Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Aktualności
  • Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński

    Aktualności | 24-01-2017
    Czwartek, 26 stycznia 2017, godz. 18.00 Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk SZTUKA, EKSPERYMENT I TECHNONAUKA Odczyt Chrisa Saltera (Concordia University, Montreal) + promocja książki towarzyszącej wystawie Zgiń i znów się przemień, którą poprowadzi prof. Ryszard W. Kluszczyński Czym właściwie zajmują się artyści działający w dziedzinie nauki i techniki? W mojej najnowszej książce Alien Agency: Experimental Encounters with Art in the Making (MIT Press, 2015) dociekam, jak twórcy-naukowcy kreują nowe performatywne asamblaże kwestionujące nasze tryby doświadczania świata oraz wywołujące, a jednocześnie destabilizujące nowe zjawiska i nasze sposoby postrzegania tych zjawisk. Jak artystyczna materia – „tworzywo świata” – zachowuje się i działa poza zamysłami twórcy, stając się czymś nieznanym i obcym? Jak to się dzieje, że
    Czytaj więcej

    WYSTAWA: Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

    Aktualności | 22-11-2016
    LAZNIA 1 ul.Jaskółcza 1. Gdańsk - DOLNE MIASTO 25.11.2016 – 29.01.2017   Wernisaż: 25.11. 2016 (piątek), godz. 18.00 Perfromans inauguracyjny: 25.11.2016 (piątek), godz. 19.00 Panel dyskusyjny z udziałem artystów i kuratora: 26.11.2016 (sobota), godz. 13:00-20:00   Artyści: James Auger i Jimmy Loizeau, Dmitry ::vtol:: Morozov, Louise-Philippe Demers, Where Dogs Run: Olga Inozemtseva, Natalia Grekhova i Alexey Korzukhin, Thomas Feuerstein, Heather Dewey-Hagborg, Pedro Lopes, Verena Friedrich Kurator: Dmitry Bulatov Koordynacja: Jolanta Woszczenko
    Czytaj więcej
  • Prezentacja:Three Robots named Paul. Patrick Tresset

    Aktualności | 22-11-2016
     Pokaz instalacji i promocja publikacji „Rysy ludzkie” z cyklu Art & Science Meeting w Centrum Nauki „Kopernik” w Warszawie   Pokaz instalacji: 1.09-4.09.2016 Panel dyskusyjny: 2.09.2016 (piątek), godz. 18.00 Kurator: Ryszard W. Kluszczyński Koordynacja : Michalina Domoń   W panelu wezmą udział prof. Ryszard Kluszczyński, Patrick Tresset i Jadwiga Charzyńska. Dyskusja odbędzie się w kawiarni na 1. piętrze. Organizatorem prezentacji jest CSW ŁAŹNIA w Gdańsku.   Prezentacja instalacji francuskiego artysty i naukowca, Patricka Tresseta, towarzysząca promocji wydawnictwa Art&Science Meeting, dotyczy problematyki twórczości, zarówno ludzkiej jak i komputerowej, oraz naszych relacji z maszynami nowej generacji. Dzieła artysty to formy robotyczne, które dzięki wykorzystaniu przygotowanych w tym celu programów kompu
    Czytaj więcej

    Nowa publikacja z cyklu "Art and Science meeting"

    Aktualności | 21-11-2016
    Na początku tego roku ukazała się kolejna, dwujęzyczna publikacja z cyklu „Art plus Science Meeting” - „Sztuka bio -robotyczna i jej konteksty kulturowe”/„Bio- robotic art and its cultural contexts”. Tym razem książka poświęcona jest twórczości Guya Ben- Ary, artysty, którego wystawa „Nervoplastica” prezentowana była w CSW Łaźnia w czerwcu ubiegłego roku. Redaktorem wydania jest kurator projektu prof. Ryszard Kluszczyński, którego wstęp publikujemy poniżej. Fragment publikacji do pobrania:     Pół-żyjąca sztuka w poszukiwaniu autora   Biografia Guya Ben-Ary’ego, izraelskiego artysty urodzonego w Stanach Zjednoczonych i od wielu lat mieszkającego w Australii, swoją nomadyczną złożonością dobrze koresponduje z charakterem tworzonych przezeń dzieł. Jego twórczość łączy w sobie bowiem, w
    Czytaj więcej
Publikacje
Teksty

Rozwijanie żyjących sytemów (wywiad z Ch. Sommerer & L. Mignonneau) | Kamila Wielebska

Teksty | 24-11-2016
KW: W wielu swoich pracach rezygnujecie z części swojej roli w procesie twórczym, jaka przypisana jest artystom. Zamiast być czymś w rodzaju demiurga, pozwalacie widzom wziąć udział w samym akcie kreacji. Dlaczego? Co jest dla was ważniejsze – zmienić tradycyjny status artysty-kreatora? Czy też sprowokować ludzi do działania? Czy aspekt interaktywności publiczności jest szczególnie ważny w waszych pracach, a jeśli tak – dlaczego? CS&LM: W naszych pracach zainteresowani jesteśmy uczestnictwem publiczności jako ważnego czynnika w procesie tworzenia dzieła. W ramach kierunków takich jak happening, Fluxus, performance, Early Electronic Art (wczesna sztuka elektroniczna), Art and Technology (E.A.T.), Expanded Cinema, akcjonizm, a także sztuka cybernetyczna publiczność i uczestnik zyskiwali coraz większą rolę dopełniającą wydarzenie artystyczne. Nowy dialog pomiędzy artystą, publicznością a dziełem sztuki negocjowano od lat 30. Od lat 70., dzięki technologiom interaktywnym, można było przesunąć tę wymianę i sprzężenie zwrotne jeszcze dalej i sprawić, by publiczność dostarczała danych wynikających z jej interakcji jako ważnego elementu w rozwoju dzieła. We wczesnych latach 90., kiedy rozpoczynaliśmy naszą działalność, większość wczesnej sztuki interaktywnej nadal w du
Czytaj więcej
Ludzie
  • Artyści / współpracownicy
    B

    blackhole-factory

    Grupa artystów intermedialnych, która ma swoją siedzibę w Braunschweig w Niemczech. Członkami grupy są Elke Utermoehlen, Martin Slawig i Martin Kroll. blackhole-factory tworzy performansy i instalacje, które wykorzystują kreatywne napięcie pomiędzy technologią informacyjną a fizyczną obecnością ciał w przestrzeni, badając możliwe metody zwiększenia przestrzeni i percepcji. Zazwyczaj w swoich projektach wykorzystują znalezione materiały, nagrania terenowe, wywiady, elektronikę lo-tech, custom software, czujniki i zindywidualizowane interfejsy. Ich projekty site-specific badają aspekty życia codziennego i tożsamości, skupiając się na przestrzeni miejskiej i zagadnieniach etnologicznych i antropologicznych. W 2010 roku założyli integracyjne centrum badań teatralnych, przesłuchań i performansów „Theaterkaus Kunstmühle” w Braunschweig. www.blackhole-factory.com    
    Czytaj więcej
  • C
    Artyści / współpracownicy
    C

    Wojciech Cwyk

    Operator dźwięku, specjalizujący się w produkcji filmów dokumentalnych, współautor reportaży, filmów reklamowych, autor opracowań muzycznych. Absolwent Politechniki Gdańskiej. Przez wiele lat związany z Video Studio Gdańsk – pierwszym niezależnym producentem telewizyjnym w Polsce. Uczestnik wyjazdów na Bliski Wschód. Współpracuje z firmami producenckimi i stacjami telewizyjnymi z Polski i zagranicy. Pracował przy filmach dokumentalnych i fabularnych m.in. „Nauczanie początkowe”, „Przerwany lot”, „W sypialni”.
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    D

    Marco Donnarumma

    Artysta zajmujący się nowymi mediami i sztuką dźwięku. Performer i nauczyciel akademicki. Urodził się we Włoszech, aktualnie mieszka i pracuje w Londynie.   Łącząc w swej twórczości badania nad biomediami, muzykę, teatr, performans, społecznościowe praktyki partycypacyjne (open source) i kodowanie subwersyjne, Donnarumma poszukuje relacji pomiędzy twórczością krytyczną i humanistycznym podejściem do technologii. Jego biofizycznych system Xth Sense zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na nowatorskie instrumenty muzyczne Margaret Guthman Musical Instrument Competition i został uznany w 2012 roku za najbardziej innowacyjny instrument muzyczny przez Georgia Tech Center for Music Technology w USA.    Donnarumma występował i wykładał w 40 krajach, w tym w USA i Południowej Ameryce, Europie, Indiach, Chinach, Korei Południowej i Australii. Jego prace były prezentowane na wielu międzynarodowych festiwalach sztuki nowych mediów (ISEA, Venice Biennale, Biennale WRO), festiwalach muzycznych (FILE, Sonorities, Némo, Mapping, Piksel, Re-New, Laboral, EMAF) i znaczących konferencjach naukowych (NIME, ICMC, Pure Data Convention, Linux Audio Conference@Stanford CCRMA, SICMF).   Projekty Donnarummy zyskały szerokie zainteresowanie mediów, były przedstawiane i recenzowane w mediach takich, jak: BBC, Reuters, Wired, Create Digital Music, We Make Money Not Art, Rhizome, Weave, Digicult. Donnarumma był rezydentem znaczących instytucji artystycznych, takich jak: Inspace (UK) oraz National School of Theatre and Contemporary Dance (Dania). Jego prace były finansowane przez Komisję Europejską, British Council, Creative Scotland, New Media Scotland, and the Danish Arts Council.   Aktualnie pracuje i przygotowuje rozprawę doktorską pod kierunkiem prof. Atau Tanaki w Embodied Audio Visual Interaction (EAVI) Research Group, Goldsmiths, Unive
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    E

    Anders Eiebakke

    Urodzony 1970 r. w Oslo, Anders to artysta zajmujący się technologią dronów od 2007 roku. Jedną z jego prac jest dron zamówiony przez Norweski Urząd Ochrony Danych. Prezentował swoje prace oparte na technologii dronowej m.in. na Manifesta Biennale (2010 r.), Les Rencontres Internationales (2012 r.), Vestfossen Kunstlaboratorium (2014 r.). Projektuje własne urządzenia latające, które prezentuje wraz z nagraniami wideo o zabarwieniu politycznym, dokonywanymi z lotu ptaka. Eiebakke jest także autorem esejów o dronach oraz występuje w charakterze eksperta w radiu norweskim oraz innych mediach. Aktualnie pracuje nad wystawą zbiorową w Kunstnernes Hus w Oslo poświęconą relacjom sztuki i wojny. Eiebakke jest także członkiem norweskiej drużyny narodowej w dyscyplinie akrobatyki lotniczej.  http://www.anderseiebakke.no    
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    F

    Ken Feingold

    Współczesny amerykański artysta konceptualny, zajmujący się sztuką wideo, rysunkiem, filmem, rzeźbą i instalacjami artystycznymi od 1974 roku. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. W 2003 roku otrzymał stypendium Rockefeller Foundation Media Arts, a w 2004 roku Stypendium Guggenheima. Wykładał m.in. na Uniwersytecie Princeton i Cooper Union for the Advancement of Art and Science. Jego prace były pokazywane m.in. w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Tate Liverpool i Whitney Museum of American Art.  W 2014 roku w ramach projektu Art+Science Meeting odbyła się jego wystawa Figury mowy: Skradzione głosy. Wystawa obejmowała 3 instalacje amerykańskiego artysty: Hell (2013), Animal, Vegetable, Mineralness of Everything (2004) oraz Interior (1997). Feingold podejmował w tych pracach kwestię tożsamości i sztucznej inteligencji. Wystawie towarzyszł panel dyskusyjny w CSW Łaźnia, w którym udział wzięli m.in.: Ken Feingold, Stelarc, Ryszard W. Kluszczyński oraz Grzegorz Klaman. http://www.kenfeingold.com/  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    G

    Dmitry Galkin

    (ur. 1975, Omsk) jest naukowcem, teoretykiem sztuki i kuratorem. Doktoryzował się na Państwowym Uniwersytecie w Tomsku, gdzie w roku 2002 otrzymał stopień kandydata nauk (pol. doktor), a w roku 2013 tytuł doktora nauk (pol. doktor habilitowany). Jego badania skupiają się na kulturowej dynamice w warunkach rozwoju technologicznego (w którym kultura cyfrowa przechodzi w kulturę sztucznego życia) oraz na analizie historii / estetyki praktyk twórczych czerpiących z techniki. Galkin jest autorem licznych artykułów na temat historii i teorii kultury cyfrowej; opublikował również monografię Digital Culture: Shift to Artificial Life (Tomsk University Press, 2013). Prowadził badania na George Washington University (USA) i Lancaster University (Wielka Brytania). Wygłaszał również wykłady i przedstawiał prezentacje na międzynarodowych konferencjach, takich jak NeoLife 2015 (Perth), EdCrunch 2015 (Moskwa), TEDx Tomsk (2013). Aktualnie pełni funkcję profesora w Instytucie Sztuki i Kultury oraz w Centrum PAST Narodowego Badawczego Uniwersytetu Tomskiego (Tomsk, Rosja).  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    H

    Jens Hauser

    (ur. 1969, Schwerte) – jest kuratorem, pisarzem i teoretykiem mediów. Pracownik naukowy Wydziału Sztuki i Studiów Kulturowych oraz Muzeum Medycyny (Medicinsk Museion) Uniwersytetu Kopenhaskiego, a także współpracownik naukowy Wydziału Sztuki, Historii Sztuki i Wzornictwa na Michigan State University. Był kuratorem między innymi wystaw: L’Art Biotech (Nantes, 2003), Still, Living (Perth, 2007), sk-interfaces (Liverpool, 2008/Luksemburg, 2009), Article Biennale (Stavanger, 2008), Transbiotics (Ryga, 2010), Fingerprints... (Berlin, 2011/Monachium, 2012), Synth-ethic (Wiedeń, 2011), assemble | standard | minimal (Berlin, 2015), SO 3 (Belfort, 2015), Wetware (Los Angeles, 2016). Hauser zasiada w jury międzynarodowych konkursów i festiwali Ars Electronica, Transitio i Vida oraz jest członkiem wielu fundacji naukowych. Jest także współzałożycielem i współpracownikiem europejskiego kulturalnego kanału telewizyjnego ARTE oraz autorem licznych reportaży i audycji radiowych.  
    Czytaj więcej
  • J
    Artyści / współpracownicy
    J

    Geir Jenssen

    występuje także pod pseudonimem Biosphere – norweski muzyk tworzący w stylu ambient oraz muzykę elektroniczną. Pochodzi z Tromsø, 400 kilometrów na północ od koła polarnego, co wyjaśnia arktyczne dźwięki w jego muzyce. Pseudonim Biosphere pochodzi od nazwy stacji Biosphere 2 Space Station Project.
    Czytaj więcej
  • K
    Artyści / współpracownicy
    K

    Christina Kubisch

    Absolwentka malarstwa, muzyki (flet oraz kompozycja) i elektroniki w Hamburgu, Grazu, Zurichu i Mediolanie. Początkowo pracowała jako flecistka wykonując muzykę współczesną, jednak po pewnym czasie zaczęła tworzyć własne kompozycje, które często łączyła z wideo. Od końca lat 70 skupiła się na instalacjach i rzeźbach dźwiękowych oraz na pracy ze światłem. Tworzy głównie kompozycje elektro-akustyczne, pisała także utwory dla zespołów i tworzyła prace audio dla radia. Artystka otrzymała wiele grantów oraz nagród, w tym grant kompozytorski miasta Berlina (1995), Niemiecką Nagrodę Sztuki Dźwięku (2008), wyróżnienie na Ars Electronica (2008), Nagrodę SR Media Art Award (2009), City Sound Art Bonn / Beethovenstiftung (2013). Od 1974 roku tworzyła wystawy solowe w Europie, USA, Australii, Japonii oraz Ameryce Południowej. Brała również udział w licznych międzynarowodych festiwalach i wystawach grupowych, takich jak: Pro Musica Nova, Bremen (1976 i 1980), Biennale w Wenecji (1980 i 1982), Ars Electronica, Linz (1987), Musik und Raum na festiwalu w Lucernie (2004), Europejska Stolica Kultury (2010). Jej muzykę publikowały takie wytwórnie jak Cramps Records, Edition RZ, ampersand, semishigure, Die Schachtel, Olof Bright, AA Records, Important Records, Gruenrekorder i inne. Christina Kubisch jest profesorem wizytującym na uniwersytetach w Maastricht, Paryżu, Oxfordzie i Berlinie. W latach 1994 – 2013 była profesorem Sztuk Audiowizualnych na Akademii Sztuk Pięknych w Saarbrücken. Od roku 1997 jest członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Obecnie, od 2013 roku, jest członkiem rady uniwersyteckiej zajmującym się badaniami naukowymi na Oxford Brookes University. www.christinakubisch.de  
    Czytaj więcej
  • L
    Artyści / współpracownicy
    L

    Kristjan Loðmfjörð

    Pod koniec lat 90. Kristján Loðmfjörð założył wraz z reżyserem Hafsteinnem G. Sigurðssonem stowarzyszenie filmowe Lortur. Na przełomie stuleci Lortur stał się dość liczną grupą młodych artystów działających w Reykjaviku, na Islandii, zajmujących się produkcją eksperymentalnych filmów, a także urządzających biennale sztuk wizualnych Drum Solo. Po ukończeniu akademii sztuk pięknych w 2006 roku, Kristján pracował jako artysta wizualny oraz jako reżyser i montażysta filmowy. W medium filmowym Kristján bada granicę pomiędzy sztukami wizualnymi i kinem, co pozwala mu na podkreślenie języka narracji wizualnej. Nagrody: główna nagroda filmowa Edda w Islandii w 2007 r. za film „Sins of the Fathers” (za scenariusz i montaż); trzecia nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2002 r. za film „The Jacket Everybody Wanted to Wear”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film Festival w 2002 r. za film „Morocco: Pale Arrogance”. Druga nagroda na festiwalu filmów krótkometrażowych 2001 Frames w 2001 r. za film „Up on Kjölur”. Pierwsza nagroda podczas Reykjavík Short Film festival w 2000 r. za film „Georg: a living tune”.  
    Czytaj więcej
  • Ł
    Artyści / współpracownicy
    Ł

    Paweł Łaźniak

    Montażysta filmowy – ukończył Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Po ukończeniu szkoły, rozpoczął działalność komercyjną (Open-Productions – od 2006, następnie lazniak.com  - od 2010) W realizacji projektów komercyjnych związanych z filmem zajmuje się również kreowaniem obrazu, dźwiękiem specjalizując się jednak w montażu kreatywnym . Do roku 2013 pracował nad projektami, które emitowane były między innymi w MTV, VIVA, 4fun.TV, Extreme Sports Channel, Polsat, Polsat Sport, ESPN, TVN, TVN Turbo, TVN24, TVP, Discovery Channel (USA) i w wielu innych. http://lazniak.com/  
    Czytaj więcej
  • M
    Artyści / współpracownicy
    M

    Oleg Mavromatti

    (ur. 1965, Rosja) to interdyscyplinarny artysta i filmowiec, a także jeden z czołowych przedstawicieli moskiewskiego akcjonizmu – radykalnego fenomenu, który pojawił się na moskiewskiej scenie performansu w latach 90. XX w. Był członkiem legendarnych moskiewskich grup zajmujących się performance artem, takich jak „Wywłaszczenie z terytorium sztuki” oraz NECEZIUDIK. W 1995 r. Mavromatti założył niezależny związek filmowy SUPERNOVA, który stał się twierdzą radykalnego moskiewskiego kina. Za swoje krytyczne prace i filmy (np. słynny performans „Nie wier’ glazam” – „nie wierz swoim oczom”) Mavromatti został w 2000 r. postawiony przed sądem, a jego archiwum artystyczne i filmowe zostało skonfiskowane. W konsekwencji większość jego wczesnych prac została zniszczona lub można je obejrzeć tylko na kasetach VHS. Mavromatti wyjechał z kraju w 2000 r. i od tamtej pory mieszka w Bułgarii i Nowym Jorku.   W Bułgarii Rossa i Mavromatti założyli kolektyw artystyczny ULTRAFUTURO – międzynarodową grupę artystów zaangażowanych w kwestie technologii i nauki oraz ich implikacje dla społeczeństwa. Ich prace były prezentowane m.in. na Biennale Sztuki Elektronicznej (BEAP) w Perth, a także w Fundacji Sztuki i Technologii Kreatywnych (FACT) w Liverpoolu i Stowarzyszeniu na rzecz Sztuki i Technologii (SAT) w Montrealu.  
    Czytaj więcej
  • Artyści / współpracownicy
    N

    BJ Nielsen

    Artysta dźwiękowy, zajmujący się field recordingiem. Jego twórczość oparta jest na dźwiękach natury oraz ich wpływie na ludzi. Wykorzystuje w swojej pracy głównie nagrania terenowe oraz kompozycje elektroniczne. Tworzył na potrzeby produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych, tanecznych. Pracował także jako sound designer. Jego najnowszy album wydany przez wytwórnię Touch, zatytułowany „The Eye Of The Microphone” jest osobistą interpretacją dźwięków Londynu. Obecnie pracuje nad projektem „The Acoustic City” – książką z płytą CD, której współredaktorem jest Matthew Gandy. www.bjnilsen.com    
    Czytaj więcej
  • O
    Artyści / współpracownicy
    O

    Maciej Ożóg

    Artysta dźwięku, teoretyk kultury i mediów. Od początku lat 90. uczestniczył w scenie muzyki eksperymentalnej w Polsce. Założyciel i współzałożyciel licznych projektów muzycznych (m.in. Spear, Ben Zen, Aural Treat, Sub Spa, Quantum Vacuum Oscillator, Nonstate). Tworzy performansy audiowizualne, instalacje oraz filmy wideo. W swych solowych performansach dokonuje krytycznej eksploracji przestrzeni liminalnej pomiędzy fizyczną, biologiczną aktywnością ciała a niewidzialną sferą fal elektromagnetyczną generowanych przez urządzenia bezprzewodowe, tworzących wielopłaszczyznowe relacje w obrębie przestrzeni hybrydycznej. Wykorzystuje specjalnie zaprojektowane oraz zmodyfikowane instrumenty oraz urządzenia elektroniczne cyfrowe i analogowe. Ożóg jest autorem licznych tekstów teoretycznych dotyczących estetyki nowych mediów, sztuki krytycznej, filmu awangardowego, wideo i muzyki eksperymentalnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują studia nad nadzorem, problematykę społeczeństwa sieci, media taktyczne, sztukę biologiczną oraz posthumanizm. Pracuje w Zakładzie Mediów Elektronicznych Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1998-2002 prowadził wytwórnię płytową Ignis Projekt wydającą eksperymentalną muzykę elektroniczną i elektroakustyczną. Wśród artystów, których płyty ukazały się nakładem Ignis są m.in.: Francisco Lopez, Ultra Milkmaids, Vance Orchestra, Indra Karmuka, Crawl Unit, Origami Arktika, Chaos As Shelter, EA and Spear. Jako kurator organizował i współorganizował liczne koncerty i wystawy – 3 edycje multimedialnej wystawy “Die Kunst Ist Toth”, koncerty Coil, Noise Makers Fifes, Column One, Troum, Xaviere Charles, Zbigniew Karkowski, Aube, Tetsuo Furudate, Asmus Tietchens i wiele innych. W latach 2005-2009 był kuratorem programu „Poza horyzont” (muzyka eksperymentalna, nowe media). 
    Czytaj więcej
  • P
    Artyści / współpracownicy
    P

    Porcje Rosołowe

    Duet, w którego skład wchodzą Mateusz Wysocki (znany również jako Fischerle) i Lech Nienartowicz. Porcje eksplorują wszelkiego rodzaju dźwiękowe usterki. Często skupiają się również na organicznej naturze dźwięku i percepcji słuchacza, czego wyrazem była przygotowana wspólnie z Justyną Kociszewską audiowizualna instalacja Grzyb i sekwoja pokazywana na festiwalu Reworks w Grecji. Ponadto ich prace dźwiękowe były prezentowane w Polsce, Irlandii, Portugalii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Prowadzą poświęcony muzyce eksperymentalnej label Pawlacz Perski. pawlaczperski.org  
    Czytaj więcej
  • R
    Artyści / współpracownicy
    R

    Jasia Reichardt

    Krytyk sztuki, redaktorka i organizatorka wystaw. Urodziła się w Polsce, ale od kilkudziesięciu lat mieszka w Londynie. Była zastępcą dyrektora ICA (Instytut Sztuki Współczesnej) w Londynie w latach 1963-71 oraz dyrektorem galerii sztuki Whitechapel w latach 1974-76. W szczególności interesuje się związkami pomiędzy sztuką i technologią oraz sztuką i historią idei. Niektóre z jej najważniejszych wystaw, takie jak „Between Poetry and Painting” (1965) czy „Cybernetic Serendipity” (1968) poświęcone były właśnie powiązaniom pomiędzy rozmaitymi dziedzinami. Główną ideą wystawy „Cybernetic Serendipity” było zbadanie roli cybernetyki w sztuce współczesnej. Jest autorką kilku publikacji, w tym „The Computer in Art” (1971), „Robots – Fact, Fiction and Prediction” (1978) oraz redaktorką „Cybernetics, Art and Ideas” (1971). Pracowała także nad wizualizacją matematyki – projektem zatytułowanym „Fantasia Mathematica”. Była jednym z dyrektorów biennale ARTEC (poświęconych sztuce i technologii) w Japonii w latach 1989-98. W 1988 roku zorganizowała wystawę w Tokyo Metropolitan Museum of Photography zatytułowaną „Electronically Yours”, poświęconą sztuce portretu elektronicznego. Od 1988 roku opiekuje się archiwum Themersonów – archiwum pisarza i artystki, których awangardowa oficyna wydawnicza Gaberbocchus Press w 1957 roku uruchomiła specjalną przestrzeń dla artystów zainteresowanych nauką oraz naukowców zainteresowanych sztuką. Obecnie Jasia Reichardt kontynuuje swoje poszukiwania w dziedzinie powiązań sztuki i nauki.
    Czytaj więcej
  • S
    Artyści / współpracownicy
    S

    Łukasz Szałankiewicz (Zenial)

    Artysta, sound designer, historyk, kurator muzyki elektronicznej. Członek Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej. Uczestniczył w wielu międzynarodowych festiwalach w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej. W 2011 roku brał udział w Festiwalu Focus! organizowanym w Lincoln Center przez prestiżową uczelnię Juillard oraz Instytut Kultury Polskiej w Nowym Yorku. Występował w Polsce podczas festiwali Audio Art, Unsound, Wro, a także w Galerii Kordegrada (Warszawa), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski (Warszawa), Galerii Arsenał (Białystok), Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu (Toruń) i wielu innych miejscach. W swojej pracy skupia się zarówno na muzycznych poszukiwaniach, jak i audiowizualnych występach oraz interaktywnych instalacjach. Poza działalnością stricte muzyczną zajmuje się promowaniem twórców polskich w kraju i za granicą. Współtwórca wydawnictwa Audiotong. Działał również prężnie przy organizacji kilku festiwali. Wydaje albumy jako Zenial oraz Palsecam, wraz z Maciejem Szymczukiem tworzy projekt AABZU, a wspólnie z prof. Markiem Chołoniewskim udziela się w projekcie Dizzy Kinetics. Jest kuratorem serii warsztatów Man|Machine. http://www.zenial.audiotong.net  
    Czytaj więcej
  • T
    Artyści / współpracownicy
    T

    Patrick Tresset

    Francuski artysta i naukowiec, który zajmuje się działalnością artystyczną człowieka, sztuczną kreatywnością (computational creativity) i naszym stosunkiem do maszyn, w szczególności robotów. W kontekście swojej praktyki artystycznej Tresset wykorzystuje osiągnięcia robotyki do tworzenia autonomicznych, robotycznych urządzeń, które są sugestywnymi przedstawieniami artysty, a w pewien sposób także odzwierciedleniem jego samego. Roboty Tresseta powstają w oparciu o zaawansowane technologie, wykorzystując wyniki badań z dziedziny robotyki, widzenia komputerowego, sztucznej inteligencji i przetwarzania poznawczego (cognitive computing). Tresset od młodości czynnie interesował się programowaniem, malarstwem, rysunkiem i rzeźbą we Francji. Po uzyskaniu dyplomu w dziedzinie biznesowych systemów komputerowych przeniósł się do Londynu, gdzie zajmował się malarstwem. W latach 1991–2003 jego prace były wystawiane na wystawach indywidualnych i grupowych w Londynie i Paryżu. W 2003 r. Tresset utracił swoją umiejętność malowania i rysowania; od tamtej pory zajmuje się systemami komputerowymi i robotycznymi, które są w stanie symulować te działania artystyczne. W trakcie swoich badań Tresset rozpoczął studia magisterskie na kierunku informatyki w sztuce na Uniwersytecie Goldsmiths w Londynie, gdzie do 2013 r. kierował projektem Alkon II wspólnie z Prof. Frederickiem Fol Leymarie. Projekt Alkon II badał proces szkicowania z natury w oparciu o modelowanie komputerowe i robotykę. Tresset opracował także kurs robotyki kreatywnej dla studentów studiów podyplomowych na Goldsmiths w ramach programu magisterskiego na kierunku sztuk komputacyjnych. Tresset do niedawna pracował jako starszy wykładowca na Zukunftskolleg na Uniwersytecie w Konstancji (Niemcy), a aktualnie jest wizytującym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Goldsmiths w L
    Czytaj więcej
  • V
    Artyści / współpracownicy
    V

    Tanja Visosevic

    Artystka interdyscyplinarna, zajmująca się również krytyką i teorią filmu oraz edukacją. W swoich projektach artystycznych eksploruje zajmujące ją dziedziny kultury i filozofii, stosując w tym celu technologie i strategie filmowe, performans i bio art. Jej główne zainteresowania to instynkt życia i śmierci, polityka tożsamości oraz nowatorskie możliwości, jak też efekty uboczne nowych technologii. Wiele spośród twórczych działań Visosevic dotyczy rewolucji w kulturze audiowizualnej dokonującej się za pomocą technologii cyfrowych – ten aspekt jest obecny w jej interaktywnych performansach komórkowych (np. Oh Bon! zamówiony przez Fremantle Arts Centre w 2008 r. w ramach Bon Scott Project), a także w projekcie Bio-KinaThe Living Screen („Żyjący ekran”), opracowanym i przygotowanym w SymbioticA – Centrum Doskonałości w Sztukach Biologicznych. W pracach tych zawarta jest zaawansowana poetyka, która sytuuje sztukę Visosevic w obrębie rosnącego kręgu nowych gatunków i doświadczeń filmowych.  Visosevic wykłada w Szkole Komunikacji i Sztuki na Uniwersytecie im. Edith Cowan, gdzie łączy badania w dziedzinie nowych platform medialnych z uczeniem studentów zrozumienia charakteru i doświadczeń ruchomego obrazu.  
    Czytaj więcej
  • W
    Artyści / współpracownicy
    W

    Adam Witkowski

    Ukończył malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie w roku 2011 uzyskał tytuł doktora sztuk pięknych. Zajmuje się sztuką dźwiękową, rysunkiem, projektami radiowymi, instalacją. Gra w zespołach Gówno, Samorządowcy, Nagrobki. adamwitkowski.com    
    Czytaj więcej
  • Z
    Artyści / współpracownicy
    Z

    Marek Zygmunt

    Artysta wizualny, reżyser, dziennikarz, producent filmów dokumentalnych. Od 1995 roku nieprzerwanie tworzy performanse, wideo performanse, instalacje multimedialne i interaktywne, filmy, fotografie oraz muzykę eksperymentalną. Jest autorem ponad 150 realizacji, uczestnikiem wystaw i twórcą działań autorskich. Zawodowo zajmuje się sztuką filmową i telewizyjną pracując jako reżyser i dziennikarz. Prowadzi własną firmę produkującą materiały filmowe. Od ponad 20 lat ściśle współpracuje z artystami i instytucjami kultury, dla których przygotowuje materiały multimedialne. W 2008 roku powołał do życia Fundację Sztuki Współczesnej Element, która zajmuje się m.in. filmową dokumentacją działań w obszarze sztuki. http://www.marekzygmunt.art.pl/  
    Czytaj więcej