowieka z nowymi technologiami, szczególnie VR, AR, AI i BCI.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    T

    Patrick Tresset

    Francuski artysta i naukowiec, który zajmuje się działalnością artystyczną człowieka, sztuczną kreatywnością (computational creativity) i naszym stosunkiem do maszyn, w szczególności robotów. W kontekście swojej praktyki artystycznej Tresset wykorzystuje osiągnięcia robotyki do tworzenia autonomicznych, robotycznych urządzeń, które są sugestywnymi przedstawieniami artysty, a w pewien sposób także odzwierciedleniem jego samego. Roboty Tresseta powstają w oparciu o zaawansowane technologie, wykorzystując wyniki badań z dziedziny robotyki, widzenia komputerowego, sztucznej inteligencji i przetwarzania poznawczego (cognitive computing). Tresset od młodości czynnie interesował się programowaniem, malarstwem, rysunkiem i rzeźbą we Francji. Po uzyskaniu dyplomu w dziedzinie biznesowych systemów komputerowych przeniósł się do Londynu, gdzie zajmował się malarstwem. W latach 1991–2003 jego prace były wystawiane na wystawach indywidualnych i grupowych w Londynie i Paryżu. W 2003 r. Tresset utracił swoją umiejętność malowania i rysowania; od tamtej pory zajmuje się systemami komputerowymi i robotycznymi, które są w stanie symulować te działania artystyczne. W trakcie swoich badań Tresset rozpoczął studia magisterskie na kierunku informatyki w sztuce na Uniwersytecie Goldsmiths w Londynie, gdzie do 2013 r. kierował projektem Alkon II wspólnie z Prof. Frederickiem Fol Leymarie. Projekt Alkon II badał proces szkicowania z natury w oparciu o modelowanie komputerowe i robotykę. Tresset opracował także kurs robotyki kreatywnej dla studentów studiów podyplomowych na Goldsmiths w ramach programu magisterskiego na kierunku sztuk komputacyjnych. Tresset do niedawna pracował jako starszy wykładowca na Zukunftskolleg na Uniwersytecie w Konstancji (Niemcy), a aktualnie jest wizytującym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Goldsmiths w L
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    V

    Tanja Visosevic

    Artystka interdyscyplinarna, zajmująca się również krytyką i teorią filmu oraz edukacją. W swoich projektach artystycznych eksploruje zajmujące ją dziedziny kultury i filozofii, stosując w tym celu technologie i strategie filmowe, performans i bio art. Jej główne zainteresowania to instynkt życia i śmierci, polityka tożsamości oraz nowatorskie możliwości, jak też efekty uboczne nowych technologii. Wiele spośród twórczych działań Visosevic dotyczy rewolucji w kulturze audiowizualnej dokonującej się za pomocą technologii cyfrowych – ten aspekt jest obecny w jej interaktywnych performansach komórkowych (np. Oh Bon! zamówiony przez Fremantle Arts Centre w 2008 r. w ramach Bon Scott Project), a także w projekcie Bio-KinaThe Living Screen („Żyjący ekran”), opracowanym i przygotowanym w SymbioticA – Centrum Doskonałości w Sztukach Biologicznych. W pracach tych zawarta jest zaawansowana poetyka, która sytuuje sztukę Visosevic w obrębie rosnącego kręgu nowych gatunków i doświadczeń filmowych.  Visosevic wykłada w Szkole Komunikacji i Sztuki na Uniwersytecie im. Edith Cowan, gdzie łączy badania w dziedzinie nowych platform medialnych z uczeniem studentów zrozumienia charakteru i doświadczeń ruchomego obrazu.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    W

    Where Dogs Run

    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    Z

    Dr Ionat Zurr

    Artystka i badaczka w SymbioticA – Centrum Doskonalenia w Sztukach Biologicznych Szkoły Anatomii Biologii Człowieka Uniwersytetu Zachodniej Australii. Wraz z Oronem Cattsem stworzyła znany na świecie projekt  Tissue Culture and Art . Jest artystką – rezydentką Szkoły Anatomii Biologii Człowieka od 1996 roku i miała decydujący wpływ na utworzenie o środka SymbioticA w 2000 roku. Zurr uważana jest za pioniera w dziedzinie sztuk biologicznych. Wyniki jej badań były wielokrotnie publikowane, a jej prace wystawiane na świecie i znajdują się w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Ionat Zurr jest laureatką nagrody Discovery Australian Research Council (2012). Była stażystką w InStem Institute NCBS, Bangalore (2010) i wizytującym wykładowcą w Experimental Art Centrena Uniwersytecie Stanforda (2007) oraz w Tissue Emgineering & Organ Fabrication Laboratory w Massachusetts General Hospitalna Harvard Medical School (2000 – 2001). Wystawiała prace w MoMA, Mori Museum w Tokio, na Ars Electronica w Linzu, GOMA w Brisbane i wielu innych.  www.tcaproject.org  
    Czytaj więcej